تاریخ درج خبر : 1392/11/03
کد خبر : ۱۹۴۳۹۴
+ تغییر اندازه نوشته -

من بهمن بیگی ام، خیابانِ بهمن بیگی

سایت استان: علی عابدی

بهمن بیگی روشنفکر کوهستان بود. شاید به همت شاگردان بهمن بیگی، یکی از همین روزها خیابانی به نامش شود.

انسان های نامدار به سه شکل در یادها می مانند گروهی در مکانند، به این معنی که در زمانی خاص اما در مکانی گسترده، نام آور می ­شوند و نامشان با مرگشان تمام می شود. گروهی نامدار در زمانند، به این معنی که شاید در دوران عمرشان و در گستره جغرافیایی گسترده صاحب نام نباشند اما بعد از مرگ شان، نام شان پرآوازه شود، آن گونه که تاریخ روایت می کند، کسانی که پشت تابوت فردوسی حکیم حرکت می کردند، به تعداد انگشتان دست نمی رسیدند و او را در قبرستان ذرتشتیان دفن کردند زیرا حکومت او را رافضی خواند و اجازه نداد در قبرستان مسلمانان دفن شود، نام و کاخ فردوسی اما بعد از هزار سال هنوز زنده است. شکل سوم این گونه است که نام کسانی هم در مکان، هم در زمان و هم در «دل» می مانند. بهمن بیگی شکل سوم از انسانهای نامدار است.

غرض از نوشتن این مقدمه، گفتن، درباره «محمد بهمن بگی» یا بهمن بیگی است. در دهه چهل و پنجاه که زمانه اوج گرفتن ساعدی و اخوان و جلال و شریعتی و گروه ها و جریان ها و و و بود. نامی از فرزند ایل قشقایی در میان نبود و قرار هم نبود که کوه زاده گام به گام با کویرزاده ها برای تغییر دستی تکان دهد. در این دوره همه این نام آوران به تهران آمده بودند، اما او تازه از تهران آمد. از تهران به سوی بخارایش، به سوی ایل. در پستوی مکان و تاریکخانه زمان سکنجی یافت برای تغییر و راستی چه اوج گرفتن هایی در تاریخ ایران از سه کنج تاریک خانه بیرون آمد.

بهمن بیگی به ایران پر حادثه، تبصره ای زد که قانون شد. او در میان ایل ماند. ایلی که در طول تاریخ ایران هرگز نه اهل سازندگی بود و نه آبادانی( خوانندگان درباره نقش ایل و حکومت ایلی به تاریخ اجتماعی ایران مراجعه کنند که مشهور است ایل هیچگاه تمدن ساز نبود).

به تکرار گفته می شود که کار اصلی روشنفکر درک ضرورت جامعه است. بهمن بیگی به عنوان یک روشنفکر به این ضرورت از جامعه خود رسیده بود که ایل را تغییر دهد، همه نام آوران دهه چهل ایران از خیابان به خیابانی و از دانشگاهی به دانشگاهی برای تغییر در سیاست و بهمن بیگی از ده کوره به کوه و از دشت به کمر زد تا فرهنگ را تغییر دهد. به این سان، کودکان ایل که قرار بود چوپانان آینده باشند، مدرسان مدرسه شدند، مدیر شدند، پزشک شدند، مهندس شدند … او در مکان جغرافیایی عشایر و ایلات ایران ماندگار شد تا آنجایی که هنوز پیرمردان و پیرزنان نام «بهمن بگی» را چون برادری عزیز می خوانند. نام بهمن بیگی، برای سه نسل از عشایر، نام آشنایی است و برآنیم چنان کنیم که آینده نیز نام او را بر زبان برانند.

نگارنده پیشنهاد می کند، مسئولان ما از او یاد کنند، هر چند با نوشتن نامش بر روی خیابانی، اگر نه کوچه ای. اگر نه، تیره راهی. مکانی را به نام بهمن بیگی نام بگذارند.

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • برادران عزیز ما خصوصا استان کهکیلیوه و وبویراحمد در حق استاد محمد بهمن بیگی سنگ تمام گذاشته اند.

  • باید از قدرشناسی برادران غیور قو بزرگ لرزبان خصوصا عزیزان استان کهکیلویه و بویراحمد صمیمانه قدردانی کرد.

  • علی رغم علاقه ی وصف ناشدنی اینجانب به استاد بهمن بیگی که باتوسعه آموزش و پرورش در ایلات و عشایر ایران تحولی عظیم ایجاد کردند و در این راه پر فراز و فرود متاسفانه نا مهربانی های بسیاری را هم به جان خریدند ، معتقدم نامگذاری یک خیابان به نام او ، آن هم در استان ما ذره ای از حقوق این فرزند برومند عشایر را ادا نخواهد کرد ضمن سپاس بی حد و حصر از دوست عزیزم آقای علی عابدی بنده پیشنهاد می کنم حداقل یک دانشگاه معتبر را در ایران به نام وی نامگذاری کنند چرا که او سهم بزرگی به گردن همه ی مردم ایران زمین دارد !

200x208
200x208