تاریخ درج خبر : 1392/07/22
کد خبر : ۱۰۷۵۹۲
+ تغییر اندازه نوشته -

موفقیتها و چالش های سیاست خارجی دولت تدبیر و امید

سایت استان: مجید خوزان

 پیروزی روحانی در انتخابات ریاست جمهوری بر همه نمایان بود ولی دو سه روز مانده به انتخابات کمتر کسی فکر میکرد که او بتواند با اکثریت مطلق آراء در مرحله اول پیروز انتخابات باشد.راستی چه عوامل و انگیزه ای موجب شد که یکباره معادلات بر هم بریزد و سیل افکار و عقاید مردم ایده و شعارهای روحانی را برگزیند؟شعارها و توانمندی و پتانسیلی که مردم درون دکتر روحانی دیدند تا چه اندازه جوابگوی حل مشکلات داخلی و خارجی خواهد بود؟نمیخواهیم به بحث دلایل و توانایی های روحانی بپردازیم بلکه گذری داریم بر موفقیت های چند روزه و مشکلات و چالش های پیش روی این دولت. بالاخره روحانی در شرایطی دولت را تحویل گرفت که در زمینه دیپلماسی و سیاست خارجی با مشکلات و چالشهایی عدیده ای چون تحریم ها ،ادبیات گستاخانه غرب و اعلان زمان جنگ، سردی یا قطع روابط کشورها و بی اعتمادی، آینده سوریه ، توزیع قدرت در لبنان و تز دو کشوری در فلسطین ،نحوه تعامل با انچه در عرصه بین المللی بعنوان مسائل حقوق بشری مطرح است ،کشمکشها ،اختلافات گروهها ،فرقه ها و طایفه ها در کشورهای همسایه و منطقه که روزی بازار مبادلات کالایی ما بودند و مشکلات بوجود آمده در داخل از جمله شرایط اقتصادی نامناسب ، به ته دیگ رسیدن خزانه‌ دولت، نرخ تورم بالای 40 درصد ، کاهش 50 درصدی تولید خودرو و قیمت‌گذاری خودرو ، کاهش و نوسان رشد صنعتی در هشت سال گذشته ، مسائل و مشکلات مربوط به واگذاری و بهره‌برداری از معادن بزرگ ، مشکل تامین نهاده‌ها و مواداولیه موردنیاز صنایع ، تعطیلی بعضی شرکتها و واحد های تولیدی وکمبود نقدینگی واحدهای تولیدی و بدهی سنگین دولت به پیمانکاران ، مشکلات ناشی از تحریم‌ها در بخش صنعت و نیز درصد بالای بیکاری و رشد اقتصادی بسیار کم و…. رییس جمهور منتخب جمهوری اسلامی که اساس سیاست خارجی خود را “تعامل سازنده” با جهان عنوان کرده، به دنبال بهبود روابط تهران با کشورهای غربی، به ویژه اروپایی خواهد بود و سعی خواهد کرد روابط ایران را با کشورهای عربی منطقه خاورمیانه که در نتیجه بحران دو ساله سوریه آسیب دیده است، ترمیم کند.دولت تدبیر و امید درسیاست خارجی با یک همپذیری مطلوب در افکار عمومی جهانیان و همچنین ارسال پالس های مثبت از آنسوی اقیانوس ها به اولین دور از مذاکرات هسته ای رهنمون شد و به نظر می رسد اکنون بیش از هرزمان دیگری امکان تفاهم بر سر پرونده هسته ای مهیا شده است .دکتر روحانی با علم به اینکه بخش بیرون از آب “کوه یخ” سردی روابط ایران وغرب وبویژه امریکا ،مذاکرات هسته ای است ،با تمهیدات فوری در زمینه سیاست خارجی به قصد آرام کردن تصمیمات هیجانی و افول تنش ها ی بوجود آمده گزینه “تقابل امنیت خارجی ” را به “اختلاف سیاسی ” مبدل نمود و با طرح سیاست یک قدم به عقب و دو قدم به جلو در پی حل مشکلات بوجود آمده خواهد بود.