تاریخ درج خبر : 1392/09/28
کد خبر : ۱۶۱۸۰۵
+ تغییر اندازه نوشته -

“لیلای سرزمین من”

سایت استان: محمد مختاری کارگردان و فیلمساز هم استانی در برنامۀ یادبود علی حاتمی که روز جمعه ۱۵ آذر در فرهنگسرای سرو و در کنار مراسم افتتاح نمایشگاه خوشنویسی از دیالوگ‌های ماندگار فیلم‌های علی حاتمی برگزار شد، دو متن دربارۀ علی حاتمی و لیلا حاتمی قرائت کرد که در ادامه می‌ آید:

8000

برای علی حاتمی

فخر بودنت تسکین کهنه دردهای شهر مردگان بدون مرد در وادی معناست و شعر جاریت به رقص کلام آمیخته به زیبا زیبندۀ هنر در قالب تصویر تا ابد ماناست. ایرانی به خود می‌بالد که تو را دارد و به تو می‌بالد که برایش این سخن نغز را از دامان پردرد و دلتنگی مادر، مادر سرشار از مهر به یادگار سپردی و در یادها ماندی که «آئین چراغ خاموشی نیست». و چه نیک که لیلای سرزمینم به استواری مصفای محجوب هنر نجیبانه بودنت را به نگار هنر سکوت نقش بسته‌اند.

images

میراث سینمای سوخته به آتش کین را حرمت دو چندان افزودند که «قربانی خوف مرگ ندارد» و چه روان ترجمه کردند که «مدرسۀ هنر مزرعۀ بلال نیست» که ما راست این دگر کلام پرگهرت که «در کواکب آسمان هم یکی می‌شود ستارۀ درخشان» و تو… سعدی سینما، ایرانی حرمت خاک نگهدار، هر روز شاهدان شوکتت را از تلألو شعرت که از زبان و قلم نوظهوران هنر این خاک برمی‌تابد هستیم و به یقین باز هم خواهیم بود، چو این‌که خود مصداق آن کلام نغز هستی و همان ستارۀ درخشان که خود گفتی. پاست می‌داریم و یادت را با نگاه‌داشت و ایمان به کلام و شعرت که بر جبین روزگار می‌نگاریم ، زنده می‌داریم. تقدیمت باد این زرین برگ دیگر از هنرمند جوان امروز که معنایت برایش زندگی شده.

برای لیلا حاتمی

لیلای سرزمین من، دختر سعدی ایام غریب غربت شعر، سمبل وقار زن باشرف ایرانی، تندیس معصومیت و بغض فروخوردۀ سیمین‌تنان به‌ناچار جداشده از نوادر گرفتار این خاک، همنشین مصفای محجوب هنر، حزن آوارشده بر چهرۀ نازنین و غمپوش سیاه پیکر نحیف و تری نگاه همیشه نگرانت در این نگاره که در پس نازک‌آرای تن و نگاه متلاطم دیروزت نشسته، کمر مردان این سرزمین به یغما رفته را بی‌صدا می‌شکند. م ی ش ک ن د.

leyla-hatami-8-2-87-b4

 

از روح مردانه جاودان آن دو مرد بالای سرت تا عمق وجود تمام مردان بدون عکس و قاب ایران امروز. غیرت به یادگار مانده از آن بزرگمرد را دلیل غرش شیرزنی وجودت کن و ساز را کوک دیگری نما، چهره از غم تهی و سیاهی از تن بزدا، دختران و زنان سیلی‌خوردۀ این سرزمین را مرهمی بر کهنه دردهای به جهل بردۀ به جهل راندۀ به جهل آغشتۀ بی‌مادری باش. ایراندخت، مام وطن دیروز داغدار جوانان غیرتمند و نخبۀ خوابیده در بهشت زهراهای این مملکت بود و امروز از فرط بی‌مهری کنج عزلت گزیده. نه گردآفرید که جریرۀ هزاردستان شاهنامۀ پارس شدن زیبندۀ نام توست. نفست همیشه گرم و آوایت همیشه لالایی باد، لیلای سرزمین من، هنرمند.

* فایل صوتی را در سایت لیلا حاتمی بشنوید.

منبع:سایت لیلا حاتمی

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

200x208
200x208