تاریخ درج خبر : 1391/12/01
کد خبر : ۱۰۶۵۱
+ تغییر اندازه نوشته -

نوستالژی فلکه ی ساعت!

سایت استان/ خالق پارسه – چند سال پیش در بحث گسترش متروی تهران که ظاهرا باعث قطع بخشی از درختان زیبا و خاطره انگیز خیابان ولیعصر تهران می شد،موجی از حساسیت ها و مخالفت ها را در رسانه ها ودر بین مردم شاهد بودیم. اما بخشی ازحساسیت ها از جنس دغدغه ی محیط زیست نبود. از جنس دفاع از خاطره بود و دفاع از نوستالوژی! دفاع از خلسه ی روحی سیر به تمام خاطرات خوب و بد گذشته که عبور از خیابان می توانست در ذهن مردم ایجاد کند. بیان بالا را مقدمه ای بدانیم برای نگاه اجمالی به نماد های داشته و نداشته یمان و این که چه اندازه دغدغه ی نوستالوژی هایمان را داریم؟

در این جا به دنبال واکاوی فلسفه ی نماد ها و نماد سازی شهری نیستم که در حیطه ی تخصصی ام هم نمی گنجد. اما قاعدتا نماد های شهری یک منطقه بازتابی است از فرهنگ و تاریخ و رفتار های ان مردم و اقلیم ان منطقه به طوری که هر غریبه ای در بدو ورود به شهر بتواند متاثر ازاین نمادها با مردم ان دیار همذات پنداری کند.به بیانی دیگر نمادها هویت بخش و وجه تمایز شهر ها هستند. میدان ازادی نماد تهران، برج ایفل نماد پاریس و………. این مو ضوع که مسئولان شهری استان ما در ساخت و معرفی چنین نمادی ناتوان بوده اند شکی نسیت و حتی متاثر از فضای زمانی ، دست به تخریب و ساخت های سلیقه ای زده اند. تحولات سلیقه ای که همان اندک نماد هائی را که در گذر زمان ارزش معنوی خاصی پیدا کرده بودند رانیز از بین بردند. شاید فلکه ی ساعت یاسوج ( با اندکی نگاه هنری در مرمت و احیا ) که در مقطعی از زمان مرجعی بود برای تمام ادرس های شهری! می توانست یکی از این نماد ها باشد. اگر چه نام مقدس شهداء بر این مکان قرار گرفته و خدای نکرده نقد این موضوع به تقابل با شهداء تعبیر نشود. چه بسا در بحث نماد شهداء هم نتونسته ایم کاری با خروجی موفق انجام دهیم. وضعیت بی ثبات و حتی سانسور رسانه ای نماد اریوبرزن در جدل های سیاسی، تعویض مکرر نماد های شهری دهدشت و گچساران طی سال های متمادی و نگاهی به وضعیت نماد های شهر های تازه شکل گرفته ی استان همگی بیانگر بی هویتی نمادی شهر های استان می باشد. نماد هایی که همه خلاصه می شود در تصویری مرده از میراث فرهنگی دهدشت و شعله های گاز در حال سوزان گچساران و طبیعت بی ربط به فضای شهری یاسوج.

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • زرین می‌گه:

    توی اهواز هم فلکه ساعت داریم.مردم اونجا برای نشان دادن مسیرشان به راننده تاکسی به ساعت مچی شان اشاره می کنند.یادش بخیر.سال هشتاد همین کارو در یاسوج کردم.تاکسی وایساد.سوارم کرد.بعد با لحنی مرکب از تعجب و حس اینکه باهش شوخی کردم یا مسخره ش کردم ماشین را نگه داشت پرسید:
    هاذا اعنی چه که ساعتت نشونم ایدی؟
    آقای پارسه تشکر.من برای میدان فعلی هم اسمی انتخاب کردستم بعدا به شما خواهم گفت.

  • ایزدیار می‌گه:

    چماق هم بد نمادی نیست

  • علی می‌گه:

    همون شب که فلکه ساعت رو دزدیدن داد زدی هیچ فایده ای نداشت بعد از چند سال دوباره داد بزن

  • asal می‌گه:

    aaalliiiii bod afarin

  • خدام و موسوی و امیری می‌گه:

    آخ یاییش وخیر.وهوشوم هسه همیشه ساعتکو عقب بی.آخ سی مردل خوبو!!!!

