تاریخ درج خبر : 1392/02/01
کد خبر : ۱۴۹۷۷
+ تغییر اندازه نوشته -

در تمام زندگی ام از تئاتر لذت برده ام

سایت استان: یک نویسنده و کارگردان تئاتر در کهگیلویه و بویراحمد معتقد است: تئاتر شهرستانها با بحران کمبود تماشاگر مواجه است و دلیل کوچ هنرمندان تئاتر به پایتخت، کوچک بودن عرصه قعالیت در شهرستان هاست.

 اکبر آیین 36 سال سن دارد و نمایش را با بازیگری از سال 1369 در شهر دهدشت آغاز کرده. او تاکنون در 30 نمایش بازی کرده و 12 نمایش نیز به روی صحنه برده است. آیین که هم اکنون مدیر واحد نمایش حوزه هنری کهگیلویه و بویراحمد است در مصاحبه ای با خبرنگار مهر، پیرامون این هنر در استان مباحثی بیان کرده است.

10

از تئاتر چه چیزی می خواستید و به چه رسیدید؟

از همان آغاز سعی کردم باتوجه به شرایط موجود، تئاتر را به گونه ای ادامه دهم که شغل آینده ام باشد اما متاسفانه این اتفاق نیفتاد چرا که همه پیش بینی هایم غلط از آب درآمد و نتوانستم به خاطر نوع زندگی ام حداقل به بخشی از آرزوهایم برسم.

اما در میانه راه به این نتیجه رسیدم که در تئاتر دنبال چیزی هستم که شاید برخی از دوستانم دنبال آن نباشند و آن هم لذتی است که در تمام لحظات زندگی ام از تئاتر برده ام. در واقع تئاتر از نظر روحی و روانی یک فضای امنی برای من ایجاد کرده است.

اکنون پس از گذشت 22 سال با همه مشکلاتی که تئاتر دارد هنوز با انگیزه به کارم ادامه می دهم و امیدوارم روزی بتوانم بوسیله تئاتر به همه خواسته هایم برسم.

11

با رشد رسانه های دیداری و شنیداری تئاتر تا حدودی جایگاه خود را در میان مردم و مخاطبان عام از دست داده و متاسفانه تئاتر فقط برای عده خاصی اجرا می شود و مخاطبان خاصی دارد، دلیل آن را در چه می بینید؟

تئاتر در کشور همیشه از این بیماری رنج می برد. کدام کارگردان است که دوست نداشته باشد اثرش را همه مردم ببینند و همانند سینما به تئاتر هجوم بیاورند.

شاید این ذات هنر تأتر است. تأتر همانند سینما و دیگر هنرها سهل الوصول نیست. نه برای خالق اثر و نه برای مخاطب اثر. در یک دوره ای مردم در این استان به سوی تئاتر هجوم می بردند و مخاطبان زیادی از آثار نمایشی دیدن می کردند.

اما امروزه حتی از نمایشهایی بازاری و عامه پسند هم استقبال زیادی نمی شود. مشکل از مخاطب نیست، مشکل از زیرساختهای این هنر است. هنر تئاتر در کشور ما روال عادی و طبیعی خودش را طی نکرده که اکنون بتوان به شکل کلاسیک تعریفی از سیر صعودی یا نزولی اش داشته باشیم. موج هایی در تئاتر ایجاد شد که ماندگار نبودند.

همه دارند هر روز زبان عوض می کنند، ساختار عوض می کنند و این به نفع تئاتر نیست. تجربه ثابت کرده که مخاطب امروز دیگر حوصله شنیدن ندارد و فقط می آید که ببیند. با این وجود می بینیم که اکثر آثار نمایشی امروز فقط حرف می زنند و فاقد جذابیتهای تصویری و بصری هستند.

