تاریخ درج خبر : 1392/11/11
کد خبر : ۲۰۲۶۷۸
+ تغییر اندازه نوشته -

دموکراسی به نام ملت به کام قدرت

سایت استان: ایمان یعقوبی

گرایش به اجتماع بطور کل از غرایز فردی ضعیف تر است . ترس یا نیاز سبب زندگی جمعی شد و به تبع آن حکومتها برای اداره اجتماع بوجود آمدند . نویسنده بر این باور است : دموکراسی بهترین حکومت هاست ، اگر چه عده ای این رأی را بر نمی تابند . سخن راندن در باب دموکراسی نیاز به بحث مفصل و بسیطی دارد و در این مقال کوتاه نمی گنجد ، بنابراین با نگاهی مختصر و اجمالی به بحث می پردازیم و از کنار اشکال مختلف و شاخصه های آن میگذریم.
اجتماع همگون اندیشه و حقوق طبیعی ، با عواطف و احساسات بشری به گونه ای رقم می خورد تا حاکمیت قانون ، عدالت ، آزادی درقالب شکل خاصی از حکومت تکوین یابد . دموکراسی های مدرن که از ساحت اندیشه و مثبت انگاری انسان ، نه به آن گونه که ” روسو ” بر طبل بازگشت بشر به طبیعت می کوبد ، متولد شدند و آرمانشان را بر عدالت ، آزادی و قانون بنا نهادند . با این نگرش که اکثریت عامه به احساس رام می شوند نه با عقل ، پس دموکراسی نوین دریافت که باید مطلق گرایی اندیشه را رها کند و این بار با ترکیب هماهنگی از تفکر و واقع گرایی در پی گسترش و نهادینه کردن دموکراسی و آزاد اندیشی در جامعه باشد .
آزادی و عدالت ، این غریب واژه های آشنا ، که در نظر اندیشمندان مختلف یکسان پرورده نشد و با ظهور هر فرد ، چه فیلسوف و چه سیاستمدار ، به دنبال زایش ایسمی از دل ایسمی دگر ، رنگ و لعاب متفاوت به خود گرفت ، اما یک مهم در میان همه ایسمها ی لجام گسیخته که درون مایه شان را با دموکراسی سرشته اند وجود دارد ، آن هم آزادی اندیشه و فنا ناپذیری آن .
آدمی آنچنان که تاریخ مدون اندیشه اش باز می نمایاند چنین است ؛ آنچه را آموخته بدان عمل می کند ، پس دموکراسی را در جامعه می پذیرد از آن رو که بر اعمال خود در چارچوب قانون و رعایت حقوق شهروندی نظارت کند ، اما در برابر تسلط بر اندیشه اش سری سخت دارد و طبعی ناسازگار ، زیرا قاعده چنین است : تفکر حوزه فردی و حق طبیعی است .
پلورالیسم و تضارب افکار که خود از دموکراسی جان می گیرد بلای جانش می شود چرا که دموکراسی از ناپایداری اکثریت هراسناک است و بدین سان دست به دامان نخبگان می شود تا از سقوط در دام عوام فریبی سیاستمداران جاه طلب بر حذر باشد . همین گرایش آگاهانه به نخبه گرایی بر اثر غفلت ناشی از صداقت سیاستمداران ، کافی است تا مخالفین ، دموکراسی را حکومت اشراف عوام فریب بنامند .
نهاد نو بنیاد برای فرار از چالش فرارو ، تفکیک قوا را به عاریه می گیرد ، اصلی که خود در روح دموکراسی جاری و ساری است . از آنجا که هر فلسفه سیاسی نوین باید بر اساس تفاوت میان روش طبیعی و روش اخلاقی استوار باشد ، پس هر کس خود را در برابر دولت مسئول می داند و این حس مسئولیت پذیری جرم نهان شده در روح قدرت را آشکار می کند .
سیاست روح قدرت طلبی را در خود پرورش می دهد و اگر به افسار اخلاق مهار نشود چون تیغش از نیام برآید فاجعه به بار می آورد و دموکراسی به کمک سه قوه در حالتی ایده آل راه را بر وقوع جرم و فساد نهادهای درون قدرت می بندد.
