تاریخ درج خبر : 1392/11/11
کد خبر : ۲۰۲۱۸۲
+ تغییر اندازه نوشته -

“حریم خصوصی اشخاص”

سایت استان: پوریا پورمحمدی

حریم خصوصی مفهومی است که تعریف آن به شرایط محیطی بستگی دارد. در واقع، حریم خصوصی خط قرمزی برای حدود حضور جامعه در زندگی شخصی افراد محسوب می‌شود. بنابراین می‌توان گفت؛ حریم خصوصی تمایل اشخاص است به اینکه آزادانه تصمیم بگیرند که تحت چه شرایطی و تا چه میزانی خود ریال وضعیت و رفتارشان را برای دیگران فاش کنند همانطور که با نگاه به اقسام مختلف تنظیمات امنیتی حساب کاربری مان از این میزان و شدت با خبر می شویم وای میل، جی میل فیس بوک و دیگر برنامه های اجتماعی و ارتباطی این اجازه را به ما میدهد که تنظیماتی سخت اعمال نماییم. از نگاه کلی حریم خصوصی همه افراد محترم است. با این وجود بارها شاهد این ماجرا بوده ایم که از سوی دولت ها اطلاعات خصوصی افراد دزدیده شده است.اما در جوامعی که شهروندان آن از آزادی کمتری نسبت به سایر جوامع برخوردارند این موضوع خیلی متفاوت نیست وتنها نگاه افراد ان جامعه است که به این موضوع رنگ و بوی تفاوت میبخشد که آن هم پس از افشاگری های پیمانکاران امنیتی سیا و موسسات تحت لوای آنها افرادی نظیر اسنودن،جولیان آسانژ و نظایر آنها بخشی از اطلاعات سوخته ی خود را منتشر و این بلوف ها بر ملا شده است و مردم در استفاده از اینترنت و وسایل ارتباط جمعی دست به عصاتر حرکت می کنند.در جوامع در حال توسعه شاید این سرقت اطلاعات بسیار کمتر باشد ولی به دلیل اینکه نحوه ی بدست آوردن این اطلاعات کاملا متفاوت است گمان می کنیم که امنیت اطلاعات در ایران نسبت به امریکا و اروپا به مراتب پایین تراست و بدین سبب خود را زخم خورده از نوع الف می دانیم و به نوعی در مقام انتقام بر می اییم و به تبعات وجود چنین افکاری در اذهان عموم تمایلات آنها نسبت به سرک کشیدن در زندگی خصوصی افراد و زیر پا گذاشتن خطوط قرمز حریم خصوصی بیشتر است.این مطلب را از این رو نوشتم که امروز بسیاری از دوستان خود را در فضای مجازی می بینم که بسیار در تکاپو هستنند برای به دست آوردن پسورد دوستان خود و ورود به حریم زندگی شخصی آنها.اگر این موضوع را یاد بگیریم هر انسانی حق دارد که در امر زندگی خصوصی خود استقلال داشته باشد و جاسوسی یا نظارت بر او و مخدوش کردن حیثیت او جایز نیست شاید کمی تامل کنیم و نسبت به بعضی از رفتارهای خود تجدید نظر نماییم.

در منابع اسلامی نظیر قرآن، سنت و اجماع، احکام متعددی درباره وجوه مختلف حریم خصوصی وجود دارد. البته، اصطلاح حریم خصوصی در آیات قرآن و در روایات اسلامی استعمال نشده است و موضع اسلام در مواجهه با حریم خصوصی، موضع به‌اصطلاح تحویل‌گرایانه است؛ یعنی حریم خصوصی، در قالب احاله به حقوق و آزادی‌های دیگر نظیر حق مالکیت، منع تجسس، اصل برائت، منع سوء‌ظن و اشاعه فحشا و هجو، قذف، سخن چینی و غیبت و خیانت در امانت متذکر شده است که در قانون مجازات اسلامی کشورمان هم برای این فعل یا افعال مجازات هایی سنگین در نظر گرفته شده است. امید است که ما انسانهای متمدن امروزی که دائما از ازادی و حقوق بشر سخن می گوییم با رعایت حفظ کرامت انسانی خود و سایر هموطنانمان پیش از انجام فعل یا ترک فعلی که در قانون جرم و برای ان مجازات تعیین شده است علاج واقعه قبل از وقوع نماییم و پا را از گلیم خویش فراتر ننهیم.

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • ف.آ می‌گه:

    حفظ حریم شخصی افراد یک اصل مهم فرهنگی و تربیتی است که نشان از شخصیت و ادب هرکس دارد .این اصل در فرهنگ دینیمان هم مورد توجه قرار گرفته و افراد بارها در آیات و احادیث از تجسس در امور شخصی یکدیگر نهی شده اند ,پس واجب است که حریم خصوصی یکدیگر را محترم شماریم.

