تاریخ درج خبر : 1392/08/04
کد خبر : ۱۱۶۹۷۵
+ تغییر اندازه نوشته -

دموکراسی به سبک افغانی!

سایت استان: خالق پارسه

نقش اقوام یا به مفهومی علمی تر « هویت قومی » در ساختار سیاست و مشارکت سیاسی کجاست؟ ایا میتوان مشروعیتی برای مشارکت سیاسی اقوام( نژادی) ، به مفهوم حضور در رای دادن تا بر عهده گرفتن قدرت و مناصب دولتی ، قائل شد؟ گرچه روشنفکران معاصر تمام تلاششان را معطوف به رابطه ی بین دین و دموکراسی کرده اند و از توجه به این مهم غافل مانده اند. موضوعی مهم که پوشش خود را بر گفتمان های اصول گرائی همچون « امام- امت » ، « گردش همه بر مدار انقلاب » ، « حزب فقط حزب…» تا گفتمان های اصلاح طلبی همچون،« دولت – ملت» ، « تکثر» ، « حقوق شهروندی» ، هر از گاهی پر رنگ تر نشان داده است. نمونه های اخیر و زنده ی ان را می توان ، رای « بی کیفیت» محسن رضائی ایدئو لوگ ، وعده ی تشکیل معاونت اقوام از طرف عارف اصلاح طلب ، تشکیل فراکسیون زاگرس نشینان به ریاست اقای تاجگردون و پارازیت هائی همچون « من سیدم و لر تبار » اشاره کرد. « هویت قومی » مبحثی بسیار پیچیده است که برجسته کردن ان ، پروژه ی ملت سازی را با مشکل جدی روبرو می کند و سدی می شود در راه مردم سالاری و توسعه. عدم توجه به ان منجر به گریز « هویت قومی» از « هویت ملی » می شود و خطر تجزیه را تشدید میکند. مو ضوعی مهم که امروزه اکثر کشور های منطقه ی پیرامون ما را فرا گرفته است و اقای هاشمی در اولین بیا نات خود بعد از رد صلاحیت ، خطر ان را هشدار می دهد. در استان ما و استان های مشابه استان ما که « هویت قومی » خود به پاره ساختار هائی همچون ایل ، طایفه و تیره تشکیل می شود. این موضوع مبسو ط تر و به غایت پیچیده تر و غمناک تر است. هویت ایلی و هویت طایفه ای یک پارادایم مهم در کنش ها و واکنش های رفتار سیاسی ماست. ایا نباید بپذیریم امروزه ، انتخابات شورا ها بزنگاهی شده است برای هویت یابی طوایف و به تبع ان جایگاهی شده است برای تمایلات طایفه ای؟ ایا همین اخیرا، طرفداری اصولگرایان « گرمسیری» !! و مخالفت اصلاح طلبان « سردسیری» !! در انتخاب استاندار اصلاح طلب گرمسیری ، شکست و مردودی اندیشه و ارمان نبوده است؟/؟ یا در ادامه، روش های یار گیری بازی های شیرین دوران بچگی « من ، من، تو ،تو، گرفتم ، کی را؟» که امروزه به رفتار تلخ نمایند ه گان و کنش گران سیاسی ما تبدیل شده است و سعی دارند مناصب و پست های دولتی را ، حتی در جزئی ترین ، بین نزدیکان و طوایف حامی خود تقسیم کنند ، با کدام مبانی دموکراسی و شرعی سازگار است؟؟ نفوذ و نفوس ایلی و طایفه ای افراد چه اندازه بر انتخاب ان ها برای احراز یک مسئو لیت یا رد ان ها موثر است؟ ودر این بین تکلیف شایسته سالاری و توانمندی افراد کجاست؟ بعد از تمام این رفتار ها هم در تمام تریبون ها و جایگاه ها شعار وا مصیبتا! و واعجبا! سر دهیم که ما محرومیم و توسعه نیافته!! اقوام ( نژادی) و بحث مشارکت سیاسی ان ها و مضا ف بر ان در ساختار استان ما ، ایلات و طوایف و بحث مشارکت سیاسی ان ها و در اختیار گرفتن منابع و امکانات در جهت تمایلات قومی ، ایلی و طایفه ای همه بستر ساز وقایعی تلخ و مسیری مبهم می باشند که معلوم نیست ما را به کدام نا کجا اباد می برد. به نظر می رسد مدرنیته نه تنها از رنگ این نوع هویت کاسته باشد بلکه ابزار های مدرنیته در خیلی جاها به تقویت قوم و قوم گرائی انجامیده است و انچنا ن بر می اید که قوم و قوم گرائی در حال پوست انداختن و ظاهر شدن در شکل های متفاوت دیگری هستند و هزار وا اسفا و حرکت به سوی دموکراسی افغانی و لوئی جرگه شدن نهاد های مدنی نیمه جان ما!! براستی چه باید کرد؟؟

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • عمار می‌گه:

    …….

  • محمدجواد می‌گه:

    پارسه جان . احسنت! آفرین! خیلی عالی بود. چیزی که واضحه اینه که هرجا ی دنیاکه پیشرفت مادی و معنوی و فرهنگی هست چیزی به اسم قومی گری وجود نداره. قومی گری به جای شایسته سالاری نوعی نژادپرستیه. بازم ممنون به خاطر مقاله گویا ، فصیح ، کامل ، لازم و شیرینت.

  • کیان می‌گه:

    خوب بود مهندس. به موضوع خوبی اشاره کردین…

  • م.ر می‌گه:

    ادبیات عالی . موضوع عالی. نگاه هم متفلوت بو د.

  • علی از دهدشت می‌گه:

    درود بر مهندس پارسه در این آشفته سیاسی بازار استان که هم استانی های روشنفکر نما و قوم پرست (از جمله دوستان نقد ناپذیر که می دانی و می دانم) قلم بیک خود را بر کاغذ گران شده به راحتی و بی مفهوم می رانند باز جای شکرش باقی است که چون شمایی با مطالعه و تحقیق و بدون حس بی جای تعصب نقد می کنید واما بعد نباید فراموش کرد که سیاست جنبه فرهنگی نیز دارد و ما آن را بیشتر از جنبه عقیدتی دوست داریم

  • جواد می‌گه:

    احسن برشما،جالب بود،اما پارسه جان متن را خیلی تخصصی نوشتین،

200x208
200x208