تاریخ درج خبر : 1392/09/02
کد خبر : ۱۴۱۸۹۳
+ تغییر اندازه نوشته -

آیا 16 آذر باشکوهی در دانشگاه های استان خواهیم داشت؟

سایت استان: احسان داورپناه
شانزدهم آذر، روزی است که سه دانشجوی دانشگاه تهران در اعتراض به دخالت های آمریکا و انگلیس در امور ایران و سفر “ریچارد نیکسون” معاون رئیس جمهوری آمریکا به تهران، همراه دیگر دانشجویان بپاخاستند و سینه خود را آماج گلوله های رژیم پهلوی قرار دادند تا سندی دیگر از روح میهن پرستی، آزادی خواهی و استقلال طلبی فرزندان این مرزوبوم را برای همیشه در تاریخ ثبت کنند. این روز، روز دانشجو نام گرفته است و این سه قطره خون همچنان بر چهره دانشگاه ها گرم و تازه است. شانزدهم آذر هرسال یادآور خاطرات درخشانی در تاریخ جنبش دانشجویی ایران است. نگاهی گذرا به این تاریخ پر افتخار نشان می دهد که مبارزه با ظلم، برپایی عدالت، آزادی خواهی، استقلال طلبی و میهن پرستی شاخصه های درخشان مبارزات جنبش دانشجویی ایران در سالیان پیشین بوده است. جنبش دانشجویی به عنوان نبض حیات سیاسی جامعه برای تحقق این آرمان ها در نزدیک به یک قرن گذشته تلاش های فراوانی کرده و در مقابل هزینه های فراوانی که متحمل شده البته دستاوردهای ارزشمندی نیز داشته است. داشتن روحیه انقلابی و نداشتن هرگونه تعلق، باعث عدم گرایش به محافظه کاری در دانشجویان شده است. این روحیه ی انقلابی جزء خصوصیات ذاتی این قشر می باشد. به وضوح می توان گفت جنبش دانشجویی در قالب اعتراض و انتقاد متبلور می شود و این انتقاد و اعتراض در راستای مهم ترین و اساسی ترین مطالبه ی جنبش دانشجویی یعنی مشارکت سیاسی است. از طرفی روحیه آرمان خواهی که باعث تفاوت در ایده ال های مورد نظر دانشجویان و ایده ال های مدنظرجامعه است را می توان دلیل عدم سازش آن نام برد. استفاده از خرد پرسشگر و منتقد و به چالش کشیدن جامعه و سیاست و در صدد اصلاح جامعه برآمدن وظیفه دانشجویان و تشکل های دانشجویی است .اگر قبول کنیم که دانشجو دارای عقلانیت انتقادی بر مبنای آرمان خواهی است باید بتواند وظیفه پرسشگری و نقد احزاب و جامعه و دولت را بر عهده بگیرد و این خود مستلزم این است که دانشجو به بدنه دولت و حزب متصل نباشد چرا که در این صورت ماهیت جنبش دانشجویی از بین خواهد رفت. البته این به معنای تقابل جنبش دانشجویی با حکومت نیست بلکه به معنای عدم وابستگی به دولت و استقلال آن است .استقلال جنبش دانشجویی نقطه مقابل حزبی شدن است در واقع نگاه ابزاری احزاب به تشکل های دانشجویی در تضاد با روحیه کنشگری مستقل جنبش دانشجویی است. احزاب همواره نگاهی ابزاری و منفعت جویانه به دانشگاه داشته اند در واقع از جنبش دانشجویی انتظار دارند تا در مواقع ضروری برای برآورده شدن نیاز ایشان وارد عمل شوند اما جالب است که به محض اینکه دانشجویان به پیگیری مطالبات مورد دغدغه خود در فضای دانشگاه و جامعه از جمله مطالبات سیاسی و صنفی پرداختند همان احزاب و گروه ها نه تنها برای دانشجویان قدمی برنمی دارند بلکه آنها را متهم به تندروی هم می کنند. حزبی شدن مانع رشد تشکل در قالب مسیر تدریجی و هدفمند می شود. اصولا رویکرد عملگرایانه احزاب و عدم نیاز به تجربه جدید فرصت خطا پذیری و تجربه اندوزی را از تشکل های دانشجویی می گیرد و این در طول زمان آسیب های جبران ناپذیری به بدنه تشکل های دانشجویی وارد می کند.البته ضربه نهایی حزبی شدن و دولتی شدن تشکل های دانشجویی تنها بر پیکر این تشکل ها نمی نشیند و آسیب های این ارتباط دو طرفه هستند و با گذر زمان و با انفعال تشکل های دانشجویی و از بین رفتن استقلال شان ممکن است ضرباتی به احزاب وارد شود چرا که وجود تشکل های هم فکر قوی برای احزاب اگر چه قابل قیاس با تشکل هایی که حامیِ محض شان باشد نیست، اما از نبودِ تشکل های هم فکر ولی مستقل از آن احزاب به مراتب بهتر است .