تاریخ درج خبر : 1392/08/21
کد خبر : ۱۳۳۶۱۱
+ تغییر اندازه نوشته -

روحانی، ورزش و پیچ بهارستان

سایت استان: علی محقق
(ماجرای تقابل زودهنگام مجلس با دولت)

یکصد روز از تحویل کلید پاستور به دکتر حسن روحانی و تحلیفش در بهارستان گذشته است. روحانی اما هنوز هم برای تعیین تکلیف کرسی‌ طلسم شده وزارت ورزش و جوانان درگیر عبور از پیچ خطرناک بهارستان است. روزی که روحانی برای اولین بار با سلام و صلوات و روی گشاده‌ی نمایندگان، برای تحلیف مهمان صحن علنی مجلس نهم شد، کمتر کسی فکر می‌کرد که در همین سه ماه اول کار گره بخورد و با سخت‌گیری‌های بهارستان ماه عسل دولت جدید این گونه زهر شود.
در این دوره کوتاه نمایندگان منتقد 5 بار پیاپی وزیران پیشنهادی روحانی را با بیش از 140رای مخالف برگشت دادند. اولین لایحه دولت که گمان می‌رفت برای اصلاح بودجه ظرف چند هفته تعیین تکلیف شود، در کمیسیون و صحن انواع و اقسام اصلاحیه گرفت و با گذشت سه ماه هنوز تکلیفش مشخص نشده است. سهم خواهی‌ نمایندگان برای انتخاب استانداران و مدیران، کار را برای دولت سخت و امور اجرایی کشور به ویژه در استان‌ها را مختل کرد. در اقدامی دیگر هم نمایندگان منتقد برای استیضاح وزیری که هنوز مصوبه رای اعتمادش خشک نشده دهها امضاء جمع‌آوری کرده‌اند.
در این بین درست در روزی که دیپلمات‌های ارشد دولت یازدهم خسته اما موفق از ماراتن نفس‌گیر مذاکرات هسته‌ای ژنو به تهران باز می‌گشتند، نمایندگان مجلس به سومین گزینه پیشنهادی رئیس جمهور برای وزارت ورزش و جوانان هم کارت قرمز دادند تا هم خستگی بر تن مردان دولت بماند و هم مردم از تقابل عجیب و غیر قابل پیش بینی نمایندگان با دولت در چنین روزهایی درمانند.
حتی اگر بپذیریم که گزینه‌های اول و دوم رئیس جمهور برای سکانداری ورزش کشور چندان چنگی به دل نزده اند و به معرفی آنان برای تصدی این سمت ایراداتی را وارد بدانیم، اما رای منفی روز یکشنبه به گزینه ای که جامعه ورزش و دلسوزان مسائل جوانان بر سر آن به اتفاق نظر رسیده بودند برای همه شگفت آور بود. وقتی اهالی بهارستان برای کرسی ورزش کشور نه سیاسیون را بر می‌تابند و نه امنیتی ها را، نه فرهنگیان و دانشگاهی‌ها را می‌پذیرند و نه ورزشی‌ها را، طبیعی است که ذهن‌ها به جایی دیگر می‌رود و ناخودآگاه باید پیام و علت العلل این سخت‌گیری را در جای دیگری جستجو کرد. بیراه نیست اگر احتمال بدهیم که نمایندگان فارغ از اصولگرایی خود و اعتدالگرایی دولت بدشان نمی‌آید که یکی از اهالی به اصطلاح ورزش دوست بهارستان وزیر ورزش دولت تدبیر و امید شود.
دولت یازدهم اما این روزها آنقدر سرگرم دیپلماسی و مذاکره برای حل و فصل معضلات دپو شده کشور در عرصه سیاست خارجی و پرونده هسته‌ای شده است که یادش رفته و یا شاید باور ندارد که مخالفان و منتقدان چِغر و سخت گیر اما سهم خواه و معتقد به مذاکره‌ای! هم در داخل کشور دارد. واقعیت طنزآلود همین صد روز گذشته و سرسختی‌های برخی مجلس‌نشینان نشان می‌دهد که این گروه معتقدند همانقدر که دولت برای مذاکره با طرف‌های خارجی وقت و انرژی می‌گذارد، باید برای مفاهمه با آنها هم وقت بگذارد و از در مذاکره و چانه زنی و بده بستان وارد شود تا مشکلاتش در بهارستان حل و فصل شود.
در این بین اگرچه دولت‌های دهم و یازدهم تقریبا هیچ شباهتی به جز ساختمان پاستور با هم ندارند، ولی به نظر می‌رسد نوع برخورد نمایندگان مجلس و احتمالا رئیس جمهور با مساله وزارت ورزش به سمتی رفته است که شاید طی هفته‌های آینده بتوانیم یک شباهت کوچک بین روحانی و احمدی نژاد بیابیم و آن به سرآمدن مهلت سه ماهه و قانونی رئیس جمهور و تعیین تکلیف نشدن وزیر ورزش و جوانان است. در آن زمان احمدی نژاد این کرسی را با روحیات خاص خود گرو گرفته بود و تعیین تکلیف نمی‌کرد. اما اکنون هر چقدر هم که روحانی تلاش می‌کند زودتر جای خالی این کرسی را در کابینه پر کند باز هم با برخورد سرد مجلسیها به در بسته می‌خورد.
جدال یکی دو سال پیش احمدی نژاد و نمایندگان بر سر معرفی به موقع وزیر پیشنهادی ورزش و جوانان سرانجام به عنوان یکی از اتهامات او مبنی بر عدول از قانون اساسی ثبت شد و کار رئیس جمهور سابق را با شکایت رئیس کمیسیون اصل نود به دادگاه کشید. تاجایی که دیروز سخنگوی قوه قضائیه تایید کرد که او باید پنجم آذرماه در دادگاه حاضر شود. اکنون باید منتظر بمانیم و ببینیم آیا دولت یازدهم از بن بست وزارت ورزش خارج می‌شود یا باعث خواهد شد که سرنوشت روحانی هم مثل احمدی نژاد به جاهای باریک بکشد…

سرمقاله ابتکار – سه شنبه 21 آبان 92

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

200x208
200x208