تاریخ درج خبر : 1392/07/28
کد خبر : ۱۱۲۵۲۸
+ تغییر اندازه نوشته -

تا کی کربلا؟ تا کی عاشورا؟

سایت استان: حسن اکبرپور شیخ حسین*
(akbarpoorhassan@birjand.ac.ir)
1400 و اندی سال است که گروهی به خون خواهی حسین(ع) از سنگینی جنایت سنگدلان زمان، خیمه عزا به پا میکنند و گوئیا طاقتشان از شنیدن نامردیها طاق شده است. آب را بستند، دستان علمدار را شکستند، بر حنجر خشکیده، تیرِکمان زدند، سر نوه رسول الله را در تنور خولی گذاشتند، زینب دختر قران ناطق را به غل و زنجیر بستند و جنایت‌های کردند که می‌شود بهانه یک عمر ناله کردن باشد.
اما در یک جامعه اسلامی هرنسل این وقایع را می‌داند و خواه یا ناخواه با حسین(ع) آشناست. سؤال اینجاست که آیا در محرم حسین(ع) می‌شود با تأسی از عاشورای خاک کربلا عزا نکرد و به هلهله و شادی نشست؟! اگر می‌شود کی و کجا می‌توان در یک مملکت اسلامی که همه در ایام خاص در عزای حسین‌نند در همان ایام پایکوبی کرد؟ آزادی دولتی نیاز است یا آزادی مردمی؟رسالت روشنفکران و نخبگان هر نسل در قبال عاشورا چیست؟ آیا اگر روحانیت، تنها راوی عاشورا باشند بس است؟ آیا تاریخ هرگز به مانند یزیدی به خود ندیده است؟ وجنایت های بزرگ و رقت انگیز دیگری صفحه دنیا را سیاه نکرده است؟ یزید زمان کیست و چه مشخصاتی دارد؟ آیا عصر ما هم حسین دارد؟ چه جنایاتی در عصر ما، انجام می‌گیرد که مجبوریم برداشت صحیح از عاشورا را یادآوری کنیم؟
تاریخ بعد از حسین گواه آن است که همواره حاکمانی ظالم بوده‌اند و هست و خواهد بود و همواره کربلاهایی به خاک و خون کشیده شده‌اند که از نظر کمیت به مراتب بیشتر و از دیدگاه عمق فاجعه دلخراش و سهمگین بوده‌اند اما انگار تندروها هرگز چشمشان نمی‌بیند و گوششان نمی‌شنود که اگر می‌شنید و می‌دید جامعه حسینی غیر از این بود.
مداحانی که از خط و خال و ابرو و قد و بالای ابوالفضل و حسین(ع) می‌گویند آیا می‌دانند که در هیچ مکتبی، آموزگار به شاگرد خود نمره توصیف سخت بودن درسی را نمی‌دهد حتی اگر تمام روزها به تمام جامعه یادآوری کند که مثلاّ فلان درس سخت است و استاد نمونه‌اش فلانی است. به راستی اینان در چه مکتبی درس خوانده‌اند اکنون که می‌دانیم مکتب حسین(ع) نبوده است!
آن روز در کربلا کوفیان وفا نکردند و حسین(ع) بر عهد خود ماند اما افسوس که بعد از این همه قرن و رشد و آگاهی در کربلای امروز که به وسعت تمام دنیاست حسینبانی(ل) وفا نمی‌کنند که علمش را به یدک می‌کشند اما کوفیانی وفا می‌کنند که از کوفیان زمان حسین(ع) تنفر دارند و بیزارند و هرساله در ایام عزایش و غیر آن، گاه و بی‌گاه لعنشان می‌کنند.
پس به قول برادر شهیدمان چه باید کرد؟!
بر روشنفکران، روشنگران، تحصیلکردگان در مکتب حسینی، نخبگان و هر آزادیخواهی لازم است تا رسالت انسان بودن خود را، به نحو احسن انجام دهد تا از حیات هفتادساله در ممات حتمی نمره پاسی بگیرد آنگاه است که اهل گناه را در صف محشر، گوشه چشم حسین(ع) دوا میکند ولاغیر. و آن بدین صورت که هرساله با رسیدن ایام محرم روز اول را به معرفی قیام حسین(ع) و انگیزه‌های قیام او بپردازند و بگویند چرا حسین(ع) قیام کرد، آنگاه که “اضهر من الشمس” بود که هم خود و هم همرزمانش شهید می‌شوند، سپس بپردازند به جنایت و ظلم‌های غیر انسانی که در یکسال اخیر توسط همنوع بر همنوع صورت گرفته است که این جنایت‌ها در هر شهر و روستا و حتی در بین فامیل وبستگان می‌تواند اتفاق بیافند که شبیه به‌یک فاجعه است آنگاه در ایام محرم آنها یادآوری شود و برآنها عزا شود وسنگ و زنجیر بر سینه‌ها فرود آید. واین یعنی عزای آزاد به نام حسین(ع) نه برایحسین(ع). که خوب می‌دانیم هیچ شهید و هیچ مرحومی نیاز به عزا ندارد و اساسا عزای ما بر میت دردی را دوا ومرده‌ای را زنده نمی‌کند اما راه و روش و منش بزرگان را هرگز هراسی از فراموشی نیست و حسین(ع) از این قاعده مستثنینیست و نیاز به عزاداری خشک وخالی ما ندارد و بدتر آنکه خط و خالش را به تمثیل بکشیم و برای آن ناله و فغان کنیم.
حسین(ع) از ما می‌خواهد که با تاُسی از مکتب او یزیدان زمان را در هم بشکنیم و اگر نمی‌توانیم حداقل به برکت این ده روز آنان را به جامعه معرفی کنیم و پرده از جنایات یزیدیشان برداریم تا به مرگ تدریجی دچار شوند و حداقل اعتمادی به آنان نشود تا نتوانند به مقاصد شوم خود برای سوار شدن بر همنوعانشان برسند. اگر به این رسالت عمل کردیم مکتبمان حسینی است و عزایمان مقبول، ارنه که شب‌زنده داری برای حسین(ع) نذری نمی‌شود.
