تاریخ درج خبر : 1392/11/14
کد خبر : ۲۰۵۲۵۵
+ تغییر اندازه نوشته -

“سبد کالا و رفتار مایه دارها”

emad.j

سایت استان: عماد جعفری پور

به عنوان یک روستازاده که فقر را با تمام وجود لمس کرده ام و از نزدیک شاهد تلخ ترین اتفاقات ناشی از فقر و نداری بوده و هستم، هشت نکته را از همینجا، از همین خوزستان مظلوم و صبور با صدایی به بلندای کوههای سفیدپوش زاگرس فریاد میزنم:

اول: از هر گونه حمایت دولت از شهروندان به خصوص در زمینه تامین مایحتاج زندگی روزمره با نهایت اخلاص و صمیمیت سپاسگزاری میکنم (بدون توجه به این که دولت اصولگرا باشد، اصلاحطلب باشد، ترکیبی باشد و یا حتی اگر دولتی سوسیال دموکرات از مدل اونور اقیانوس نا آرام باشد)

دوم: حمایت در هر دو صورت خوب است یعنی چه مستقیم و چه غیر مستقیم و در هر دو صورت سزاوار ستایش است.

سوم: این که در فلان شهر مردم به طرز شایسته ای در صف نایستادند و پرستیژ ایرانی مان زیر سوال رفت، یا تعداد متصدیان توزیع کالا در فلان استان ناکافی بوده و یا مردم در روز بارانی در صف ایستاده بودند یا … هیچ کدام دلیل مناسبی برای زیر سوال بردن اصل موضوع نمیباشد. به نظرم بهتر است در خصوص ناکافی بودن متصدیان توزیع کالا و یا نحوه ایستادن هموطنان در صف تلاش فرهنگی و رسانه ای انبوه کنیم تا این گونه مشکلات مورد به مورد حل بشود و نه این که با این بهانه های آبکی از دولت بخواهیم توزیع کالا را متوقف کند.

چهارم: کسانی که از این طرح ایراد میگیرند آیا اصولا می فهمند شش ماه گوشت نخوردن یعنی چی؟ آیا تجربه شرمندگی در مقابل میهمان شان را داشته اند؟ آیا میدانند یک دست لباس برای شرایط مختلف داشتن یعنی چی؟ از این عزیزان تقاا دارم به جای زیر سوال بردن کلیت موضوع، به تلاش برای حل مشکلات جانبی اش بپردازند.

پنجم: معتقدم علاوه بر توزیع کالا، پرداخت یارانه نیز باید با جدیت دنبال شود و حتی یارانه ها باید چند برابر شود و طرحهایی مثل سهام عدالت نیز در عمل به شیوه ای ملموس و واقعی اجرا بشود.

ششم: اینترنت را دوست دارم چون اجازه میدهد بدون این که تلاش زیادی انجام بدهیم همزمان صدها نفر را به طور روزانه روی صفحه رادار داشته باشیم و رفتارها و نوشته هایشان را دید بزنیم. افراد زیادی را میبینم که دقیقا بر اساس جهت گیری سیاسی شان در خصوص طرحهای اقتصادی دولت ها قلم میزنند که به نظرم یک نوع بی شرافتی و عدم رعایت “حرمت قلم” هست. آیا گرفتن کالا از یک خانواده کم بضاعت مساله کوچکی است که به بهانه های سیاسی (و بر خلاف حرفهای دیروز خودمان) بر علیه این اقدام پسندیده مطلب بنویسیم؟

هفتم: جلوگیری از تورم پس از توزیع انبوه پول و کالا در بین مردم خیلی مساله پیچیده ای نیست و در تمام دنیا به راحتی انجام میشود. این توانایی یکی از مهارتهای اولیه دولتهاست. به جای ایراد گرفتن از یارانه و سبد کالا خواهش میکنم بیایید اندکی تحقیق کنیم و تجربیات موفق کشورهای دیگر را برای دولتمردان کشورمان به طور خلاصه و کاربردی بیان کنیم تا بتوانند با توسعه سیستمهای نظارتی و توسعه نرم افزارهای ارتباط با شهروندان هر گونه احتکار، تورم و تخلف اقتصادی را در زمان کوتاهی شناسایی و برطرف کنند.