اما ذات بشر با افراط در همه ابعاد مخالف است . در سیاست ؛ چه دموکراسی مفرط با گرایش به آنارشیست و چه دیکتاتوری که در پی انقباض قدرت با نگاه توتیالیترباشد . افراط دینی از این هم خطرناک تر است ، چه فرقی دارد یک بنیادگرای مسلمان با مسیحی افراطی ، نابگرای یهودی با یک بودایی و حتی مکاتب نو پای بشری . همه اینها در تضاد با قواعد دموکراسی است و از رهگذر اعتقادات ایدئولوژیک ، درگیر جزم اندیشی مذمومی هستند که روح و روان آنان را چون موریانه می خورد و رفتارشان نشان از جمودیت فکر و عقیده شان دارد . آنان که پشت دین سنگر گرفته اند این امر بر آنها مشتبه می شود که خود را سرسخت ترین مدافعان دین می نامند اما همین سرسختی شان هر لحظه ذهن را بر می انگیزد و ایجاد شبهه می کند.
نویسنده اگر به رک گویی درافتد از مقام حزم و احتیاط فرو می افتد ، اما ناگفته پیداست ریشه کن کردن یک فکر و عقیده عمل بسیار بزرگی است و شاید محال .
درک نادرست از دموکراسی ، روانروی تفکیک قوا را با مداخله در امور دیگر قوا جابجا می کند و هر قوه را به اعمال نظر و دخالت در حیطه خارج از وظائف خود می کشاند و به تبع آن دیگر نهادها و سازمانها نیز به بهانه آزادی در این عرصه وارد می شوند . همین رویه است که رئیس سازمان صدا و سیما را متقاعد کرده است که به اظهار نظر در امور سیاسی – اقتصادی ، قضایی حتی دینی بپردازد . حال با وجود ده ها سازمان و نهاد دیگر ” تو خود بخوان از این مجمل حدیث مفصل را “
در این آشفته بازار افراطیون و وابستگان به کانونهای زر و زور ، همان مخالفان دیروز و عاشقان سینه چاک امروز دموکراسی ، فرصت را غنیمت شمرده اند و سوار بر توسن قدرت به هر سو می تازند . در ۸ سالی که گذشت این دموکراسی بود که روی ناخوشش را نشان داد . از وظایف قوه مقننه ، تصویب و نظارت بر اجرای قانون است و از وظایف دستگاه قضا ، برخورد با متخلفان قانون گریز بدون در نظر گرفتن جایگاه فرد است . در سالهای اخیر دولتمردان عواطف و احساسات ملت را به سخره گرفتند و گفتار خود را با خلق مردم سازگار می ساختند ، آنانی که هدفشان نه اقناع عقل ، که برانگیختن هیجان و تخیل مردم بود ؛ مردم را به تقوا فرا می خواندند اما خود مصداق ” واعظان کاین جلوه بر محراب و منبر می کنند …. چون به خلوت می روند آن کار دیگر می کنند ” بودند .
احمدی نژادیسم این مولود گفتمان اصولگرایی که روزگاری خاری در چشم اصلاح طلبان بود ، دگر روز استخوان در گلو اصولگرایان شد . پدیده ای به نام دموکراسی که بر همه چیز شورید .
قدرت نو ظهوری در درون قدرت که اساسش بر انحصارطلبی و تمرکز ثروت و قدرت بود ، سهم خواهی را تا بدانجا رساند که از چله نشینی هم ابایی نداشت . در ایام زمامداری احمدی نژاد مجلس شورای اسلامی از هر اقدام دولت حمایت می کرد ، مجلسی که از کنار تخلف و تمرد از قانون رئیس دولت به سادگی می گذشت و دهن کجی دولت به قانون را وقعی نمی گذاشت ، ثناگویان در مدح احمدی نژاد و سخنان به ظاهر حماسی اش در برابر غرب و شورای امنیت سازمان ملل سوت و کف می زد ، آنچنان از دولت حمایت می کردند که دامنشان از دست برفت و رسالت نمایندگی خویش را فراموش کردند . دولتی که خود را به هیچ مرجعی پاسخگو نمی دانست و مجلسی که تماشاگر افول سیاسی کشور در عرصه بین الملل بود و اقتصادی که پیش چشم نمایندگان مجلس