تاریخ درج خبر : 1391/12/13
کد خبر : ۱۱۲۲۱
+ تغییر اندازه نوشته -

اندر حکایات ما و ۱۲ اسفند

بوی جوی مولیان آید  /  همی یاد یاران مهربان آید همی

باگذر روزها و فصل ها و نزدیک شدن به پایان کهنه راه مردن و ماندن یعنی زمستان و حرکت در بستر به آغوش کشیدن نوروز، این کهنه یادگار رستن و روئیدن تاریخ سیاسی استان در واپسین روزهای سال گذشته نقش دلنشینی برخود به یادگار دارد که می توان از آن به عنوان جریان ۱۲ اسفندی یاد کرد. جریانی که از منظرگاه عده ای بهاری بود پیش از نوروز.
۱۲ اسفند به واقع نه تنها یک حادثه، بلکه می توان از آن به عنوان یک جریان فکری-سیاسی یاد کرد که خود مصداقی بود از:
زنده به آنیم که آرام نگیریم موجیم که خاموشی ما عدم ماست
که از سوی یک نسل نوظهور سر داده شد، جریان و رخدادی که به واقع بیش از آنکه آری مردم به چند فرد باشد خود تجلی گاه تبلور یک نه بزرگ به جریان و کسانی بود که حضور خود در قدرت را نعمت و موهبتی الهی برای مردم می پنداشتند. یک نه بزرگ به جریانی بود که خود را نه وکیل بلکه ولی می پنداشت. جریان ۱۲ اسفند که به واقع نمود آرمان گرایی و تحول خواهی نسل سوم انقلاب بود و در بطن خود مشمول تغییر هندسه سیاسی و جابجایی کنش گران عرصه سیاست نیز بود. تغییراتی که شاید برای جریانات و مدیریت‌های اختاپوسی در استان سبک گماشته شد. اما با گذشت نزدیک به یک سال از عمر این جریان، اینک خود را فاتح درونی ترین لایه های فکری و مقاومتی جریان مقابل می داند.
حضور ۳نماینده در ۳ کمیسیون تخصصی و بنیادین مجلس که ره آوردجریان ۱۲ اسفندی و موج تحول خواهی برآمده از بطن جامعه، خود بستر وسیعی از استعدادها برای توسعه استان را نوید می دهد. آنچه که شاید بتوان به روشنی اذعان نمود این است که جریان ۱۲اسفند فوران بغض های برآمده از یک نسل با آرزوها و امیدهای لگدمال شده است. نسلی که بخاطر ترویج تئوری (حیدری و نعمتی) از همه جا ماند و زخم ها بر پیکره ی آرزوهای خود دارد.
جریان ۱۲اسفند که امروز ماحصل رنج ها و لبخندهای خود را در اختیار ۳نفر از فرزندان این دیار گذاشته است. ضمن اینکه خود می تواند نوید بخش راهی باشد که پایانش توسعه استان، افزایش سهم مدیریتی استان از مدیریت کلان کشوری، زدودن پینه از دست پدران و مادران این سرزمین و هزاران درمان دیگر بر دردهای تاریخی مان باشد، می تواند در بستر خود تهدیدهای هم به همراه داشته باشد، تهدیدهای از جنس بی اعتمادی به تغییر و تحول و از نو رستن، تهدیدهای از جنس باور به سیطرهی ریشه های جریان مدیریت اختاپوسی و بی اعتماد به نسل سوم بر تمام فضای جامعه. اما رصد تحولات یک ساله در بعد کلان استان خود گواهی است بر ندای:
دوباره می سازمت وطن
اگر چه با خشت جان خویش
ستون به سقف تو می زنم
اگرچه با استخوان خویش
دوباره می بویم از تو گل
به میل نسل جوان تو
از جریان ۱۲اسفندی می باشد.

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • افشین پرویزی می‌گه:

    سلام ایمان جان.بسیار بهره ها بردیم از متن زیبایت.امیدوارم باری دیگر با خامه ات(قلمت)روح کاغذ و جان ما را بنوازی.به امید دیدار… .

  • همشهری می‌گه:

    جریان و رخدادی که به واقع بیش از آنکه آری مردم به چند فرد باشد خود تجلی گاه تبلور یک نه بزرگ به جریان و کسانی بود که حضور خود در قدرت را نعمت و موهبتی الهی برای مردم می پنداشتند.

  • معلم می‌گه:

    جون خوم خوت نونی چه نوشتی.بل یه غریبه نظر بیه دربارش نه تو که ککاشی اکبری اکبراباد

  • احمد می‌گه:

    تحلیل خوبی بود.نگاه تازه ای به آدم میده.

200x208
200x208