در ده روز عزاداری در هر منطقه ای بر یزیدان آن منطقه لعنت فرستاده شود و برای مظلومان آن منطقه عزاداری شود و نذری به گرسنگان داده شود که از جور یزیدیان زمان تا آخر عمر پیراهنشان دوتا نمی‌شودو در فقر و نداری فقط مرگ را به مساوات بین آنان تقسیم می‌کنند. این درد دارد و عزا برای اینان واجب عینی و کفایی است نه حسینی که با آزادگی تمام مرگ با عزت را بِه از زندگی با ذلت دانست. اما اگر روزگاری رسید که در یک منطقه و شهر و فامیل و خانواده‌ای گرسنه‌ای نبود و مظلومی آستین به دهن نبود وبه برکت مکتب حسین(ع) به این آرمان‌شهر رسیده بودیم آنگاه عزای بر حسین(ع) معنا ندارد و باید در محرمش و عاشورا و تاسوعایش به جشن و هلهله پرداخت و یقین خوشحال میشود که درخت مکتبش چنین میوه‌ای داده است که ریشه ظلم و فساد و ریا و دروغ و خودخواهی وتمامیت‌خواهی و استبداد و استکبار و دیکتاکتوری در عزای او ریشه کن شده است و آنگاه است که باید به حسینی و هیئتی بودن خود افتخار کنیماگرنه، زنجیرهشت کیلویی و پیراهن سیاه و حنجره جِر دادن و آش شعله زرد پختن و هلیم دادن و حلوا حلوا کردن دهانی را شیرین نمی‌کند.
به‌راستی آیا معنی و تفسر “کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا” جز این است که همه جا هم می‌تواند کربلا باشد و هم تمام ایام عاشورا. فقط و تنها فقط آنجایی نه کربلا هست و نه عاشورا که مظلومی نیست.
جوامع دیروز و امروز برای پیشرفت و ماندگاری نیاز به دو اصل اساسی دارند:حسین دیروز و کوفیان امروز تا اریکه یزیدیان زراندوز، کیسه دوز و تن‌پرور را با تمام کینه و پدر کشتگیشان با بشریت، به خاکهای نامقدس زیر پایشان یکی کند آنگاه‌است که آتش سوزان بر ابراهیم‌های زمان سرد و گلستان می‌شود و کاری مقدس کرده ایم.
یزیدیان زمان هم آناند که از دادن خمس و زکات مال خود طفره می‌روند و به حج می‌روند تا اسم‌شان پیشوندی بگیرد، ای حاجی، تو اگر خدایی کار رانی، در جوار تو کسی از نداری دارد جان می‌دهد جان.
آنانند که نام‌شان، نان‌آورشان است و نان‌شان، نام‌شان، تا نشانی از حق خوری‌های خود برجای نگذارند و با افتخار خود را ارباب بی‌منت، من و تو بنامند.حرامتان باد ای یزیدان حرام‌خوار که یزید چنین بود منتها در زمانی دیگر.
یزیدیان زمان، سوارگانی هستند که جلوی گدایان عصر من ترمزی می‌زنند تا دخترک باکره و بیوه زن ندار و زن شوهردار را به میهمانی خواسته های نامشروع خود ببرند.
آناند که با اعمال پلید خود سست عنصران را از عبادت و درگاه خداوندی رانده‌اند و در مسجد و دیر و کلیسا لباس قدسی به تن کرده‌اند و غیر خود را کافر و حرام می‌دانند.
یزید زمان من همنوع من است همانکه مدرک ناقصش به ریاستش رسانده و برادر عالمم را نادان جلوه داده، به بهانه آنکه اگر لایق بودی به کار می‌گماردندت و فراموش کرده که رو و رابطه و درروی دستگاه یزیدی ورا به چنین مرحله‌ای رسانده است.
یزیدیان زمان من، محمدی دوستانی هستند که حمد، محمد(ص) و خدای محمد(ص) میکنند نه برای آخرت خود که برای دنیای پَست خود که مبادا پست خود را در تنگ تَنگ دنیا از دست بدهند.
یزید زمان من آن است که از مردم نردبان می‌سازد و بالا می‌رود و بالا می‌رود تا آنجا که انگار نه همین مردم بودند که استخوانشان نرده‌ی نردبانش است و دندانشان گیره‌های این بالانشینی‌یش.
یزید زمان رانت خوار و حرامخواری است که از بیت المال سهم ما، صحابه‌های خود را به نوایی می‌رساند و از تزریق بیت المال به جان خود و جانان خود دریغ نمی‌ورزد.
و در آخر، یزید دیروز بر کودک قنداقی رحم نکرد آیا امروز یزیدان زمان ما در ستم به کودکان در سراسر گیتی کوتاهی میکنند؟ پس به راستی یزید کیست؟
در آخر باید به تبعیت ازواقعه عاشورا با یزیدان زمان مقابله کنیم که حسین(ع) الگوی مکتبی ما، درس ایثار و آزادگی و مقاومت و نترسی و شهامت و شجاعت به ما آموخت و یاد گرفتیم که “کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا” پس حسینی باش که در دنیای کجراه امروز، اگر چوپانی را بپرسی وضع و روزگار چطور است؟ خواهد گفت گوسفندانم را که پشم می‌چیدم خیلی‌هایشان گرگ بود. پس مراقب باش و حسینی که در غیر این صورت مکتب حسین را، قواره‌ای به خوردمان می‌دهند و حکایت ما، حکایت زاغی می‌شود که به شاگردی رفتار کبک رفت، و نه تنها مثل کبک نشد که راه و منش و رفتار خود را هم گم کرد.
والسلام

