تاریخ درج خبر : 1393/01/18
کد خبر : ۲۵۲۰۲۲
+ تغییر اندازه نوشته -

یک سوزن به خودمان!

سایت استان: فضل الله یاری

یکی از عادات ناپسند ما ایرانیان در کنار همه عادتهای نیکو، احاله تقصیرات به گردن همه چیز و همه کس است، الا خودمان. به همین خاطر است که در تاکسی، اتوبوس و مترو از همه چیز می‌نالیم؛ از شلوغی، ترافیک،حق خوری وکوتاهی مسئولان گرفته تا شانس و بخت نامراد.

محتوای گفت وگوها و حتی گاه دلیل آشنایی ما در کوچه و خیابان اتفاق نظر برسر«نق زدن» درباره موضوعات مختلف است. در این رهگذر بسیاری از پیشرفت‌ها ونقطه‌های روشن فرهنگ و اجتماع خود را انکار کرده و داستان‌هایی از قانونمندی و مسئولیت‌پذیری مردم، مسئولان و حاکمان عقب افتاده‌ترین جوامع بشری را به مثابه چماقی بر سر ملت و مسئولان خودی می‌کوبیم.

در لحظات خلسه آور شکل‌گیری این گفت وگوها، گاه عنان اختیار از کف می‌دهیم و بسیاری از مفاخر ملی و میهنی خود را -که در موقعیت‌های مختلفی به آنها افتخار کرده‌ایم – زیر تیغ نکوهش گرفته و دور انداخته ایم.

هر کدام از مابه عنوان گویندگان این سخنان، حصاری از پاکی و بی‌گناهی به دور خود کشیده و همه چیز و همه کس را گناهکار می‌خوانیم و پیش از آن دامن خود را از این همه خطا و اشتباه مبری می‌دانیم.

بنابر آن ضرب‌المثل معروف یک «جوالدوز» به دست گرفته و تن همه چیز و همه کس را سوراخ، سوراخ می‌کنیم، بی‌آنکه زحمت تحمل یک سر سوزن را به خود داده باشیم.

تحویل سال که در آموزه‌های ملی و مذهبی ما فرصتی برای بازنگری در رفتار و احوال خوانده شده، موقعیتی است تا ما نیم نگاهی به رفتار و کردار خود داشته باشیم. این «خود» شامل فرد،فرد ملت ایران می‌شود.

خوب است که سوزنی برداریم و با هر خطایی به خود نیشتری آرام بزنیم. یک بار برای آلودگی محیط زیست،حاصل تفریح و گردش ما.یکبار برای اتلاف و اسراف منابع ملی. یک زمان برای عدم رعایت حقوق همسایه و همشهری و همنوع. زمانی را برای گذشتن از چراغ قرمزها و مناطق عبور ممنوع.

گاهی که عابری از نحوه رانندگی ما به زحمت می‌افتد با نوک سوزن آن را علامت بزنیم. در روزی که با نام طبیعت رقم خورده تفریح ما شکار یک گونه نایاب از حیوانات وحشی باشد،باید به خود نیشتر بزنیم.گاه که جوانی در برابر دوربین تلفن‌های همراه ما، در خیابان جان می‌سپارد و ما تنها به کیفیت فیلم‌برداری خود می‌اندیشیم و باید که محکم تر سوزن فروکنیم.

اگر بیشتر از این برشمرده شود وعزممان برای سوزن زدن به خود نیز پابرجا باشد تنی سوراخ سوراخ برای ما خواهد ماند که هرگوشه آن یادآور خطایی است که ما در هنگام نق زدن به دیگران، مسئولان،دولت و حکومت آن را فراموش کرده‌ایم.

***
ما در کنار همه صفات نیکو و پسندیده که داریم و گاه مورد استقبال جهان نیز واقع شده، واجد خصوصیات نامطلوبی نیز هستیم که نه بزرگ کردن آن‌ها به نفع ماست و نه انکار آن‌ها دردی از ما دوا خواهد کرد.

این بخش از روحیه ما که در این نوشته به ان اشاره شد، بدون تردید مانع بزرگی برای حل مسائل و مشکلاتی اجتماعی مردم خواهد بود.

به نظر می‌رسد که گاه لازم است روبه‌روی خود بنشینیم و مستقیم در احوال خود بنگریم. از این‌ روحیه خود معاینه ای به عمل آوریم.برای درمان نیز نیازی به وارد کردن دارو از خارج نداریم. در آموزه‌های مختلف حاصل از تمدن بزرگ ایرانی، راه‌هایی برای رهایی از این بیماری‌ها وجود دارد. مثل همین ضرب‌المثل معروف؛ هر جوالدوزی که به دیگران می‌زنیم سوزنی در جسم و جان خود نیز فرو کنیم.حداقل دردی فراهم می‌شود که خود می‌تواند مقدمه درمان باشد.

