تاریخ درج خبر : 1392/12/27
کد خبر : ۲۴۰۱۰۷
+ تغییر اندازه نوشته -

مخاطب را به داخل برگردانیم!

سایت استان: غلامحسین هادیانی نژاد

اگرچه صدا و سیمای جمهوری اسلامی سعی کرد در قالب مناظره‌های انتخاباتی دوره دهم ریاست جمهوری فضایی را برای معرفی جریانات سیاسی گوناگون فراهم کند،اماناپخته بودن این مناظره‌ها که از طرف جریانات سیاسی موجبات بحث و جدل، تهمت، افترا و دروغ را فراهم کرد وسبب اتفاقاتی گردید که در ادبیات چند سال گذشته « فتنه » نام گرفت و تا کنون هیچ اقدامی برای برون رفت از شرایط فعلی از طرف صدا و سیما انجام نگرفته است. از آنجا که جریانات مخالف دولت در هشت سال گذشته هیچ جایگاهی در صدا و سیما نداشت و هم اکنون نیز چهره ی برخی اصولگرایان منتقد در تلویزیون دیده نمی‌شود، می‌توان گفت صدا و سیما در جهت تحکیم وحدت ملی اقدام مناسبی انجام نداده است. صدا و سیما متعلق به همه ملت است و نباید سخنگوی یک جریان خاص باشد. این بنگاه بزرگ رسانه ای موظف است با شکل دهی کرسی‌های آزاد اندیشی، نظرات و دیدگاه‌های جناح‌های مختلف را انعکاس داده؛ اما به اعتقاد بخشی از فعالان رسانه ای و سیاسی، قسمت بسیار زیادی از وقت و فضای صدا و سیما در حال حاضر در اختیار طیفی خاص قرار دارد. باید به منتقدان هم تریبون داد تا مردم با شنیدن نظرات متفاوت، منصفانه قضاوت کنند. در هر بحث و مناظره و گفت وگویی چنانچه منطق و براهین متقنی ارائه شود می‌توان مخاطب را قانع کرد. در جامعه ما با توجه به اینکه رسانه ملی یکه تاز میدان جلب توجه مخاطبان است، لازم است تمام رویداد‌های فرهنگی، سیاسی، اقتصادی، دینی و اجتماعی کارشناسانه و واقع بینانه و بدون سانسور برای مردم تشریح شود تا مردم نیازی به پیگیری اخبار و اطلاعات از طریق شبکه‌های ماهواره ای دیگر با اغراض و اهداف خاص نداشته باشند.

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • دیدار می‌گه:

    به تاریخ درج این مقاله کوتاه ، با موضوعی تکراری که تقریباً تا حالا شونصد نفر در نفی و اثبات آن مطلب نوشته اند توجه کنید
    27 اسفند 92
    یعنی روزی که همه جا به صورت غیر رسمی تعطیله و کسی دنبال این جور حرف ها نیست
    فکر کنم این مقاله را دوست عزیزمان چند ماه قبل نوشته بوده و امروز وارد سایت کرده
    البته حرف جدیدی هم نداره
    غلامحسین عزیز
    عیدت مبارک

  • فرزانه آرامش می‌گه:

    با سلام و خسته نباشید خدمت جناب آقای هادیانی
    صدا و سیما در طول همه ی این سالها ثابت کرده است که تریبونی است جهت انعکاس یک گفتمان خاص در سیاست , فرهنگ , دین و غیره. اگر جز این بود رسانه ی «میلی» لقب نمی گرفت. نوروز بر شما مبارک باد.

  • شهرام مرتضوی می‌گه:

