تاریخ درج خبر : 1392/08/05
کد خبر : ۱۱۸۰۴۷
+ تغییر اندازه نوشته -

مخاطب «مرگ بر آمریکا»ی امسال کیست؟

20202123

سایت استان: فضل الله یاری

در اولین روزهای پس از به قدرت رسیدن دولت تدبیر و امید یکی از اولین مطالباتی که مردم خسته از هشت سال هیاهوو جدال و دشمنی می‌خواستند، باز کردن راه گفت وگو بود. هم در داخل، در میان گروه‌های سیاسی، مردم و حاکمیت و هم در خارج، با بخش بزرگی از جهان که پنجره‌های گفت وگو با ایران را بسته بودند. از همین منظر بود که دکتر حسن روحانی و تیم دیپلماسی وی در اقدامی بی سابقه با دشمن شناخته شده ایران یعنی آمریکا بر سر یک میز نشستند و از طریق تلفن گفت وگو کردند. واکنش‌های اولیه موافقان و مخالفان این اتفاق برخاسته از احساسات وسطحی بود. برخی موافقان انتظار داشتند که همه ی مسائل میان ایران و آمریکا حل شده و همه ی تحریم‌های آمریکا و اروپا با همین تلفن چند دقیقه ای به پایان برسد. از سوی دیگر مخالفانی که برخی از پیاده نظام خود را به فرودگاه فرستادند تا به رئیس جمهور کفش پرتاب کنند – در خوش بینانه ترین حالت – احساس می‌کردند که تیم دیپلماسی دولت یازدهم پا بر سر همه آرمانهای انقلاب گذاشته و طرح سازش با دشمن را عملی ساخته اند.

اما چند هفته پس از آن روزها به نظر می‌رسد که واکنش‌ها از حالت احساساتی بیرون آمده و رنگ تعقل به خود گرفته است ( حداقل این که به صورت حساب شده ای در حال بروز است. )
موافقان مذاکره، با دیدن موانع متعدد برسر راه گفت وگوی دوکشور؛هم در ایران و هم در آمریکا و به خصوص تلاش برخی کشورهای عربی و اسرائیل برای ناکامی این گفت وگوها، یاد گرفته اند که خواسته‌های خود را تعدیل کرده و سطح انتظارات را کمی پایین تر نگه دارند.
اما مخالفان این اقدام اگر چه همان احساسات اولیه را دارند، اما تلاش کرده اند که احساسات خود را در قالبی حساب شده نشان دهند. برخی از اتفاقات روزهای گذشته به خوبی گویای این استراتژی است. در چند روز گذشته بیلبوردهایی در سطح شهر تهران با کیفیت عالی و طراحی مناسب و مدرن به نمایش گذاشته شد که نشان می‌دهد تیم دیپلماسی ایران به میدانی پا گذاشته است که حریف، با دروغ و تهدید در آن حاضر شده است. این اقدام تبلیغاتی که به نظر می‌رسد پشتیبانی بخش‌هایی از داخل حکومت را نیز با خود دارد، از ابتدا می‌خواهد بگوید که هر توافقی با آمریکا به معنای شکست جمهوری اسلامی است با این استدلال که « اگر آنها از این توافق خوشحال باشند حتماً ما چیزی را از دست داده ایم که خودمان نمی‌دانیم. » در نگاه این افراد وقتی ما پیروز شده ایم که طرف مقابل ناراضی از سر میز بلند شود. در حقیقت پیروزی زمانی است که هیچ توافقی حاصل نشود.
از سوی دیگر نیز تحرک گسترده ای در سطح برخی از نهادها در جریان است و تبلیغات وسیعی نیز صورت گرفته که سیزده آبان امسال به نحو متفاوتی نسبت به سه دهه گذشته برگزار شود. این افراد ده روز مانده به سیزده آبان ( یکی از مهمترین مناسبت‌های تاریخی در رابطه با ایران و آمریکا ) در حال تدارک اردویی هستند که قرار است بی سابقه ترین « مرگ بر آمریکا » ی سه دهه گذشته را در فضای کشور طنین انداز کند. هیچ کس در اقدامات ضد ایرانی آمریکایی‌ها از کودتا بر ضد حکومت ملی دکتر مصدق تا کشتار مسافران بیگناه هواپیمای مسافربری تردیدی ندارد و بخش بزرگی از شعار « مرگ بر آمریکا » ی مردم ایران در چند دهه گذشته نیز حاصل اعتراض و نفرت از این اقدامات بوده است. اما به نظر می‌رسد سیزده آبان امسال شعار « مرگ بر آمریکا » یی که از برخی تریبون‌ها سر داده می‌شود از معنای متفاوتی نسبت به گذشته برخوردار می‌باشد. اقدامات برخی از افراد و گروه‌ها نشان می‌دهد که اگرچه قرار است مشت‌های گره کرده آمریکا را نشانه رود، اما روی سخن با دولتی است که توانسته با شعار حل مشکلات داخلی و تنش زدایی در روابط خارجی رأی مردم را کسب کند. همین چند روز پیش یک خطیب مشهور نماز جمعه از وزارت خارجه ای که این روزها در حال تلاش برای رویارویی بهتر و سنجیده تر با طرف آمریکایی خود می‌باشد، می‌خواهد که « توی دهن آمریکا بزند » و این یعنی این که کنش گفت وگو همچنان باید از تاریخچه روابط ایران و آمریکا حذف باشد و همه چیز به دو ماه پیش بازگردد. از همین منظر است که ترجمه اشتباه سخنان معاون وزیر خارجه آمریکا درباره ایرانی‌ها می‌تواند این زن گمنام موخاکستری را به جامعه ایران معرفی کند، آن هم با انتشار گسترده تصاویر او در نماز جمعه تهران.
به نظر می‌رسد که در ده روز آینده شاهد حرکات بی سابقه دیگری از این دست خواهیم بود. حرکاتی که با محوریت مخالفان دولت تدبیر و اعتدال در حال شکل گیری است.
شعارهای برائت از استکبار و مخالفت با دشمنان مردم ایران در کنار مطالبات دمکراسی خواهانه در چند دهه گذشته همواره خواسته‌هایی فراجناحی بوده که متناسب با شرایط کشور و در زیر خیمه ای به نام منافع ملی مطرح می‌شد.اما به نظر می‌رسد شعار«مرگ بر آمریکا» ی امسال اگر چه اوباما و سران آمریکا را نشانه می‌رود،اما یک مخاطب داخلی هم دارد و آن دکتر حسن روحانی؛ رئیس جمهوری اسلامی ایران است.برخی می‌خواهند در ضمن این شعار سه کلمه ای پیام‌های مهمی را به او برسانند.

* سرمقاله ابتکار- یکشنبه 5 آبان 92

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

200x208
200x208