هشتم: بیایید یاد بگیریم فارغ از جهت گیری سیاسی و به دور از حب و بغض هایمان به عملکردها توجه کنیم و به جای تحسین و تقبیح افراد، به تحسین و تقبیح “عملکردها” بپردازیم.

امیدوارم این مساله مورد توجه قرار بگیرد چرا که خیلی از قلم به دستان کشورمان، احتمالا به دلیل تمکن مالی شان و دور بودن از فقر شدید عمومی، خیلی راحت دارند توزیع مستقیم کالا به مردم را محکوم میکنند و با انتشار عکسهایی از صفهای طولانی مردم، از طرح توزیع کالا ایرادهای نا به جا میگیرند.

قلم حرمت دارد و باید به جز به نفع خودمان و جامعه اطرافمان نچرخد. به امید آن روز، که البته خیلی هم نزدیک نیست.

از وبلاگ عماد جعفری پور

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • علی می‌گه:

    سلام عماد.من هنوز تخم مرغ و روغن وپنیرش نگرفتم.البته اگه حق و بدن مشکلی نی.ولی اگه همین و هم ندن مطمعنا کسی حرفی نمزنه.پس طبق عادت میگیم دسشون درد نکنه.از بابت صفای طولانی درسته مردم نیاز دارن ولی یه روز اینور و اونور فرقی نمیکنه.پس ربطی به نیاز داشتن و نداشتن نداره.الان مرغ از همه چی ارزونتره.قربان یو کر لر

  • امید مهر می‌گه:

    اقای برادر یادته پارسال برای سبد کالا اومدن پول ریختن به حساب ولی امسال سبد کالای که از خود شالیکاران شمالی ما میتوانست تا مین گردد از خارج وارد گردید صفهای طویل المدت و……………………….نشان از بی برنامگی است

  • م-ت/ازاهواز می‌گه:

    امروز هم سانتریفیوژها از حرکت ایستادند و هم مردم در صف. بوی پوپولیسم از اقدامات کسانی می‌آید که ادعای مخالفت با پوپولیسم را داشتند.دولت توضیح دهد چگونه با ‘خزانه خالی’ هزینه سبد کالا تامین شد . هم مردم در صف ایستادند و هم سانتریفیوژها از حرکت ایستادند. آیا بهتر نبود دولتی که توانایی تشخیص دهک های درآمدی مردم را ندارد و این کار را نقض حریم خصوصی مردم می داند این پول را بصورت مساوی به مردم پرداخت کند تا هم متناسب با جمعیت خانوارها به افراد تخصیص می گرفت و هم مردم حق انتخاب پیدا می کردند.اصرار بر دادن سبد کالا بدون توجیه و عدم پرداخت پول به خود مردم و نیز پرداخت سبد کالای مساوی به خانوارهای با جمعیت متفاوت چه توجیهی دارد؟متاسفانه این روزها بوی پوپولیسم از اقدامات کسانی که ادعای مخالفت با پوپولیسم را داشتند به مشام می رسد.راستی مگر خزانه خالی نبود؟ پس پول این سبدها از کجا آمده است؟ از کدام ردیف قانونی؟

  • باسلام خدمت دوستان عزیزم در سایت استان ک.ب
    مردم ما تشنه ای سبدکالا نیستن ….. من دیروز در سایت باشگاه دانشجویان دیدم که دانشجویانی رو این قضیه زوم کردند …. وقتی دولت تا ۲۴ بهمن مهلت داده علت ین صف های طویل چی میتونه باشه ؟ واقعا اینقد باید به راحتی به فرهنگ ما یاسوجیا توهین بشه ؟ سبد کالای دانشجویاان هم مث اینکه یه سوژه شده و امیدوارم که سایت سان خبرهایی در این زمینه منشر کنه باتشکر
    p-yasuj.blogfa.com
    باشگاه دانشجویان دانشگاه پیام نور استان

