تاریخ درج خبر : 1392/12/11
کد خبر : ۲۲۷۸۳۳
+ تغییر اندازه نوشته -

مادرانی که زبان مادری نمی دانند!

سایت استان: سیدولی موسوی نژاد

امروز نه تنها در شهرهای استان شاهد فراموشی بسیاری از کلمات زبان مادری خود هستیم بلکه در گوشه و کنار بسیاری از روستاها که پیوند بیشتری با سنت ها دارند نیز چنین پدیده ای مشاهده می شود.
کهگیلویه و بویراحمد یکی از ریشه دارترین زبان های ایرانی را دارد و باوجود جمعیت و وسعت کم آن اما در هر ده و شهری، مردم، لهجه های متفاوتی دارند به گونه ای که مردم هر ده و شهر و طایفه و ایل را می توان از روی همین گویش ها شناسایی کرد.

اما اینک به نظر می رسد به هر دلیلی برخی از واژه ها رو به فراموشی می رود؛ واژه هایی که بخشی از آنها در دهه های گذشته هم از بین رفته بود و نسل 30 سال و چهل ساله هیچگاه آنها را از زبان مادرانشان نشنیده بودند.

اما فقر واژگان محلی اینک به بحران جدیدتری وارد شده است و زنان و مردانی که اینک دوره 20 و 25 سالگی را می گذرانند و به زودی فرزندانی را تربیت خواهند کرد حامل این بحران هستند.
به جرات می توان گفت مردم استان ما در 40 سال پیش به راحتی می توانستند با زبان محلی لری سخن گویند بدون آنکه نیازمند واژه های معادل از دیگر زبان ها باشند.

اما اینک سخن گفتن بدون استفاده از واژه های کمکی سایر زبان ها آسان نیست. کافی است به جمله های روزانه خود و فرزندان و اطرافیانمان نکاه کنیم تا این ادعا را باور کنیم.

من نمی دانم دختران هفت ساله ای که روزی می خواهند زبان مادری را به فرزندانشان بیاموزند به جای تاته (tata) چه می گویند، به جای بورگ borg) ) می گویند ابرو، به جای تیه (teyah) می گویند چشم، به جای دی ( (deyو دا می گویند مامان ، به جای بو (bow ) می گویند بابا، یا نه ؟

به نظرم می رسد بیشتر ما به این باور رسیده باشیم زبانی که مادران ما با ما صحبت می کردند ما با فرزندانمان صحبت نمی کنیم و بخشی از فرهنگ و غنای تمدن ایرانی از پیکره آن جدا می شود.

شاید به روال معمول همه مشکلات را گردن دولت و نهادهای فرهنگی بگذاریم و نهادهای عظیم و طویل فرهنگی را ناجی زبان خود بدانیم اما من چنین باوری ندارم. باورم این است فرد فرد ما مسوولیم.

همه ما می توانیم وزیر فرهنگ باشیم، همه ما می توانیم ناجی فرهنگ باشیم اگر به این باور رسیده باشیم که همه ما مسوولیم.

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • دانشجو می‌گه:

    با تشکر از نویسنده محترم
    واقعا وضع زبان و فرهنگ استان نگران کننده است، باید روشنگری شود…

  • خبرنگار می‌گه:

    لری فقط لهجه ای است از فارسی و به هیچ عنوان زبان جداگانه ای از فارسی نیست حتی این کلمات مورد اشاره در این مطلب فارسی اصیل هستند یا همان فارسی دری . پس بهتر است فارسی رور را بخوبی یادبگیریم . ما هم استانی ها فن بیانمان بسیار ضعیف است چون فارسی صحیح را با لهجه محلی بکار می بریم

  • میر مصطفی عبدالهی می‌گه:

    چند سال پیش سعادت دیدار با همشهری را داشتم که قبل از انقلاب به خارج کشور رفته بود و بعد از30سال مراجعت نموده بود وقتی به زبان لری حرف میزد در نگاه اول اینطور به نظر میرسید که به زبان کاملاً نااشنایی حرف میزند کلمات غیظ30سال پیش.
    مقابله با جبر روزگار میسرنیست.
    یادم می اید 24سال پیش همکلاسی داشتم که به جای انگشت چلیک را بکار برد هنوز که هنوز هست همکلاسی ها وقتی میبیننش خنده کنان احول چلیک را میگرند.

200x208
200x208