    با عرض پوزش از مخاطبان به دلیل کم توجهی و اعمال نشدن تصحیح های صورت گرفته توسط حقیر / تصحیح شده کامنت قبل :
    با سلام خدمت دوست عزیزم، جناب هادیانی گل،”شجره آگاهی” هم فربگی مدنی به بار می نشاند و هم خلل و شکاف فرهنگی – اجتماعی ایجاد می کند . رسانه بعنوان یکی از ابزار مهم آگاهی بخشی، از این دو حالت مستثنی نیست؛هم پر پرواز می دهد، هم سم کشنده.وقتی جامعه به بالندگی رسیده باشد “آگاهی” پر پرواز می شود و وقتی جامعه در دگم های خود اسیر است و در باورهای سنتی ریشه ای استوار داشته باشد “آگاهی” سم است .
    خوشایندم نیست که بگویم جامعه وقتی ریشه های مردم سالاری اش محکم نباشد و دموکراسی هنوز بسط نیافته و بصورت نیم بند باشد یا به عبارتی دقیق تر شبه دموکراسی حاکم باشد( بجز در برخی محافل روشنفکری) مسئولان برای حفظ و حراست از فرهنگ و امنیت ملی مجبور و مجاز هستند جلوی برخی از “آگاهی” ها را بگیرند اما واقعیت است و همچنان حصاری بزرگ بین واقعیت و ایده آل هاست؛چرا که این آگاهی بخشی ها، ممکن است به مثابه یک “سم” کشنده عمل کند و جامعه را از پای در بیاورد،اما شکسته شدن قفل انحصار رسانه ای و گردش آزاد اطلاعات که هم نوشداروست و هم سم و از مشخصه های عصر جدید قلمداد می شود و از آن گزیری نیست، بصیرت و بینش بیشتر مسئولان را می طلبد تا ضمن حراست از مرزهای فرهنگی – سیاسی و اعتقادی و تنومند کردن فرهنگ ایرانی – اسلامی، از پیله خود بدر آیند و با رصد آگاهانه تکنولوژی و ایمان به پایان یافتن عمر انحصار رسانه ای و گردش آزاد اطلاعات بیش از این اخبار را به نفع جریان و ایدئولوژی خود مصادره به مطلوب ننمایند و با مردم خود صادق تر باشند.رسانه ملی تا متعلق به همه نشود،و همه سلایق و علایق در پیشبرد منافع ملی نقش ایفا نکنند،نمی تواند پیشقراول جریان فرهنگی و فرهنگ سازی باشد.وقتی هنوز دغدغه های رسانه ملی همچنان ممیزی چهره هاست مقابله با هجوم رسانه های بیگانه،تلخندی بیش نیست.

  • شهرام مرتضوی می‌گه:

    با سلام خدمت دوست عزیزم، جناب هادیانی گل،”شجره آگاهی” هم فربگی به بار می نشاند و هم خلل ایجاد می کند . رسانه بعنوان یکی از ابزار مهم آگاهی بخشی از این دو حالت مستثنی نیست.هم پر پرواز می دهد هم سم کشنده.وقتی جامعه به بالندگی رسیده باشد “آگاهی” پر پرواز می شود و وقتی جامعه در دگم های خود اسیر است و باورهای سنتی ریشه ای استوار داشته باشد “آگاهی” سم است .
    خوشایندم نیست که بگویم جامعه وقتی ریشه های مردم سالاری اش محکم نباشد و دموکراسی هنوز بسط نیافته باشد( بجز در محافل روشنفکری) مسئولان برای حفظ و حراست از فرهنگ و امنیت ملی جلوی برخی از “آگاهی” ها را بگیرند. چرا که این آگاهی بخشی ها ممکن است به مثابه یک “سم” کشنده عمل کند و جامعه را از پای در بیاورد ،اما شکستن قفل انحصار رسانه ای و گردش آزاد اطلاعات بصیرت و بینش بیشتر مسئولان را می طلبد تا ضمن حراست از مرزهای فرهنگی – سیاسی و اعتقادی اش، از پیله خود بدر آید و با رصد آگاهانه تکنولوژی و ایمان به پایان یافتن عمرانحصار رسانه ای و گردش آزاد اطلاعات بیش از این اخبار را به نفع جریان و ایدئولوژی خود مصادره به مطلوب ننمایند و با مردم خود صادق تر باشند.

  • بئاتریس می‌گه:

    با سلام به دوست عزیز. صدا و سیمای جناب ضرغامی اگر آنطور که شما میفرمائید عمل میکرد که این اندازه بی مخاطب نبود.در داخل کسی به این رسانه توجه نمیکند.برنامه های ورزشی و سریالها و فیلمها جای خود را دارند.ولی اخبار سیاسی و تفاسیر آنها اعتباری بین مردم ندارد.بی بی سی و صدای امریکا جای همه را گرفته اند.

200x208
200x208