*(مطلب منتشر شده نظر نویسنده محترم است و انتشار آن در سایت استان به معنای تایید تمام یا بخشی از آن نمی باشد)

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • نوبهار می‌گه:

    متن جالبی بود اما دوست داشتم بعضی از نکته هارابیشتر توضیح میدادید

  • صحرا می‌گه:

    روایتی جدید بود از صحنه کربلا وهمچنین نقدی جالب از برپایی عزای حسینی به امید اینکه عمل مان با علم مان یکی باشد

  • حسنی می‌گه:

    سلام دوست قدیمی مطالبتان را بادقت کامل خواندم بد نبود ولی دوست دارم بدانم خودتان چقد به این مطالبی که نوشتید اعتقاد دارید و به آن عمل میکنید

  • باراني می‌گه:

    عالی بود ایشلا که بر من بچه هییتی امسال اثرمتعالیشو میزاره و میبینید حال مبدونم که به تبعیت از حسین باید برا کی ناله کنم وکی یزیده

  • باسلام خدمت دوست قدیمی گرامی جناب اقای اکبر پور .دست شما درد نکنه وتشکر میکنم ازاین جوان فعال مذهبی وپیرو خط ولایت اقا حسن بند ه حقیقتا استفاده کردم.سعید سنایی از مندانا

200x208
200x208