این گونه به نظر می رسد که اساس جنبش دانشجویی در شرایط فعلی باید عدم تعلق و وابستگی به جریانات و گروههای خاص حتی گروههایی که در راستای آرمان های آنان عمل می کنند باشد، تا بتوانند به نقد احزاب و دولت و نقد حزب حاکم بر فضای دانشگاه ها بپردازند که در صورت تحقق این امر، حاکمیت اولین برنده آن است؛ از طرفی اکنون که جنبش دانشجویی در غیاب نهادهای مدنی پویا و موثر به تنهایی وظیفه پرسشگری و آرمان خواهی را بر دوش می کشد پس باید به این جنبش فرصت داد تا جایگاه خود را بازیابد و این جز با همکاری مسئولین از طریق تعامل با دانشجویان امکان پذیر نیست. در سالیان گذشته برخی جریانات مدیریتی کشور که در دانشگاه هم رسوخ کرده بودند تلاش داشتند برای به انفعال کشاندن رویکرد انتقادی دانشجویان، ترس کاذب و ناامیدی را در بین دانشجویان القا کنند، و البته که ایمان داریم این نوع نگاه نشأت گرفته از سلایق شخصی و تنگ‌نظری بعضی از مدیران میانی بود. با روی کار آمدن دولت جدید و شعارهای متفاوت این دولت در قبال دانشگاه و دانشجویان همه منتظر تغییر و تحولات در جو دانشگاه ها می باشند. بعد از تعویض روسای دانشگاه ها همه چشم انتظار روز 16آذر هستند تا ببینند دولت جدید چه سیاستی در قبال دانشگاه ها دارد آیا قرار است مثل چند سال گذشته به صورت صوری و با هزاران محدودیت این مراسم برگزار شود؟ آیا قرار است دوباره با بخش نامه مراسم کنترل شود؟ آیا قرار است عده ای خاص برگزار کننده مراسم باشند؟ آیا قرار است باز هم 16 آذر را به سبک عجیبی در روزی غیر از 16 آذر برگزار کنند؟ یا تغییر به معنای واقعی کلمه را شاهد هستیم. دانشگاهیان استان ما هم می خواهند ببینند قرار است با حضور روسای جدید چه جوی در دانشگاه هایشان حاکم می شود . در دانشگاه علوم پزشکی سرپرست جدید دانشگاه جناب آقای دکتر چمن که خود از فعالان جنبش دانشجویی و از اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت بوده است با حضور مستمر در جمع دانشجویان به آنها قول داده است که فضای فرهنگی دانشگاه به فراخور دولت جدید تغییر خواهد کرد. وی بعد از انتصاب معاونت جدید امور دانشجویی و فرهنگی این دانشگاه رسالت اصلی این معاونت را آماده کردن بستر لازم برای فعالیت‌های آزادانه ولی ساختارمدار دانشجویان بیان کرد تا مطالبات دانشجویان در فضای جدید به وجود آمده، محقق شود و روح آزادی‌خواهی و عدالت‌طلبی و فضای روشنفکری دینی با حفظ اصول، در دانشگاه علوم پزشکی کهگیلویه و بویراحمد بیش از گذشته حاکم شود. وی برخلاف مدیریت سابق دانشگاه که زیاد خود را موظف به پاسخگویی به دانشجویان نمی دانست و به دانشجویان خوش بین نبودند طی صحبت هایی اعتماد ساز و دل گرم کننده برای دانشجویان بیان کرد: که در این مدت مسئولیت جدید، از انتظارات، درخواست‌ها و رفتارهای دانشجویان این دانشگاه لذت بردم؛ چرا که آن‌ها بسیار معقول، متین و با حفظ حرمت‌ها و ساختارها درخواست‌های خود را بیان کردند و ما در مقابل این دانشجویان، وظیفه پاسخگویی و پیگیری مطالبات آن‌ها را داریم.
وی با تأکید بر اینکه توجه و پیگیری مطالبات دانشجویان از اولویت‌های کاری مدیریت این دانشگاه است، از سرپرست جدید معاونت فرهنگی و امور دانشجویی خواست که به تلطیف بیشتر فضای دانشگاه و حاکم شدن وفاق کمک کند. آری صحبت ها و مواضع دکتر چمن در قبال دانشجویان روشن و صریح است ولی باید منتظر بمانیم و ببینیم آیا دکتر چمن می تواند در مقابل گروه های فشاری که در این چند سال در فضای دانشجویی این دانشگاه خانه ساخته اند مقاومت کنند یا دوباره شاهد رد صلاحیت های دانشجویان و تعطیلی نشریات مستقل و منتقد خواهیم بود و همان ها که در این چند سال گلوی دانشجویان علوم پزشکی را خوش تراش ترین برای بریدن می دانستند همچنان بر جو فرهنگی و دانشجویی دانشگاه مسلط خواهند ماند آری باید منتظر بمانیم . مسلما اولین قطعه از این دومینو، سیاست وی در قبال نحوه برگزاری مراسم بزرگداشت روز دانشجو است. امیدواریم که سیاست وی و همکاران شان در معاونت دانشجویی فرهنگی، تلاش برای هر چه باشکوه تر برگزار کردن روز دانشجو در دانشگاه باشد.