  • سارا می‌گه:

    درختان چنار قدیمی خیابان جمهوری در سکوت همگی قطع شدن دریغ از یک توجه و اعتراض.

  • مکلو می‌گه:

    به فکر نان باش که خربزه ابببببببببببببببب است

  • ناشناس می‌گه:

    مهندس تا اومدیم بامطلبتونحال کنیم تمومش کردی

  • ناشناس می‌گه:

    یکی به ما بگه نوستالی چیه

    • حسيني می‌گه:

      نوستالژی به فارسی می شود یادمانه و تعریف آن : به طور خلاصه یک احساس درونی تلخ و شیرین به اشیا، اشخاص و موقعیت‌های گذشته. معنی دیگر نوستالژی دلتنگی شدید برای زادگاه‌است.

  • حسيني می‌گه:

    و موضوع نماد برای شهرهای استان بخصوص یاسوج مرکز استان سوژه خبری بسیار خوبی برای رسانه هامی تواند باشد برای راه اندازی یک جریان خبری و گزارشی برای رسیدن به این هدف.

  • حسيني می‌گه:

    به نظر من در میدان زیبای معلم یاسوج می توان نمادی زیبا و دیدنی برای یاسوج مرکز استان احداث کرد. کاش مسوولان شهرداری مرکز استان اندکی در این مورد تامل می کردند.

  • حسيني می‌گه:

    عالی بود

  • احمد اردشیری می‌گه:

    بدتر از همه اینکه این نمادها فقط با نمادها و اسامی مذهبی و انقلابی و به طور کلی با نمادهایی ایدئولوژیکی تعویض میشوند که به نظر بنده نه تنها هیچ کمکی در راستای بسط فرهنگ اسلامی انقلابی ندارد چه بسا در خدمت خیانت به این فرهنگ ها نیز میباشد.چرا که هویت یک قوم نه فقط از مذهب که ازپیشینه ی باستانی و نمادها و فرهنگ های پذیرفته شده ی قومیتی نیز گرفته میشود.در صداقت و پاکی شهدای گرانقدر کشورمان هیچ شکی نیست ولی آیا با برداشتن نمادهای پذیرفته شده ی بین مردم میتوان فرهنگ شهادت را رواج داد؟به نظر بنده با این کار بیشتر میتوان بذر کینه را در تقابل با نمادهای جایگزین در ناخودآگاه مردم کاشت.امیدوارم با وجود موج بحران هویتی که در بین جوانان استان ما دیده میشود لاقل مسئولین دست از تشدید این بحران بردارد، هویت بخشی پیش کششان…..دوست عزیزم آقای پارسه باز هم مانند یادداشت های پیشینتان دغدغه ی شما را در این رابطه ستایش میکنم

  • حامد موسویان می‌گه:

    مهندس پارسه عزیز حسن نیت و دلسوزی شما در مواردی که با مشکلات این استان محروم وحتی دیگر مسائل دنیای پیرامون اجتماع بیمار ما همیشه مطرح میکنید هر فرد عادی و هر صاحب فکری را به چالشی روحی و فکری گرفتار می کند. باز هم کلام زیبای شما ما را به فکر وا داشت اما افسوس که مسئولان در خواب غفلت به سر می برند و معنای کلام شما را درک نمی کنند.

  • تا جایی که من دیدم توی هر استان کشور یک نماد وجود داره که اون رو با نماد معروفش میشناسند
    اما توی استان خودمون هنوز نتونستیم این نماد رو تهیه و به ایران معرفی کنیم که در ذهن ها بمونه و بتونن با اون استانمون رو بشناسونیم.
    حتی در شناسوندن طبیعت استان هم کاهلی میکنیم و برای گردشگران هیچ اقدام مثبتی در شناساوندن اون نکردیم

  • ت.م می‌گه:

    اخ یادمون اوردی به خدا دلم واسه شکل فلکه ی ساعت تنگ شده من نتوننستم جائی پیداش کنم اگه کسی داره بزنه تو اینترنت.

200x208
200x208