  • نشر عدالت عزیز، در خصوص نحوه اجرا با شما موافقم. پس از سفر اقای روحانی به بی حرمتی دیگری یعنی نحوه دیدار مردمی ایشان در خیابانهای خوزستان نوشته بودم. نباید مردم را به دنبال خودروی رئیس جمهور میدواندند ولی این کار را کردند. همزمان که به این مساله اعتراض کردم از این که اولین سفرش را به دیار ما خوزستان اختصاص داده بود و تصمیمات خوب و امیدبخشی هم اعلام شد از ایشان تشکر کردم. چند روز قبل از سفرشان هم مطلبی مفصل و جدی نوشته بودم که در صفحه اول روزنامه کارون منتشر شده بود. اگه حالشو داشته باشید آدرسش اینجاست

    http://the-earth-country.blogfa.com/post/170

  • فرشید عزیزی عزیز، کاملا با شما هم درد و هم قصه و هم غصه ام.
    پولدار بودیم گدا شدیم
    معطل نون و آب شدیم

  • م.ن عزیز این که صبح که از خواب بیدار میشویم همه را توطئه گر بدانیم و بگوییم هدف از طرح سبد کالا صرفا افزایش دزدی است برای من قابل پذیرش نیست. از این که با شما موافق نیستم ببخشید!

  • بهزاد کاظمی عزیز، در پاسخ “حرف حق” نظرات ناقصم در خصوص حرف شما را عرض کردم

    • بهزاد کاظمی می‌گه:

      سپاس
      البته اگر با دقت شما به قضیه توجه شود شاید دولت توجیهاتی برای کارهایش داشته باشد. گرچه می شود اجرایش را بهتر کرد حداقل با دادن زمان بیشتر و اطمینان دادن به مردم که فرصت بیشتری برای دریافت آن دارند.
      اما از حرف حق نمی شود گذشت هر کمکی که به معیشت مردم شود باید از آن حمایت کرد. چرا که درد اول مردم و جامعه نان است نان…

  • یک شهروند عزیز. با شما موافقم که اولیوت باید دادن “کار”، دادن “فرصت”، و به طور خلاصه آموختن ماهیگیری باشد و نه دادن ماهی. ولی در شرایطی که امکان افزایش سریع اشتغال وجود ندارد، در شرایطی که سیستم های آموزشی مان تقلید آموز هستند و نه تفکر آموز، در شرایطی که هفتاد درصد کشورهای جهان از معامله تجاری با ما پرهیز میکنند، آیا میشود فقط حرف از اشتغال و فرصت زایی زد و هیچ کار دیگری انجام نداد؟ به نظر من (که شاید اشتباه باشد) خیر. بهتر است در هر دو جبهه فعالانه عمل کرد یعنی باید هم خواهان ایجاد فرصت و شکوفایی بازار کار و ارتقای آموزش باشیم و هم خواهان رسیدگی اضطراری به وضع سفره های خالی شهروندان باشیم ( مشابه شرایط جنگی)