در این راستا میتوان گفت تیم سیاست خارجی با نمایش سیاست و مانورهای حساب شده و موفق در مرحله رفع تنش ها و ادبیات گستاخانه زمینه ساز دور کردن تهدیدات امنیت خارجی بوده است. هوشمندی ،آگاهی از اهداف و نقطه نظرات طرفهای مقابل ،در نظر داشتن منافع ونقاط اختلاف کشورهای تصمیم گیرنده ی میز مذاکرات 1+5 و چالاکی در بهره برداری از فرصت ها در پای میز مزاکرات تضمین کننده موفقیت و پیروزی سرنوشت ساز تاریخی ایران خواهد بود که با ظرفیت های بالقوه نهفته در دکتر روحانی و تیم همراه و شرایط استثنائی بوجود امده از انتخابات، افق های روشنتری قابل رویت خواهد بود. ولی واقعیت این است که باتوجه به وجود “دیوار بلند بی اعتمادی” متقابل بین ایران و ایالات متحده ، دستیابی به توافقی در مساله هسته ای و موضوعات دیگر به صبر و اراده سیاسی از سوی هر دو طرف نیاز دارد. علاوه بر آن، اقای دکتر روحانی باید بتواند با قابلیت و جایگاه خوبی که دارند با مقامات عالیه و طیف های ذینفوذ داخل بگونه ظریفی تعامل سازنده کند و اقناع و اجماع لازم را بوجود آورد. حال دو سوال مطرح است ،اولا با اینکه تصمیم گیری نهایی در مزاکرات هسته ای در حیطه اختیارات رهبری است آیا دکتر روحانی خواهد توانست کسب اعتماد رهبری را امکان سازد تا فعالانه بتواند با اختیارات ممکن سر میز مزاکره حاضر شود ؟ ثانیا ایجاد روابط با ایران از سوی واشنگتن حتما با مقاومت گروه های لابی اسرائیل –آمریکایی و لابی اعراب در آمریکا (چون آنها فکر می کنند که اگر روابط ایران و آمریکا عادی شود، اعراب به دوستان درجه دوم آمریکا در خاورمیانه تبدیل خواهند شد) مواجه خواهد شد.همچنین نباید فکر کنیم که اوباما با سلیقه ی خود تصمیم گیرنده ی نهایی است ، حال اوباما می تواند کنگره، یعنی نهادی که به طور سنتی مخالف استفاده از دیپلماسی در مواجهه با ایران است را قانع کند تا دو طرف بتوانند مشکلات خود را از طریق مذاکره حل و فصل کنند؟هرچند 131 نفر از اعضای کنگره در نامه ای به اوباما خواستار فرصت دادن به ایران شدند. به هرحال کنگره همانطور که تحریم ها را تصویب کرده باید لغو آن ها را هم تصویب کند. آیا اوباما قدرت آن را دارد که چنین اقدامی را از کنگره بخواهد و راهی دیگر را پیش بگیرد؟ این طرف مساله که بر میگردد به اعتماد ، توانایی و تدبیر دکتر روحانی نسبت به جلب اعتماد رهبر و شفاف سازی اهداف و سیاستهای داخلی و خارجی و حذف بهانه غربی ها.ولی آن طرف ماجراست که پیچیده تر شده است و نیازمند روشن بینی و بیرون رفتن غرب از تنگ نظری و تحقیق و تفحص واقع بینانه است. به هر حال شاهد آنیم که دکتر روحانی با شاه کلید تدبیر و امید در این زمان کوتاه توانست در جهت هماهنگی عمومی قدم بردارد و در جهت ذوب سپر بتونی سیاست خارجی و ارتباط با جهان ،بدون از هیاهو و با درایت و طمانینه ،با تیم سیاست خارجی توانمند، شفاف سازی کند و اعتماد کشورهای دنیا را به اهداف و سیاست های انسان دوستانه ایران معطوف کند.امیدواریم دولت تدبیر و امید با درایت و روشن بینی و با حمایت های رهبری و پشتیبانی و دلگرمی همه گروهها،سلیقه ها و احزاب در این ماموریت بزرگ ، ضمن دفاع از جایگاه قدرتمند کشور عزیزمان ،آبرومندانه نسبت به حل مسائل هسته ای،برداشتن تحریم های ظالمانه،اعتماد سازی اعراب و کشورهای منطقه برگ زرین و گامهای مثبتی را بر دفتر سیاست خارجی خود و کشور عزیزمان بردارد.

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • ناشناس می‌گه:

    مشکل عدیده ی کشور ما کوبیدن دولت قبل است.
    کی تا حالا نظر شما این قد مهم شده جناب متفکر……….

200x208
200x208