تاریخ درج خبر : 1391/12/10
کد خبر : ۱۱۱۲۰
+ تغییر اندازه نوشته -

بایدها و نباید های انتخابات شورای شهر

پیشرفت و توسعه هر منطقه ای در گرو احساس مسولیت و توسعه فکری مردمان همان منطقه است. بر کسی پوشیده نیست که استان کهگیلویه و بویراحمد از لحاظ توسعه که خود شاخص های متفاوتی دارد، در رده آخر قرار دارد، و این نشانه ضعف مفرط مردم این مرز بوم در میزان سطح سواد عملی (سوادی که نتیجه اش در رفتار و تصمیم گیری های مردم ریزش داشته باشد) به عنوان یکی از شاخصه های برجسته و بسیار حیاتی توسعه انسانی می باشد(بگذریم از سایر شاخصه ها). به راستی چه کسی ما را به عقب می کشاند؟ و یا به زبان بهتر چه چیزهایی باعث شده است ما در جایمان بنشینیم و شاهد توسعه روز افزون استانهای دیگر علی رغم حجم عظیمی از منابع زیر زمینی و رو زمینی این استان باشیم؟ شک نیست که مسولان کشوری هموار دغدغه محرومیت زدایی و فقرزدایی از مناطق محروم را داشته، دارند و خواهند داشت. اما به نظر میرسد آنچه پای ما را همواره در پیشرفت و توسعه لنگ می کند، خود ما و فرهنگ غلط حاکم بر استانمان می باشد. فرهنگ قبیله ای و عشیره ایی که امروزه و در زمان حاضر دیگر کاربرد پیشین خود را از دست داده است و جز ضرر و زیان مضاعفی که به بار می آورد در مقابل منافع بسیار بسیار محدودی که دارد رهاوردی ندارد. تصمیم سازی هایی که در این استان به مردم واگذار می شود در اکثریت مواردش با تفکرات قبیله ای به بد ترین وجهی گرفته می شود، که نمونه بارز آن انتخابات شورای شهر می باشد. نظام جمهوری اسلامی در راستای وعده جمهوریت خود به مردم اجازه داده در برخی تصمیم گیری های شهر خود صاحب نظر باشند، اما فرهنگ عشیره ای ما این تصمصم گیری را تبدیل به یک جنگ قبیله ای و نیندیشیدن به مصالح شهر و در نهایت خودشان می کند و از چندین ماه قبل از نام نویسی کاندیداتوری شاهد به وجود آمدن دسته بندی های قومی و لشکر کشی های خانوادگی بین قومیتی بین طوایف هستیم، و این ریش سفیدان هستند که با حمایت از یک کاندیدای خاص “تقریبا” رای قبیله را می خرد. هرکس دارای قبیله ای بزرگتر و عشیره ای گسترده تر باشد دارای رای بیشتری است و کسی که در ضعف کمی افراد قبیله باشد باید ناچار میدان را با شکست ترک کند ولو اینکه افکارش کاراتر، دغدغه اش بیشتر و انگیزه اش برای توسعه منطقه پر رنگتر باشد. بالتبع حضور جوانان با تحصیلات آکادمیک به هیچ وجه حق ورود به میدان رقابت ندارند زیرا قبیله و جلسات شبانه ریش سفیدان به هیچ عنوان روی خوش نشان نمی دهند و به ناچار باید گوشه ای نشسته و شاهد بلواهای طایفه ای و قدرت نمایی های قبیله ای باشند! این چه فرهنگ پس زننده ای است که ما سالهاست دست از آن برنمیداریم؟ و این چه حضوری است که واپس زدگی را نصیب ما می کند و فردای انتخابات نماینده را یحتمل به ناچار و اجبارا پاسخگوی عشیره خود می کند نه نیازهای شهر و احتیاجات مردم. البته و هزار البته ما هرگز از زحمات نمایندگان دلسوزی که همواره مصلحت مردم وتوسعه شهر را مد نظر قرار دارند منتقد نیستیم و همواره مراتب سپاسگذاری جهت تلاش های ایشان را با افتخار اعلام می داریم هرچند از دل این فرهنگ بیرون آمده باشند و هرچند حضور این نمایندگان عزیز تایید کننده فرهنگ غلط حاکم بر انتخاب در استان ما نیست. آنچه که این فرهنگ را بتواند از جامعه ایلی ما بزداید مطمئنا حضور و ورود جوانان تحصیل کرده در مراکز آکادمیک کشوری به عرصه های سیاسی و اجتماعی است که می توانند با نحوه ی نگاهی که به اجتماع اطراف خود و نگرشی که به عقب ماندگی جامعه خود دارند می باشد. ایجاد تشکلهای اجتماعی، سیاسی و فرهنگی با ساختار سازمان یافته تشکیلاتی خود که حتما مورد حمایت قانون هم هست می تواند بهترین راه برای امروزی کردن فضای حاکم بر این فرهنگ باشد. لزوم اعتماد به نفس داشتن و نترسیدن از ورود به همچنین تشکلاتی و متعاقبا ورود به عرصه های سیاسی که مورد حمایت قانون اساسی و قوانین عادی است از مقدمات لازم برای جوانان دانشگاهی که خواهان تاثیر گذاری بر فضای فرهنگی جامعه ای که فرهنگ سنتی و قبیله ایش دارد فقر روز افزون را به ما هدیه می کند میباشد. آنچه امروز بیش از هرچیز جامعه فرهنگی ما لازم دارد داشتن جسارت جوانانی است که دغدغه پیشرفت منطقه خود را دارند و راهکار آن را تغییر فضای فرهنگی جامعه قبیله ای و سنتی می دانند. والسلام ربنا لاتزغ قلوبنا بعد اذ هدیتنا…

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

200x208
200x208