  • حرف حق عزیز، به راحتی نمیتوانیم برای یک دولت آن هم در شرایط بحرانی کنونی تصمیم قطعی بگیریم و آن را دیکته کنیم. در خصوص مدیریت صف ها می توانیم از مسئولین بخواهیم به اندازه صندوق های انتخابات مراکز توزیع ایجاد کنند تا ایستادن در صف ها طولانی نشود. یا حتی میتوانیم خواستار این بشویم که کالاها با پست به در منازل فرستاده بشود یا ترکیبی از این دو. یعنی از دولت بخواهیم نحوه دریافت کالا را اختیاری اعلام کند یعنی بگوید کسانی که مایل نیستند در صف بایستند آدرس شان را به فلام اداره اعلام کنند تا ظرف ده روز اینده به در منزل هایشان ارسال شود. گزینه های زیادی وجود دارد. حالا برگردیم به اصل موضوع که کالا بهتر است یا مبلغ نقدی؟ علاقه زیادی به تجسم بالن سواری در بحث هایم دارم. فرض کنید من و شما سوار بر یک بالن میشویم و به محوطه دفتر آقای روحانی فرود می آییم. آقای روحانی گزارشاتی در دست دارد که نشان میدهند چند میلیون تن مرغ و برنج و … در انبارها موجود میباشد. از طرفی مبلغ قابل توجهی هم در فلان حساب دولت که مربوط به همین طرح هست موجود میباشد. اگر اقای روحانی یا هر شخص دیگری که تصمیم گیرنده باشد بخواهد تصمیم به پرداخت مبلغ بکند یعنی باید قدری از موجودی انبارها را بفروشد تا کل مبلغ مورد نظر را فراهم کند. آیا در کشور ما امکان فروش سریع ، بدون کاهش قیمت و بدون هدر رفتن کالا و … وجود دارد؟ ایا شبکه های فروش سریع و تضمینی فراهم شده؟ شاید بگوییم بله و شاید هم بگوییم خیر. در هر صورت پاسخ این پرسش و پرسش های مشابه بسیار بر تصمیم گیری آنها تاثیر دارد. شاید اگر روزی چرکنویس هایشان را به ما نشان بدهند قانع شویم. من خیلی مخالف این نیستم که “پرداخت نقدی شرافتمندانه تر و آبرومندانه تر هست” ولی در کل تصمیم گیری و نسخه پیچی خیلی آسان نیست و حرف من اگر دقت کرده باشید بر هر دو نوع کمک تاکید دارد و همه کمکهای دول به شهروندان را تحسین میکند. باز هم تکرار میکنم کنترل بازار پس از تزریق پول و کالا امری است شدنی که به زودی با کمک دوستان غیر ایرانیم یک مقاله مفصل و دو زبانه منتشر خواهیم کرد تا در میان صداهای متنوع صدای ما هم در فضا منتشر شود و در نهایت شیوه و پیشنهادی که بیشتر طرفدار پیدا کند اجرایی شود. مرحوم شهید همت جمله خوبی دارد که برای رفع نقایص فرهنگ ما خیلی کاربرد دارد. میگوید “وقتی کسی دچار انحراف و تخلف میشود نباید با او برخورد تند کنیم، از کجا معلوم خود ما در آن تخلف نقش نداشته ایم”. حالا از شما می پرسم “من و شما و امثال ما چقدر برای ارتقای تصمیمات دولتها از خودمان مایه گذاشته ایم و چقدر در جمع های خانوادگی و کاری و فاتحه خونی ها به مدیران دولتی (به طور عام و بدون تحقیق) انگ زده ایم و گفتیم فلانی دزد است و بهمانی مفسد فی الارض است و … “؟ فکر میکنم کفه دوم سنگین تر است در حالی که اگر تک به تک به عملکردها به طور مستند و غیر شخصی بپردازیم برای همگان مفیدتر خواهد بود. بیایید قدری “همتی” فکر کنیم. یعنی اگر قصاب گوشت گران به ما میدهد احتمالا در جایی خود ما او را تشویق کرده ایم و یا تخلفش را گزارش نکردیم و یا به نا حق یک قصاب منصف را قصابی کرده ایم!

  • نشر عدالت می‌گه:

    وا قعأ این کار در شأن این ملت نبود
    من نمیدانم طرح غیر کارشناسانه توزیع سبد کالا را چه کسی به دولت تحمیل کرد واصولا دولتی که دارای بیشترین تءوریسین اقتصادی است چگونه تن به چنین اقدام خفت باری داده است ؟چون این کار تمام کرامت انسانی را هدف قرار داده است و عزت و شرافت هموطنان را نشانه گرفته و درست به هدف زده است !!!!!.
    با ید گفت که…..
    جناب آقای روحانی
    قرار بود شما اعتبار گذرنامه ایرانی را بازگردانید اما هویت شخصی ایرانیان را هم به باد دادید !