فرو ریخت و صنعت را به خاک سیاه نشاند ، اما باز هم سکوت مجلس و ” توهم انگاری توطئه خارجی” . اما امروز همان مجلس ، با همان ترکیب قاطع اصولگرا و تریبونی که صدای افراط را بلندتر می کند تمام قد ، در برابر دولت “روحانی” ایستاده اند . مجلس به بهانه دفاع از ملت و اقتدار ملی ، سیاست “چماق و هویجی” را در پیش گرفته که سالها “علی لاریجانی” آن را از روی تمسخر برای غرب و آمریکا به کار می برد . رویکرد دوگانه مجلس نشان از پایین بودن آستانه تحمل محافظه کارانی دارد که مخالفان خود را به هر آنچه دوست دارند متهم می کنند تا یک به یک ژنرالهای دولت تدبیر و امید را به مجلس بکشانند ، این در حالی است که همین مجلس ، سوال و یا استیضاح وزرای احمدی نژاد را خط قرمز خود می دانست .
مجلس که تمام دغدغه امروز شان توافق ژنو و دیدار هیأت پارلمانی اروپا با دو شهروند ایرانی شده است ، چگونه در ۸ سال اخیر در برابر آمارهای سراسر دروغ و فساد گسترده دولتی و اختلاسهای میلیاردی سکوت کرد ؟ آیا مفسده های خرد و کلان سالهای دولت احمدی نژاد اقتدار ملی و معیشت مردم را متزلزل نساخت ؟ به یمن اقتصاد بیمار و ویران و مجلس خواب زده و دولت یکه تاز، بابک زنجانی ها و رضا ضراب ها و امیرخسروی ها رشد می کند . پوست فروش سابق که امروز میلیاردها دلار سرمایه دارد و رئیس مافیای اقتصادی لقب می گیرد ، با قاضی سابق ، وزیر ، برادر رئیس مجلس ، نماینده مجلس و ده ها شخصیت متنفذ دیگر ارتباط دارد ، آنگونه که سعید مرتضوی از دوستان نزدیک بابک زنجانی مدعی است ؛ ۱۴۰ نماینده مجلس از این خوان پر نعمت بهره برده اند . آقایان محترم آیا این دغدغه ملی نیست ؟ آیا ملاحضات سیاسی و مصونیت نمایندگان مانع از رسیدگی به آن می شود ؟
زمین خواری ، ویژه خواری ، رانتهای دولتی و ده ها اختلاس در هیاهو و غوغاسالاری بر سر توافق ژنو به محاق فرو می رود . نیک پیداست آنان که منافعشان در کارشکنی و ناسازگاری با دولت و ملت است بر بقای وضع موجود اصرار دارند و به سادگی از منافع و امتیازات هشت ساله خود نخواهند گذشت و رویکرد تقابل و موازی سازی با دولت را ، توأمان پیش می برند . توافق هسته ای دولت با غرب که سالها با وجود یکدستی دولت و مجلس و شورای امنیت ملی نتیجه ای در بر نداشت و به لطف دیپلماسی دولت تدبیر ، امید آن می رود به بار بنشیند ، همین بهانه ای شد برای تصویب طرح نظارت بر مذاکرات هسته ای از سوی مجلس ، طرحی به نام ملت اما به کام قدرت جمعی اندک ، و این مصداق بارز دخالت در امور دیگر قوا است .
کارتهای زرد پشت سر هم به فرزین های دولت مردمی روحانی ، چون آقایان طیب نیا ، فرجی دانا و جنتی ، احتمال آن را می دهد که کارت قرمز را نیز در پی داشته باشد . در این میان اما ، هر صدایی که برآمد تا به شیوه ای دگر ، نه مانند عوام که از هر چیز به حیرت می افتند ، سخن بگوید تکفیر شد ، و این تکفیر از جانب اقتدارگرایانی بود که می دانند اگر پرده اوهام دریده شود آن اعجاب مردم که مایه قدرتشان بود فرو می ریزد .
درک نادرست از دموکراسی چنین است :
قاضی در سفر ، میلیاردر در زندان ، مجلس اقتدار ، دولت اعتدال ، … و این گونه دموکراسی در خود می شکند .

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

200x208
200x208