12

شما و گروهتان سعی کرده اید که در آثار نمایشی که به روی صحنه می برید در راه رفع این مشکلات قدم بردارید؟

نه تنها من بلکه دیگر دوستانم که در این حرفه مشغول هستند، ضعف را از خودمان نمی بینیم و همیشه می گوییم مسئولان و مدیران فرهنگی باید به داد تئاتر برسند، تئاتر دارد نابود می شود و از این حرفهایی که گوش همه از آنها پر است. بعد از این همه سال دیگر باید به این نتیجه رسیده باشیم که خودمان باید به فکر رشد تئاتر باشیم.

حالا مسئولان پول نمی دهند، ندهند. نباید منتظر وعده های مسئولین باشیم بلکه باید خود شرایط را تغییر دهیم. به هر حال غیر از این دو راه بیشتر نمی ماند یا باید خداحافظی کنیم و برویم سراغ شغل دیگری و یا اینکه آسایش و آرامش را از خود و خانواده و اطرافیانمان بگیریم و خودخواهانه همچنان به تئاتر بپردازیم تا بالاخره یک اتفاقی بیفتد.

شما هم اکنون مدیر واحد نمایش حوزه هنری کهگیلویه و بویراحمد هستید و اکنون مسئولیتی در این زمینه دارید، آیا در حد مسئولیتتان گامی برداشته اید؟

حوزه هنری سیاستهای کلی خود را دارد اما هیچگاه محددیتی برای هنرمندان تأتر ایجاد نکرده است. سعی شده با یک سیستم نظام مند به جذب هنرمندان تئاتری بپردازد.

14

نمایشنامه خوانی، برگزاری کارگاه های آموزشی، برگزاری جشنواره تئاتر ماه و اجرای عمومی آثار نمایشی برخی از کارهایی هستند که در این چند سال همیشه به شکل روتین انجام شده اند و تمام تلاشم را در این مسیر بکار بسته ام تا به همه اهالی تئاتر میدانی داده شود که همه بتوانند از این امکانات اندکی که وجود دارد استفاده کنند.

مهاجرت به پایتخت در بین هنرمندان تئاتری بیشتر از دیگر هنرها بوده،علت آن را در چه می دانید؟

کاملا درست است. هنرمندان تئاتر این استان پس از موفقیتهایی در جشنواره های مختلف به مرکز کوچ کرده اند. شاید اینجا عرصه را برای پیشرفت خود کوچک دیده اند.

اما به نظر می رسد یکی از دلایل این مسئله متمرکز بودن امکانات و زیرساختهای تئاتر در تهران است. تئاتر شهرستانها بیشتر به جشنواره ها وابسته بوده اما در تهران اینگونه نیست.

البته طی دوسال اخیر به تئاتر شهرستان ها توجه خیلی خوبی شده است. استقرار گروهها و اجراهای عمومی و ایجاد مراکز هنرهای نمایشی در استانها زمینه خوبی برای رشد هنرمندان تئاتر در شهرستانها ایجاد کرده است.

با این حال برخی هنرمندان دوست دارند در مرکز توجه باشند و این تنها در پایتخت امکان پذیر است. واقعیت این است که من هم به دلیل نبود مخاطب حرفه ای در تئاتر این استان دوست دارم که اندیشه و هنر خودم را در جایی عرضه کنم که مخاطب بیشتری داشته باشم.

صحبت پایانی؟

تئاتر همیشه آینه ای در برابر جامعه بوده است. این آیینه کژیها و راستی ها را در جهت اصلاح به ما نشان می دهد. چه خوب است که قدر این هنر را بدانیم و برای تعالی ان تلاش بیشتری کنیم.

منبع:مهر

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • احسان گنجی می‌گه:

    سالهاست اجراها و بازیهای اکبر را ندیده ام ، اما از آنچه از آثار او به یاد دارم همواره با ستایش یاد می کنم. لذتی که اکبر از هنرش می بره در کارهاش جلوه پیدا می کنه و باعث میشه منم به عنوان مخاطب لذت ببرم ، و به نظرم این یک اصل اساسی در رابطه بین هنرمند و مخاطبش هست. برای اکبر آرزوی بهترینها رو دارم :)

  • همشهری می‌گه:

    اکبر تمام نشدنی است. دوستت دارم

200x208
200x208