    آنچه در روزهای گذشته اتفاق افتاد بسیار موهن تر از انفاق و صدقه دادنهای احمدی نژادی بود

    جناب رییس جمهور لطفا حرمت ایرانی حفظ بفرمایید و علاوه بر عمل به شعارهای خود ، یکبار دیگر متن سوگند نامه مصرح در قانون اساسی را مطالعه کنید…..

  • فرشیدعزیزی می‌گه:

    رسیدیم و رسیدیم کاشکی نمی رسیدیم
    پولدار بودیم گدا شدیم
    معطل نون و آب شدیم

  • یک شهروند می‌گه:

    آقای جعفری پور گرامی.
    در تحلیل جنابعالی از پرداخت یارانه (به هر شکل) بخش کوچکی از واقعیت دیده شده و بخش عمده آن از قلم افتاده است. شما آن بخش از داستان را که دستی از بالا به مردمان گرسنه کمک می کند نشان می دهید. طوری که انگار کسانی از سیاره دیگری مردم را به فقر نشانده اند و حالا دولت مکرم به شکلی قهرمانانه از راه رسیده و به مردم کالای اساسی برای زنده ماندن میدهد.
    تجربه گرسنگی و چشیدن طعم فقر, تشویق روش های نادرست مدیریتی را توجیه نمی کند. آنکه دارد به مردم غذا میدهد باید “کار” به آنها بدهد. باید “فرصت” به نیروی جوان بدهد. باید درهای موفقیت را برای همه به یک اندازه باز بگذارد. وگرنه مردمی که سال تا سال گوشت نمی خورند تا چند سال و چند نسل باید در صف های طولانی بایستند؟
    در کشوری با این همه منابع و امکانات چرا باید کار به جایی برسد که میان مردم غذا تقسیم کنند؟
    راستش را بخواهید دادن غذا و کالا به مردم بیچاره مرا ناراحت نمی کند, که حقشان بیشتر از اینها هم هست, اما ستایش و تحسین این گداپروری از سوی فرزندان همین انسان های دردکشیده است که روح آدم را می آزارد.
    البته جان کلام شما که کمک رساندن به انسان های ستمدیده (به هر شکل ممکن) است ستودنی ست. زنده باشید.

  • حرف حق می‌گه:

    برادر جعفرپور به فرمایشاتت احترام میگذارم ولی قبول کنید که این ملت شآن بالاتر از این دارند. ما چطورمیتوانیم خودمان را راضی کنیم که مورد لطف قرار گرفته ایم.در حالی که اگر به عمق قضایا فکر کنیم میبینیم که هیچ کمکی در حق این ملت انجام نگرفته /همین سبد را برای شما مثال بزنیم .اگه واقعا بجای سبد مبلغ آن بحساب مردم واریز میشد در خرید و نوع جنس بر حسب احتیاجشان راحت تر نبودن ؟آیا نمیشد این مردم را که اکثرآ سالخورده هم هستند در صفهای طویل نگه نداریم که بعضا مجبور شوند بخاطر این سرپا ایستادن 20هزارتومان پول ویزیت متخصص جهت تجویز دارو وپرداخت پول دارو که این امر سبب آن گشته پرداخت نمایند؟ هستند کسانی که متاسفانه شاید بجای خوردن برنج در خرید قلم و دفتر برای فرزندانشان مانده باشند ./ این ملت شاید فقیر مایه باشند ولی از نظر اندیشه وفکر خیر./

    • بهزاد کاظمی می‌گه:

      به طور حتم پرداخت پول همین کالاها هم برای مردم بهتر است و هرکس نیاز خود را بهتر برآورده می کند و هم امکان فساد و رانت خواری را که در مسیر عرضه کالا امکان بروز بیشتری دارد کمتر می کند.
      و هم شان مردم را بیشتر رعایت می کند و هزینه های عوارض چنین صفهایی را از بین می برد.