سرمقاله ابتکار- یکشنبه 17 فروردین 93

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • دیدار می‌گه:

    یاری جان سلام
    فکر کنم شما مشکل فراموشی داری
    در ۸ سال گذشته رفقایی که شما آن ها را معترضین آرام می نامی کشور را به آتش کشیدند و اگر تشریف ببرید در قبرستان ها خواهی دید که سنگ قبر کشته شدگان اغتشاشات ۸۸ هنوز قابل تشخیص است.
    با این حال بنده از سعه صدر شما که موجب شده این مسائل را خیلی ناچیز ببینی تشکر می کنم
    من کاری به این آقای ایران شناس ندارم که در اصفهان دفن شود یا در هر جای دیگر و امیدوارم که به زودی محل دفن ایشان در داخل و یا خارج کشور مشخص شود. ولی خوب بود که به جای این که این معترضان حرفه ای اصفهانی ذهن شما را مشغول خود کند به عنوان یک روشنفکر چیزهایی را که مردم می توانند در باره آن اظهار نظر کنند را مشخص می کردی.
    آیا مردم می توانند در باره موضوعات اصلی جامعه شان مثل موضوع اتمی ، تحریم ها ، فرهنگ بومی ، دین مورد پذیرش شان و مشکلاتی مانند وابستگی اقتصادی، اعتیاد جوانان و هزاران مشکل پیدا و پنهان دیگر سخن بگویند یا نه ؟
    احتمالا جوابت مثبت است ولی اگر در جایی مردم از موضوعی نگران بودند و امثال بنده و شما نخواستیم آن موضوع مطرح شود چه باید کرد؟
    مثلا خوب است به آرشیو نوشته هایت مراجعه کنی ببینی وقتی مردم از نحوه توزیع سبد کالا ناراحت بودند و اعتراض می کردند چرا هیچ نوشته ای از یاری روشنفکر در باره این درد مردم منتشر نشد؟
    یا وقتی که مردم از توهین به اصل اصیل قصاص در یک روزنامه تازه تاسیس ابراز نگرانی کردند چرا یاری ناراحت نشد؟ و واکنشی نشان نداد؟
    یا وقتی در یک روزنامه دیگر فردی که خود را شیعه می داند ولایت مولای ما امیر المومنین را در روز عید غدیر به سخره گرفت چرا یاری هیچ ناراحت نشد؟
    یاری جان خلاصه کنم حرفم را و آن این که معترضین حرفه ای یکی دو تا نیستند . من فکر می کنم شما هم با عرض معذرت یکی از آن ها هستی که در وقتش به ساکت حرفه ای تبدیل می شوی. برایم جالب بود که بخشی از مطلبی را که در باره شما در پای مقاله سوزن زدن به خود گذاشته بودم حذف کردی .
    …………………………………………………………………………………………………..
    قربانت
    کم تجربه

  • دیدار می‌گه:

    معمولا رفقا لطف دارند و بادکنک نفس بنده و شما را باد می کنند . تا جایی که ما دچار خود شیفتگی و بیماری لذت بخش از خود راضی بودن می شویم و این مشکل ما تا آن جا پیش می رود که هیچ گاه احتمال نمی دهیم روزی لازم شود که ما سوزنی به خود بزنیم ، تا چه رسد به این که همان دوستان یا غیر دوستان این زحمت را بکشند.
    خوب است مقاله ای بنویسی و از دوستان بخواهی که سوزنی به شما بزنند تا آن بخش از وجود مبارکت که دچار باد و حباب اضافی شده خالی گردد.
    این یک پیشنهاده فقط . می تونی انجام بدی
    می تونی انجام ندی ولی احتمال باد و حباب اضافی قابل بررسی است.
    قربانت
    کم تجربه

  • دیدار می‌گه:

    یاری عزیز گفته:
    « خوب است که سوزنی برداریم و با هر خطایی به خود نیشتری آرام بزنیم. یک بار برای آلودگی محیط زیست،حاصل تفریح و گردش ما.یکبار برای اتلاف و اسراف منابع ملی. یک زمان برای عدم رعایت حقوق همسایه و همشهری و همنوع. زمانی را برای گذشتن از چراغ قرمزها و مناطق عبور ممنوع.»

    من به یاری می گویم :
    خوب است یک سوزن هم به خودمان به خاطر حرف های نسنجیده و بی ربطی که زدیم و خطاهایی که در روزنامه مرتکب شدیم و آن چیزهایی که باید می گفتیم و نگفتیم و آن چیز هایی که نباید می گفتیم و گفتیم و هزاران عیب پیدا و پنهان دیگرمان که سال خود را با آن عیب ها به پایان رساندیم ، خوب است سوزنی برای همه این ها به خود بزنیم و یک بار هم که شده مردم بیچاره را بی فرهنگ تر از خود ندانیم
    عیدت مبارک
    کم تجربه

  • ظریف اسلامی می‌گه:

    مطلب جلبیست منتها برای اهل فهمش

200x208
200x208