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • تعلیقی می‌گه:

    منتظرتون هستیم توروز خودتون مطالباتتون و فریاد بزنین

  • بر و بچ می‌گه:

    گپ مفت.والا ما گروه فشاری غیر از شما که به زور میخواستید عقاید الکیتون رو به همه مسوولین و دانشجویان تحمیل کنید ندیدیم.الان هم که قوم دکتر چمنی..تعریف بیه..ولی به زودی با این تندروی ها به تاریخ فراموشی ها میروید.مثلا در 16 آذر باید جان کری بیاد تا راضی بشی یا حرکات موزون با مشاعره با موضوع سید عزیزمان بزرگ مرد تاریخ ،خاتمی…بابا جمع کن این سیاه نمایی بیهوده رو…جریان دانشجویی به انقلاب بیشتر از حیات خودش فکر میکنه…

  • یه قدیمی می‌گه:

    آقای داورپناه متاسفم که هنوز هم بی پروا بر اساس ذهن …. خودتون خیلی راحت تهمت می زنید .اگه یه سری به بقیه دانشگاه ها بزنید متوجه میشید که مدیریت قبلی بسیار بیشتر از اون چیزی که نیاز بود به دانشجو اعتماد داشتن. منتها دانشجو داریم تا دانشجو. آیا هر وقت به شما اعتماد شد جواب این اعتماد رو دادید؟؟؟ اگه نشریات شما تعطیل شدن به دلیل توهین های بی پروای شما و دوستان هم مسلکتون به مقدسات دینی بود. آیا نشریه ای که خیلی راحت از خواننده ای که به امام دهم شیعیان توهین کرده حمایت می کنه و بعد مدعی میشه که نویسنده مطلب فراموش کرده جمله نقل قول از بی بی سی رو بنویسه( اون هم بعد از اعتراضات بسیاری از دانشجویان) جز تعلیق میتونه عاقبتی داشته باشه. آیا نشریه ای که حجاب رو زندون میدونه شایسته ادامه چاپه. مسئولان دانشگاه گلوی شما رو تراشیدن؟ یا شما با عقاید احمقانه ای که به نظر خودتون روشنفکرانه ست روح دانشگاه رو؟مطمئنم اگه دکتر بزرگوار علی شریعتی میدونستن که نتیجه اون همه زحمات در راه روشنفکری میشه دانشجوهایی مثل شما هیچ وقت خیلی از اون فکرهای قشتنگی که شما توانایی درکش رو ندارین چاپ نمی کردن. باز هم دعا می کنم خدا عاقبت شما رو به خیر کنه.

  • همکلاسی می‌گه:

    آقای داور پناه شما پزشکی می شوید مانند همان کسی که آقای دکترملک حسینی قسمش داد وارد کار طبابت نشود زیرا اطلاعات و توان علمی شما به درد کار طبابت نمی خورد همین نوشته ها که رونویسی از مطالب مقاله دیگران است شما را بس

  • دانشجوی پزشکی می‌گه:

    باید آرامش و ملایمت به خرج داد و از این مدیران جدید انتظار ترمیم همه آسیب ها را یک شبه نداشت. همینکه بتوانیم حضور خودشان و معاونینشان را در برنامه های 16 آذر ببینیم نوید بخش تغییر رویکرد خواهد بود. باید دید آیا برای روز دانشجو به این مهمی ارزشی قائلند یا خیر.

200x208
200x208