تاریخ درج خبر : 1392/11/15
کد خبر : ۲۰۵۶۴۱
+ تغییر اندازه نوشته -

بازگشت مسعود کیمیایی از “سفر سنگ” به “متروپل”

سایت استان: سید علی اصغر تقوی

این روزها مسعود کیمیایی پس از 3 سال قهرو فاصله از سینمای ایران با فیلم ” متروپل” در جشنواره فیلم فجر32 بازگشته است فیلمی که حکایت از زندگی یک زن در باشگاه بیلیارد میکند؛ بازهم سینمای اجتماعی البته در یک چرخش تازه . ما نیز در ادامه بررسی سینمای انقلاب میپردازیم به روزگار این فیلم ساز و چرخش های سینمایی او از سینمای شبه روشنفکری تا سینمای انقلاب از سینمای انقلاب تا سینمای اجتماعی و…..

1545656_516541401793991_125395241_n

مرحوم علی حاتمی، مسعود کیمیایی، داریوش مهرجویی، ناصر تقوایی و بهرام بیضایی از جمله کارگردانان سینمای موج نو بودند که در سینمای پس از انقلاب هم آثار قابل توجهی را بجای گذارده اند.این موج نیز علی رغم جلسات و سمینارهایی که با حمایت رژیم در سال های منتهی به انقلاب برای نجات آن برگزار شد، نیز نتوانست سینمای ایران را به جایگاهی بالاتراز سینمای شبه روشنفکری و فیلم فارسی بنشاند، و سرانجام در سال 56 نیز شعله های این سینما بطورکلی به خاموشی گرایید.این یک وضعیت کلی از سینمای ایران قبل از انقلاب بود که البته در خلال بحث نیز بطور قطع بازگشت به برخی از این موارد در تحلیل سینمای انقلاب اجتناب ناپذیر خواهدبود.

آن دسته از کارگردانان و فعالان سینمای انقلاب که نام برده شد و برخی دیگر که در این فهرست نیامده است، در حقیقت فعالیت سینمایی خود را در همان سینمای “موج نو” آغاز کردند و در حقیقت برای اعتلای سینما در آن مقطع تلاش زیادی کردند اما بدلایل متعددی که در جای خود از آنها صحبت خواهیم کرد، نتوانستند به ادامه حیات این موج در سینمای ایران کمکی بکنند لذا در همان دهه 50 و سال های منتهی به انقلاب دست به تولید فیلم هایی با بیان اعتراضی زدند که در تاریخ سینمای ایران به عنوان سیاسی ترین فیلم ها مطرح اند. اخبار و مسایل مملکتی در آن روزها بر مردم اثر می گذاشت وهیجانات انقلابی آنها را بیشتر می کرد، دست به حرکت های انقلابی می زدند و در مقابل حکومت نیز با حرکت های پلیسی اقدامات سرکوب گرانه را به راه می انداخت، اینها بطور طبیعی فضای سینما را تحت تاثیر قرار می داد، فعالان سینمایی در آن روز باید با ساخت فیلم، تعلق خاطرشان را به فضای سیاسی اجتماعی کشور نشان می دادند، اینگونه است که این دسته از فعالان سینما از همان اوایل دهه 50 تمایل و تعلق خودشان را به این فضا نشان میدهند به عنوان مثال مسعود کیمیایی که می توان از او به عنوان یکی از سردمداران سینمای” موج نو” یاد کرد، با ساخت فیلم هایی مثل؛ قیصر، رضا موتوری و خاک تعلق خودش را به سینمای سیاسی اجتماعی آن روزها نشان می دهد و سر انجام با ساخت ” گوزن ها” در اواسط دهه 50 مخالفت علنی گروه های چریکی با رژیم را به صورت علنی به نمایش می گذارد و به روایتی سیاسی ترین فیلم خود را به تاریخ سینمای ایران اضافه می کند که به تلقی عده ای از سینماگران برای سینمای سیاسی و انقلابی ایران و کیمیایی یک نقطه اوج بوده است.کیمیایی دو سال بعد یعنی در سال 56 “سفر سنگ” را ساخت که در واقع بلندترین فریاد انقلاب در سینمای ایران بود که به گوش می رسید.به این ترتیب می توانیم بگوییم سینمای ایران متاثر از حرکت های انقلابی از همان اوایل دهه 50 زمینه های تحول جدی و عمیقی را پیدا کرده که پیش از انقلاب به عنوان سینمای سیاسی اجتماعی ایران و پس از آن به عنوان سینمای انقلاب مطرح است.

مسعود کیمیایی این روزها با فیلم سینمایی”متروپل” پس از 3 سال فاصله از سینمای ایران به جشنواره فجر بازگشته است.

مسعود کیمیایی که با ساخت”جرم” در جشنواره فجر29 ثابت کرد که به گذشته بازگشته است. وی که می خواست با استفاده از همان سبک فیلمسازی اش با تلفیق “قیصر” و “گوزن ها” به ایجاد یک حس نوستالژیک برای هم سن سالهای خودش دست بزند و تا حدودی نیز با جشنواره فجر درآن روزها نیز هم راستا باشد؛ نه تنها به این توفیق دست نیافت بلکه با تلفیق سخیف از گذشته خوب سینمایی اش اثری دور از انتظار بجا گذاشت، حالا باید ببینیم کیمیایی در “متروپل” چگونه میچرخد؟

سید علی اصغر تقوی

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • آشنا می‌گه:

    به قول گدار” سینما باید آن سنگی باشد که سکوت را میشکند”

  • هنر و به خصوص تئاتر و سینما باید جان بگیرد باید زنده شود و زندگی ببخشد. به قول یه پیای خوو به نام خورزومار آنده مالرو

    اگر رمان ما ناتوان می شود ، اگر نقاشی ما افسانه
    را ترک گفته عجیب نیست ،
    زیرا هیچ افسانه ای با سینما برابری نمی کند

200x208
200x208