تاریخ درج خبر : 1391/12/03
کد خبر : ۱۰۷۷۸
+ تغییر اندازه نوشته -

رنج بافته های مادران ایل و آرزوهایی که رنگ می بازد

سایت استان:  شریف اسلامی – چه رنجی می کشند مادران ایل تا تاری را به پودی گره بزنند و گره از انبوه مشکلاتشان بگشایند اما چه سود که دلال می آید و چوب حراج بر این رنج رنگارنگ می زند.
رنجی که تار و پودش حاصل تلاش و تخیل و عشق مادری است که با دستان پینه بسته، آرزوهایش را بر دار قالی، گبه و گلیم، نقش می زند.

آرزوهایی برای زندگی بهتر فرزندان، به خانه بخت فرستادن دختران، عروسی پسران و بهبود زخم نداری پدران و پربرکت شدن سفره خانواده.

نقش خورشیدی را که از افق سر برمی آورد، در گوشه قالی می بافد تا خورشید زندگیشان طلوع کند و به تاریکی خانه کاهگلیشان روشنی بخشد.

چشمه ای که می جوشد و گلهایی که می روید تا در روزهای سرد زمستان، خاطره بهار را در یادشان زنده نگه دارد.

مهتابی که می تابد تا شب سیاه غصه ها به در شود و کبگ دری دنا بخواند و پازن پیر، صخره های سبز دنا را در نوردد.

و نقش مردی که سوار بر اسب از افق می آید تا همیشه چشم انتظار مردانشان باشند که برای کارگری به شهرها رفته اند تا نانی بر سر سفره های ساده شان بگذارند.

چه گرهی خورده زندگی دختران و مادران ایل با تار و پود قالی و گلیم و جاجیم، وقتی که کرکیت می زنند، نقش می نگارند و گره می زنند به امید روزی که بفروش برسد و پولش را بر هزاران زخم زندگیشان بزنند.

اما دلال می آید و زبان چرب می کند و دست بافته را به بهایی اندک می خرد و یا با کالایی بی ارزش و چینی تبار معاوضه می کند.

برخی دلالان نیز مواد اولیه را به بافندگان می دهند و آنها را به بیگارگی می گیرند و دستمزدی اندک می دهند.

گردآفرین خسروی یکی از بافندگان روستاهای دامنه دنا در کهگیلویه و بویراحمد می گوید: برخی بافندگان توانایی خرید مواد اولیه را ندارند و به همین خاطر دلالان مواد اولیه را به بافنده می دهند و بابت بافتن آن دستمزد می دهند.

وی در خصوص میزان این دستمزد گفت: برای گلیمی به اندازه یک در یک متر تنها 10هزار تومان پرداخت می کنند و این در حالی است که بافنده حداقل سه روز تا پنج روز برای بافتن آن زحمت می کشد.

اما حاصل رنج مادران ایل نه تنها به کام دیگران بلکه به نام دیگران نیز هست و دلالان این دست بافته ها را به نام دیگر استانها به بازارهای کشوری و بین المللی صادر می کنند.

معاون صنایع دستی کهگیلویه و بویراحمد می گوید: واسطه ها از استانهای دیگر به این روستاها می آیند و کالاهای صنایع دستی این استان را به ارزان ترین قیمت می خرند و در دیگر استانها به نام خود با بالاترین قیمت می فروشند.

داریوش بهروزی می افزاید: برای رفع این معضل اقدام به شناسنامه دار کردن صنایع دستی تولیدی این استان کرده ایم.

وی راه اندازی بازارچه های صنایع دستی و تشکیل تعاونیهای تولید را از برنامه های این معاونت عنوان کرد و گفت: با ایجاد این بازارچه ها و تعاونی ها، دست واسطه ها و دلالان از صنایع دستی این استان کوتاه می شود.

بهروزی افزود: در این بازارچه ها خود تولید کننده می تواند مستقیما محصول خود را بفروش برساند.

وی اظهار داشت: یک بازارچه در یاسوج راه اندازی شده و ایجاد بازارچه در شهر دهدشت و گچساران نیز در دست اقدام است.

بهروزی بیان داشت: ارائه صنایع دستی استان در نمایشگاه های کشور و راه اندازی نمایشگاههای نوروزی در ورودیهای استان از راهکارهای اساسی برای فروش محصولات صنایع دستی کهگیلویه و بویراحمد است.

وی عنوان کرد: هم اکنون 35 هزار هنرمند صنایع دستی در این استان مشغول فعالیت هستند.

بهروزی تصریح کرد: گلیم، جاجیم، گبه و گچمه مهمترین صنایع دستی هستند که در این استان تولید می شود که بیشترین تولید در بخش گلیم و گچمه است.

عدم همکاری بانکها را یکی از مشکلات اصلی توسعه صنایع دستی استان عنوان کرد وبیان داشت: انتظار می رود بانکها در بحث حمایت از تولید و صادرات، همکاری بیشتری داشته باشند.

صنایع دستی معرف فرهنگ، هنر و تاریخ یک قوم است که در گذر زمان به وجود آمده و صنایع دستی عشایر کهگیلویه و بویراحمد ریشه در تاریخ چند هزار ساله آن دارد و به عنوان یکی از ارکان اساسی اقتصاد جامعه و درآمد خانواده های عشایری محسوب می شود.

با این حال هر ساله تولید دست بافته های عشایر این استان کاهش می یابد و احیای این هنر صنعت کهن، نیازمند بسترسازی مسئولین و حمایت از بافندگان است.

منبع:مهر

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

200x208
200x208