تاریخ درج خبر : 1392/12/26
کد خبر : ۲۴۰۰۳۱
+ تغییر اندازه نوشته -

نوروز باستانی 93 در بهار امسال، فاطمی می شکفد

سایت استان: حمید گنجایش*

سال هر بار نو می شود و هر بار همه چیز ظاهری نو به خود می گیرد و تکرار و تکرار و تکرار. طوری که دیگر از نوروز باستانی مقداری کلیشه مانده و بوی عیدی و بوی توپ. اما امسال باید طرحی نو درانداخت و کلیشه­ها را کنار زد. امسال را باید فاطمی به پایان برد و سال جدید را باید فاطمی آغاز نمود. چه بی­مقدمه می­شود نوشت وقتی موضوع مادر است!  و چه سخت می­شود گفت و رعایت خیلی چیزها را کرد. هر جور می­خواهم بنویسم انگار نه انگار که پیرامون عیدی می­نویسم که محور شادی­های یک قوم چندین و چند هزار ساله است. شاید دلیلش این باشد که قرار است این سال نو ویژه­تر از هر سال نوی دیگری باشد و بهار امسال در معارف معنوی فاطمی بشکفد و کلیشه­های همیشگی را که این روزها سایه­ی سنگین فقر بر آنها مستولی شده و رنگ سیاه و سفید بدان­ها بخشیده بر داریم و به جایی برسیم که این سال جدید را از تمام نوروزهایی که پشت سر گذاشته­ایم متمایز کند. جایی در عمق پیچ و خم کوچه­های تنگ و تاریک تاریخ و جایی در مغربی­ترین لانه­ی خورشید و مشرقی­ترین جاده ماه. آنجا که ستاره­­ها قطره می­شوند و مستحیل اشک­هایی که از گونه­های آسمان پایین می­چکند و بهار را در دفتر ایام مشق می­کنند. آنجا که زمان تکلیف می­یابد بهار را با قلم سیاه در کاهی­ترین کاغذ زمان بنویسد. آنجا که ناگهان تمام کوچه­ها تنگ می­شوند و تمام درها طعمه­ی حریق می­شوند. آنجا که کوچه­­ی بهار سیلی می­خورد و از ابرهای سیاه و درب رویش لگد از باد نابهنگام خزانی. کلیشه­ها را باید آنجا دید که بلبل­ها همه در آشیانه­های سوخته زل می­زنند به پرهای ریخته در آشیانه­ها و جوجه­هایشان گویی رازی ابدی در دل دارند و دردی کودکانه. سال جدید را باید در جایی تحویل کرد سبزه­هایش زیر چکمه­های طوفان­های غاصب سرزمین­های خشک و بی­بار له می­شوند. آنجا که غنچه­هایش سبز نشده از ساقه به تیغ گلچین غاصب بریده می­شوند. بگذار در لفافه پیش برویم نکند حرف­هایمان داغ دل مرد بارانی را تازه کند. خلاصه امسال نوروز توفیر دارد با هر نوروزی که دیده­ایم. امسال لباس­های عیدما دیگر سپید و رنگی نیست. امسال لباس عیدمان رخت عزای مادری است که جهان­بینی الهی فلسفه عشق بر مدار وجود پر برکت وی مستقر گشته و اصل« لولاک و لما خلقت الأفلاک» را حاکم بر تمام جهان­بینی­های پوچ و موهوم علم­زده کرده است. امسال لباس نوکری به تن می­کنیم و پادشاهانه به خود می­بالیم که پرده­های مادی را از صورت تاریخ کنار زده­ایم و به کنه صانع ازلی خواسته دست می­یازیم. امسال دیگر صله­ی ارحاممان صله­ی احزان می­شود و میهمانی­هایمان با شکوه هر چه تمام­تر برگزار می­شود در هر جایی که بیرقی سیاه برافراشته شده و جمعی از دلسوختگان گرد هم آمده­اند و سینه سرخ­ها آواز حزین«وا اُمّها» بر شاخسار عاشقی سر می­دهند. محفل­های ما آنجایی است که نفس­هایمان در خیمه­گاه­های فاطمی به هم می­خورد و گریه­­هایمان پایه­های نظام آفرینش را به لرزه وامیدارد، آنجا که وقتی سال تحویل شد به جای آنکه صدای توپ در کردن آنها گوش فلک را کر کند صدای دلنواز ضرب سینه­های ما گوش فلک را می­نوازد. امسال مادرمان سفره پر برکت نوکری را با یک دست پهن می­کند و جای هفت سین کلیشه­ای هفت داغ بر آن می­چیند و ما حلقه حلقه طواف کنان و تعظیم کنان دور این خوان عشق حلقه خواهیم زد. آری به جای هفت سین هفت داغ خواهیم داشت بر سفره. داغ حقی که غصب شد، داغ غرور پهلوانی که شکست، داغ کوچه­ای که حسن می­دید، داغ دری که سوخت، داغ میخی که داغ بود. و داغ مادری که آینه­گون منکسر شد. دیگر امسال به دنبال سبزه نمی­گردیم که گره کنیم بلکه به دنبال مزار سبزی می­گردیم که گره از بغض تاریک بگشاید و طبل رسوایی ظالمین از صدر اسلام تا به امروز را بنوازد و پرده­ها کنار رود و حق آشکار شود. نوروز امسال دعای « یا مقلب­القلوب» ما دعای «یا فاطرُ به حق فاطمه»است و « یا محول الحول» ما حالی شبیه حال­های معنوی حسنین(ع) خواهد بود، وآرزوی آمدن فرزندش را با جان دل سر می­دهیم، امید است که همین روزها بیاید وتسلی خاطر دلسوختگان وصال یار باشد…«اللهم عجل لولیک الفرج)

*نویسنده و پژوهشگر صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران 

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

200x208
200x208