تاریخ درج خبر : 1392/08/06
کد خبر : ۱۱۸۴۳۵
+ تغییر اندازه نوشته -

طلای سبز زاگرس و غفلت مسئولان

سایت استان: سعید کرمی

سرزمین چهار فصل کهگیلویه و بویراحمد ، خطه سبزپوش و مملو از نعمتی است که گچسارانش بام نفت کشور بوده و یاسوجش پایتخت طبیعت ایران می باشد ، دیار برخوردار از منابع و سرشار از گنجی است که در انواع استعدادها غوطه ور است و متأسفانه با لقب تأسفبار محرومیت مأنوس و الفتی دیرینه دارد.
محرومیت را اگر از دید منابع و دارایی بسنجیم، این استان نه تنها محروم نبوده و نیست، بلکه یکی از داراترین و در بعضی موارد، ثروتمندترین استان ایران می باشد، ولی اگر از زاویه مدیریت ، اجرائیات و بهره وری منابع به این عنوان بنگریم، شاید بتوان ادعا کرد که محرومیت میراث همیشگی و حقیقت این استان مستحق بوده است.
از خیر منابع نفتی که بگذریم و از صنایع متروکه استان چشم پوشی کرده و استعداد گردشگری این خطه را که نادیده بگیریم ، می توان به ظرفیت عظیم منابع طبیعی استان و طلاهای سبزی که سر از خاکش بیرون آورده و متأسفانه بلا استفاده و البته بلا محافظ مانده اند اشاره کنیم.
بخشش خداوند و سخاوت زاگرس، قریب به 500 گونه گیاه دارویی و خوراکی شناخته شده را به مردمان این سرزمین عطا نموده است که متأسفانه بهره برداری و مصرف آن در خانواده ها بیش از یک کتری جوشانده و یک قوطی دارو نشده، و در میدان صنایع نیز از یک کارخانه کوچک فراتر نرفته است. و جهت تکثیر این گونه ها و حتی جلوگیری از انقراض این منابع با ارزش و کمیاب، هیچ اقدام جدی و مؤثری صورت نگرفته و نمی گیرد.
امروزه مقولاتی چون اشتغال، تولید، بهره وری، توسعه و همچنین مدیریت که از مؤلفه های کلیدی مقولات مذکور هستند،‌ از مهمترین چالشهای اقتصادی،‌ اجتماعی و حتی سیاسی جامعه به شمار آمده و به طور گسترده محور بحث و کنکاش اصحاب اندیشه و کارشناسان حوزه های مختلف می باشد و این درحالی است که منابع بالقوه و استعدادهای وافر استان ما، هنوز در حد تئوریک مانده اند و کمتر قدرت عمل را احساس نموده اند.
متأسفانه اوج همت سازمان منابع طبیعی در راستای حفظ این منابع نیز به آنجا ختم می شود که گیاهان ریشه کن شده از طبیعت را در ایست بازرسی ها و از سطح شهر جمع آوری نمایند و در این مرحله دیگر فرقی ندارد که این گیاهان به مصرف مشتری برسد و یا مأموران جمع آوری میل بفرمایند.
در حالی که شرایط آب و هوایی و موقعیت جغرافیایی استان ، تمام شرایط لازم جهت کشت و تکثیر گیاهان دارویی و به تبع آن تولید داروهای گیاهی و توسعه صادرات عمده این محصولات و در نهایت فراهم نمودن زمینه های اشتغال در مقیاس وسیع را فراهم نموده است، ولی ارائه چنین طرحهایی حتی در وعده های تحقق نیافته مسئولین هم هرگز بیان نشده و نمی شود و مادامی که این گنج های کمیاب در سینه طبیعت مستور بمانند و به بهره برداری نرسیده و بر سفره مردم نیایند، داشتن یا نداشتن آنها برای رشد این استان به اصطلاح محروم ثمره ای نداشته و نخواهد داشت.
سؤال این است که مسئولانی که سالیان متمادی، رشد بی وقفه بیکاری و رکود شدید اقتصادی را شاهد هستند و احیانا از شرایط اقلیمی استان و ظرفیت بالای آن در زمینه پرورش گیاهان دارویی و تولید فرآورده های آن آگاهی دارند، چرا در راستای حمایت از این صنعت و ترویج این درآمد اقدامی نکرده اند و از این استعداد بالقوه استان غافل مانده و استفاده نمی کنند.
آیا ارائه چنین طرحها و بهره وری از چنین ظرفیتهایی نمی تواند گوشه ای از مشکلات اقتصادی و بیکاری محسوس، که ام الفساد و ریشه بخش عظیمی از معضلات اجتماعی است را حل نماید ؟
با توجه به موارد مذکور جا دارد مسئولین محترم استان در سال حماسه اقتصادی، استراتژی بهره برداری وسیع و اقتصادی از این استعداد بالقوه را ترسیم نموده و تمام رگه های منابع خدادادی این استان را به خدمت مردم و اقتصاد آنها در آورند، و با اقداماتی از جمله بستر سازی و ترغیب مردم جهت روی آوردن به این صنعت و فراهم آوردن بازار فروش، رسیدن به مزایای پرشمار این نعم بیکران و رزق فراوان را سرعت بخشیده و حماسه اقتصادی را به فعلیت در آورند، و در نهایت برق تحسین را در چشم مردمان این سرزمین بنشانند.

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

200x208
200x208