  • بهنام قدمى می‌گه:

    یه فرمانی امام داده است که در آن خیلی از مسائل حریم خصوصی رو مشخص کرده که کسی حق نداره به اونا تعرض کنه. البته این موارد غیر از مسائل مربوط به گروههایی است که بر علیه کشور اقدام کرده اند به ترور پرداخته اند که امام این رو هم توضیح داده و من مقداری رو کوتاه کردم. در هر حال امام میگه تجاوز به حقوق خصوصی بر خلاف شرع است نه اینکه حکم حکومتی باشه و به مصلحت مربوط باشه.
    ………………………………………….
    هیچ کس حق ندارد به خانه یا مغازه ویا محل کار شخصی کسی بدون اذن صاحب آنها وارد شود
    یا کسی را جلب کند، یا به نام کشف جرم یا ارتکاب گناه تعقیب و مراقبت نماید، و یا نسبت به فردی اهانت نموده و اعمال غیر انسانی- اسلامی مرتکب شود، یا به تلفن یا نوار ضبط صوت دیگری به نام کشف جرم یا کشف مرکز گناه گوش کند، و یا برای کشف گناه و جرم – هر چند گناه بزرگ باشد – شنود بگذارد، ویا دنبال اسرار مردم باشد و تجسس از گناهان غیر نماید یا اسراری که از غیر به او رسیده ولو برای یک نفر فاش کند. تمام اینها جرم و گناه است و بعضی از آنها چون اشاعه فحشا و گناهان از کبایر بسیار بزرگ است، و مرتکبین هر یک از امور فوق مجرم و مستحق تعزیر شرعی هستند و بعضی از آنها موجب حد شرعی میباشد. …….
    مؤکدا تذکر داده میشود که اگر برای کشف خانه های تیمی و مراکز جاسوسی و افساد علیه نظام جمهوری اسلامی از روی خطا و اشتباه به منزل شخصی یا محل کار کسی وارد شدند و در آنجا با آلات لهو و یا آلات خمار و فحشا و سایر جهات انحرافی مثل مواد مخدره ( غیر از فروشندگان) برخورد کردند، حق ندارند آن را پیش دیگران افشا کنند، چرا که اشاعه فحشا از بزرگترین گناهان کبیره است و هیچ کس حق ندارد هتک حرمت مسلمان و تعدی از ضوابط شرعیه نماید. فقط باید به وظیفه نهی از منکر به نحوی که در اسلام مقرر است عمل نمایند و حق جلب یا بازداشت یا ضرب و شتم صاحبان خانه و ساکنان آن را ندارند، و تعدی از حدود الهی ظلم است و موجب تعذیر و گاهی تقاص میباشد.

    • پوریا پورمحمدی می‌گه:

      فرمایشتان کاملا صحیح می باشد جناب قدمی.

      حضرت امام خمینی(ره) در تاریخ ‏1361/9/24 یعنی پس از گذشت نزدیک به 4 سال از پیروزی انقلاب اسلامی، فرمان هشت ماده‌ای خطاب به قوه قضائیه و تمام ارگان‌های اجرایی در مورد اسلامی شدن قوانین و عملکردها صادر فرمودند و ماده ای که شما فرمودید ماده 6 فرمان مذکور می باشد.

  • عارفا98 می‌گه:

    مطلب این قدر پر محتوا بود که تو وب شخصیم قرار دادم

    ادرش صحفه ای این مثاله:
    http://www.arfa98.ir/ebook/745

  • فرشید بابایی یاسوج می‌گه:

    مطالب شما بسیار پر محتوا و اموزنده بود و برای شما ارزوی توفیق دارم

  • احمد پروانه از یاسوج می‌گه:

    با سلام و کسب اجازه از بزرگواران خاننده:
    شیوا و با مفهوم بود و کمتر جای دیدم که سخن از حریم شخصی بشه. صحبت و سخن های آقای پورمحمدی در تمام دنیا دیده میشه و بیشتر در جوامع غربی که با ابروی اشخاص مشهورشون بازی میشه, چه هنری چه سیاسی ووو…
    شاید بعضی ها بگن خوبه و باید همه چیز گفته بشه ولی در بعضی مواقع و یا بیشتر مواقع ابروی مجموعه مهمتر از موفقیت شخصی است.
    پس, اول: باید بدانیم که در حریم شخصی کسی جستجو نکنیم
    دوم: در صورت فهمیدن ناخداگاه از دهان و سخنچینی دیگران آن حرف را در نزد خود نگهداشته و جای بازگو نکنیم
    سوم: آن چیزی را که برای خود میپسندی برای دیگران هم بپسند و آن چیزی که برای خود نمیپسندی برای دیگران هم نپسند.
    با تشکر از آقای پورمحمدی و خوانندگان عزیز

  • وفاشرافتی از گچساران می‌گه:

    جناب پورمحمدی؛با قلم بسیار زیبایتان چه خوب دوستان شتاب زده برای بدست آوردن لایکهای بی معنا و مفهوم را متوجه ارزشهای والای زندگی و یا بهتر بگویم حریم شخصی افراد نمودید ؛در اینجا متوجه میشویم نباید پا را از گلیم خویش درازتر نمائیم حتی اگر منفعت شخصی هم در کار باشد.البته اگر مفهوم نوشته را با دید منطقی تحلیل کنیم. مجددا “از شما ممنون که موضوع تامل برانگیزی را مطرح نمودید.

    • چیستا می‌گه:

      شبکه های مجازی ما معیار نسبتا مناسبی برای ارزیابی جامعه مان هستند. براستی این جامعه روشنفکر نما با بازگویی افکار دیگران هیچ واقعیتی نمی یابد. ممنون از اینکه به این موضوع پرداختید اما فراموش نکنید که گاهی لازم است تا با مشاهداتی از این دست تهی بودن این همه روشنفکر عیان شود. روشنفکران کنابخوان، تثاتر بین، ناقد سینما و … جامعه ما پر است از اینها!

  • امین می‌گه:

    خوب بود پوریا جان
    ولی ای کاش به این موضوع هم می پرداختی که دلیل اصلی نیل عموم به سرک کشیدن در حریم خصوصی دیگران چیست؟ و در چه ریشه دارد.
    سپاس
    مطلب متفاوتی بود

200x208
200x208