تاریخ درج خبر : 1392/12/19
کد خبر : ۲۳۴۴۴۶
+ تغییر اندازه نوشته -

جنبش « نه» بزرگ به یارانه نقدی؟

سایت استان: هادی وکیلی

دولت در شرایط سخت اقتصادی مجبور به اجرای فاز دوم هدفمندی یارانه هاست. از یکسو اجرای فاز دوم تبعات و پیامدهای تورمی را به دنبال دارد و از سوی دیگر برای جبران بخشی از تورم ایجاد شده می‌بایست برای دهک‌های پایین جامعه تدبیر لازم صورت پذیرد. دولت گذشته ساده ترین صورت مسئله را برگزید و آن اینکه درآمد حاصل از گرانی حامل‌های انرژی در مرحله اول هدفمندی را با ضمیمه یک هزار میلیارد تومان از خزانه کشور را به شکل مساوی در قالب سرانه 45 هزار تومان بین دارا و ندار توزیع نمودند. این روش پرداخت موجب شد که آثار اجرای فاز اول هدفمندی از بین برود و چاه ویل پرداختی‌ها همه محاسن طرح را یکجا بلعید این شکل از کار باعث گردید تا تورم حاصل از پرداخت‌های نقدی به مرور ارزش 45 هزار تومان را به صفر نزدیک نماید. حال دولت بر سر دو راهی قرار گرفته است. از یک سو یا باید شیب افزایش قیمت‌ها را چنان تند نماید که درآمد حاصل جوابگوی تعهدات ماهیانه یارانه نقدی باشد که این موجب شوک به جامعه و باعث تورم مهلک است و یا اینکه فاز دوم را با شیب بسیار ملایم و تغییر اندک قیمت‌ها به اجرا بگذارد که با این روش درآمد حاصل نیز جوابگوی تعهدات ماهیانه سرانه یارانه نقدی نخواهد بود. پس تنها راه و صحیح ترین مسیر این است که مردم در فاز دوم به کمک دولت بیایند. اینکه دولت خود اقدام به حذف بخشی از جامعه نماید چندان موجه نیست چرا که پایه اطلاعاتی برای چنین گزینشی ضعیف است و احتمال اجحاف به عده ای در اقدام یک طرفه دولت وجود دارد و در نتیجه بهتر آن است که این اقدام را در شکل اجتماعی آن به تشخیص و همت خود مردم واگذارند. اما این اعتماد، اقدام مناسب را طلب می‌کند. دارا‌های جامعه با اقدام خود خواسته در «نه» گفتن به یارانه‌های نقدی در کمک به کم درآمد‌ها خود را شریک خواهند کرد. اگر جنبش « نه » به یارانه‌ها راه بیفتد و تمام کسانی که از پایه درآمد بالای یک میلیون تومان برخوردار هستند در یک حرکت انتخابی با عدم پر کردن فرم‌های یارانه ای، نه به یارانه‌ها بگویند، دست دولت را برای تأمین نیاز نیازمندان جامعه باز گذاشته اند. مردم ایران هم ثابت کرده اند که هر گاه مورد اعتماد قرار گرفته اند راه را خوب انتخاب می‌کنند و رفتاری مدنی و فرهنگی به نمایش می‌گذارند. در شرایط کنونی دریافت یکسان یارانه کشور را شبه سوسیالیستی کرده است. این شیوه نه در شأن مردم و نه متناسب جایگاه ایران می‌باشد.بر این اساس انتظار است که مردم خود آستین بالا زنند و به شکل یک جنبش تأثیرگذار مناعت طبع خود را به رخ کشند و در تأمین نیازهای دهک‌های پایین جامعه شریک شوند به عبارت دیگر مردم ایران در دادن خیرات و نذورات و صدقات همواره پیشرو بوده اند و حجم مشارکت ماهیانه آنان در امور خیر، بیش از 45 هزار تومان می‌باشد. بهتر آنست که این عمل خیر را در قالب « نه» مستقیم به یارانه‌ها و به نیت خیر رسانی به نمایش بگذارند که اگر چنین شد ثوابش از اقدامات فردی به مراتب بیشتر خواهد شد.

*سرمقاله ابتکار – دوشنبه 19 اسفند 92

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • مطلع می‌گه:

    خواهش می کنم سانسور نکنید : این آقا هادی که ما می شناسیم اهل مطلب نوشتن نیست . از آقای وکیلی انتظار می رود بداند که مقاله نویسی ارثی نیست . خودش به نام خودش بنویسد بهتر است تا به نام فرزندش . فردا روزی از وی آزمون می گیرند اونوقت او ضاع خراب می شود .

  • شهروند می‌گه:

    به جان اقا هادی مطلب خوبی نوشتی اما فقرا زودتر انصراف میدهند تا داراها پس دارها حساب یارانه باز کردند الان نیاز ندارند روی هم انباشته میکند تا زمان نیاز رسد وان زمان نبیره های انهاست ولی فقرا با صداقت ترند وزودتر به یاری دولت میایند

200x208
200x208