تاریخ درج خبر : 1391/12/24
کد خبر : ۱۱۷۷۶
+ تغییر اندازه نوشته -

برگ عیشی به گور خویش فرست…

 به نام عشق، به نام خدا خالق انسان، به نام انسان خالق غم ها، به نام غم ها به وجود آورنده اشک ها، به نام اشک تسکین دهنده قلب ها،به نام قلب ها ایجادگر عشق، و به نام عشق زیباترین احساس، اساساُ اگر عشق و محبتی نمی بود نه طلوعی بود و نه غروبی… نه بهاری بود و شکوفه های گل و نه کوهساری وجود داشت و نه آبشاری، نه امواج زیبای دریاها به چشم می خورد… و نه ستارگان در آسمان چشمک میزدند. اگر عشق نبود شوریده ای وجود نداشت و شعری هم سروده نمی شد. دفتر زندگی با عشق و محبت آغاز شد و جلوه های گوناگون جمال و کمال در تمام هستی به وجود آمد. آدم ها هم جزئی از نظام هستی هستند که با عشق متولد شدند و با دلدادگی اقیانوس هستی و ابدیت می پیوندند. همانطور که در روایات آمده (واشعر قلبک الرحمه و المحبه لهم و اللطف بهم) دلت را با مهربانی و محبت و لطف و احسان نسبت به مردم بپوشان. حاجت به گفتن نیست که خداوند خود کانون مرکزی همه ی محبت هاست. آفرینش ریشه در رحمت و مهرورزی دارد. او بهترین حبیب و محبوب هاست، هم رحیم است و هم رحمان که این دو صفت در صدر تمام سوره های قرآنی به جز (توبه) و علاوه بر متن بسیاری از آیات تکرار شده اند. انسان در اسلام موجودی است که میتواند و باید آئینه تمام نمای خداوند باشد به همین دلیل از ارزش والایی برخوردار است و اکرام وی نیز به همین اندازه ارزشمند و شایسته توجه است. احسان و نیکوکاری از والاترین جنبه های اکرام انسانی است، به شرط آنکه از آفت خطرناک منت گذاشتن و به رخ کشیدن در امان باشد که می بایست از آن به خدا پناه برد. حضرت امام علی (ع) خطاب به نیکوکاران می فرماید((ای نیکوکاران احسان و نیکی خود را با منت آلوده نکنید، به یقین منت گذاشتن زشت و ناپسند، کار نیک و احسان را از بین می برد)). خدمت به مردمان و توجه به نیازهای دیگران و سعی در برآوردن آن زمینه بسیار خوبی برای کسب ارزشهای والای انسانی است. همواره کسانیکه توقف در مسیر بندگی و عبودیت و در جا زدن در راه کمال و معرفت را برای خود ننگ و عار می دانند و لحظه لحظه عمر خویش را سرمایه ای رایگان برای به کف آوردن سود جاودان به شمار می آورند همواره در کمین آنند تا از کجا زمینه ای حاصل شود و توفیقی دست دهد تا سعادت احسان به هم نوع و نیکوکاری به بندگان خداوند را به کف آرند وگاهی در مسیر تقرب پروردگار به پیش روند، احسان و نیکوکاری نظام طبقاتی را از بین می برد، دوستی و صمیمیت را بین افراد جامعه ایجاد میکند و آمرزش گناهان انسان را سبب شده. اساساَُ شتاب ورزیدن در انجام کارهای نیک سفارش قرآن است که عمل به آن موجب بهره مندی از معنویات بسیار میگردد. امام صادق (ع) می فرماید:( من نیازمندی را که به من مراجعه کند زود برطرف میکنم از ترس اینکه بی نیاز شود، و این کار نیک از دست من برود) شاید روز احسان و نیکوکاری بهترین فرصتی است که از دست دادن آن موجب خسارت و پشیمانی در آخرت باشد.

 برگ عیشی به گور خویش فرست      کس نیارد ز پس، تو پیش فرست.

احسان و نیکوکاری تجلی روحیه ی والا وصفت زیبای نوع دوستی است که در دستان سبز ما جلوه گر می شود، این محبت و دوستی چونان خون تازه در رگهای جامعه جریان می یابد و با خود شور و نشاط و گرمی زندگی به ارمغان می آورد. و در آخر اینکه: اگر خواهان خیر و سعادت هستیم در زیباترین جلوه دوستی و محبت اجتماعی، روز احسان و نیکوکاری، با همیاری و شرکت در این تلاش همگانی، نیازمندان را به مهمانی سبز سفره محبت و نوع دوستی خود دعوت کنیم وهم زمینه ترقی و پیشرفت خود را فراهم سازیم.

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

200x208
200x208