  • درود و عرض ادب خدمت مدیریت محترم سایت و سپاس به خاطر انتشار.

    آرزو غلامی عزیز و “زن” گرامی دختران خوب سرزمین کهن کهگلو، از نظرات شما تشکر میکنم و امیدوارم اقتصاددانان عزیز به دنبال همین باشند یعنی راههایی بیایند که تزریق پول و کالا باعث تورم نشود و این کار شدنی است. از جمله در برخی کشورهای اروپایی و عربی انجام میشود و حتی نیم درصد هم تورم سالانه را جابه جا نمیکند. هر کالایی یک زنجیره دارد از تولید تا توزیع و تحویل به مصرف کننده. در مواردی که این زنجیره توسط دولت کدگزاری و کنترل شود امکان تخلف تقریبا به صفر یا زیر یک درصد میرسد که جزئیات آن را با ارجاع به مقالات منتخصصین اقتصاد به زودی منتشر خواهم کرد. موضوع معیشت مردم از مهمترین نگرانی های بنده هست و در وبلاگم به آن اشاره میکنم و حتی اقدامات نمادینی هم انجام میدهم تا شاید خواب از چشم خفتگان برباییم. یک نمونه از این اقدامات را در پشت شماره دویست و سه شرح داده ام.
    http://the-earth-country.blogfa.com/post/203

    در ضمن با اصطلاحات بی پایه و غیر ملموسی مثل “جهان سوم” و “سکولار” و اینچنین واژه های غیر مفید میانه خوبی ندارم و قبولشان ندارم. در مقالات مختلف در وبلاگم شرح داده ام و صورت لزوم مجددا برداشت خودم از این جور مفاهیم ساختگی و ذهنی را شرح میدهم خدمتتان. بدرود

  • م.ن می‌گه:

    ملت گدا نیستند که با چندکیلو برنج وامانده که آن هم برای این است که کانالهای جدیدی برای رانت خواری درست کنن وگرنه طور دیگری عمل میشد!!1

  • زن می‌گه:

    صفهای طویل نشان از جهان سومی بودن دارد.

  • آرزو غلامی می‌گه:

    جلوگیری از تورم پس از تزریق پول به صورت مستقیم در سراسر دنیا غیر ممکن است. طرح یارانه ی نقدی از ابتدا همراه با انتقاد شدید اقتصاددانان بود. این امر مخصوصا در شرایط اقتصاد بیمار ایران حاصلی جز تورم بیش از 40 درصد ندارد که در کنار سوء مدیریت تیم آقای احمدی نژاد اکنون اقتصادی رو به موت است. حالا دولت اعتدال میراث آقای احمدی نژاد را در دست دارد نه امکان قطع یارانه نقدی به دلایل ذکر شده توسط جنابعالی را دارد که همان سقوط قشر ضعیف و آسیب پذیر به قعر چاه است و نه توان ادامه پرداخت های مستقیم را دارد زیرا نه منابع تامین وجه یارانه وجود دارد و نه از نظر اقتصادی به سود اقتصاد کشور است در واقع این پرداخت ها یک مسکن موقت هستند. بیماری اما ریشه دار تر است. به نظر می رسد تصمیم دولت آقای روحانی و جهت دادن یارانه نقدی به سمت یارانه کالایی بهترین راه حل برای مشکل فعلی دولت است.
    نویسنده محترم نمونه ای از راهکار برون رفت از تورم ناشی از تزریق مستقیم پول را ذکر بفرمایید. این مسئله ارتباطی به مهارتهای اولیه دولتها ندارد بلکه اصول مشخص و اثبات شده علم اقتصاد است. همان که آقای احمدی نژاد و هیات دولتش از آن هیچ اطلاعی نداشتند.

200x208
200x208