تاریخ درج خبر : 1393/01/19
کد خبر : ۲۵۲۲۵۲
+ تغییر اندازه نوشته -

“ما و قضاوت دیگران”

norozi.omid1

سایت استان: امید نوروزی اصل

آنکه گوید جمله حق است احمقی است / وآنکه گوید جمله باطل، او شقی ست (مولانا)

***

دوستی نازنین که رفیقی است شفیق و به غایت رقیق ، هر از گاهی گلایه می کند از کامنت های نامربوطی که شخصی بی مروت، زیر یادداشت هایش در سایت ک. ب. می نگارد. توصیه ی منم– در جهت امتناع سخن گفتنش و اهمیت ندادن و به هیچ گرفتنش- تاکنون افاقه نکرد و هر بار جدی تر از قبل در جهت ارشاد و اصلاح ، پاسخش می دهد. اما به ظاهر اون شخص کسی نیست که به این آسونی از خر شیطون پیاده بشه و مصداق همون گفته ی عاقلانه ی سعدی رحمه الله علیه است که می فرماین: تربیت نا اهل را چون گردکان بر گنبد است!

دگر دوستی برام تعریف می کرد: “وقتی مکالمه ی تلفنیت با من تموم شد، شخص سومی که کنارم نشسته بود، پرسید: که بود؟ منم گفتم فلانی. ایشون – که پی گیر هویتش نیستم و نمی دانم کیست- هم فرمودند ” از این آقا که فردی به شدت قدرت طلب است خوشم نمیاد! نمی بینی چطور دکمه های یقه پیراهنشو تا خرخره می بنده!”

یکی را زشت خویی داد دشنام / تحمل کرد و گفت ای خوب فرجام // بتر زانم که خواهی گفتن، آنی/ که دانم عیب من چون من ندانی!

***

باری مصداقها به این دو مورد ختم نمی شود اما این دو موردو گفتم که مقدمه ای باشد تا بر اصل مطلب انگشت اشاره ام رود.

نخست این که: نقادی شرط لازم اصلاح جسم و جامعه و جهان است و نقد هر چه می باید برنده تر باشد تا کارسازتر آید. هر قیدی به نقد – از جمله کلیشه ی “سازنده بودن”- آن را از اعتبار و حیثیت میاندازد. اتفاقا نقد باید چکشی و مخرب باشد. همان طور که ساختمان معیوب را ابتدا باید فرو ریخت تا بنایی زیباتر و محکم تر، از مخروبه هایش سر برآورد.

دو م این که: هدف ما باید زندگی اصیل باشد. یعنی بر اساس درک و فهم خود زندگی کنیم که البته کار آسانی نیست. برای زندگی اصیل نباید آستانه ی توقعات را از جامعه بالا برد. فتیله توقعات باید در حد معقولی باشد. زیاده باشد، زندگی فرد را آغشته به دوده می کند. نمی توان به نحوی از انحاء زندگی شخصی را به سامان کرد که فرد فرد جامعه ی انسانی از سبک زندگی کردمان رضایت داشته باشند. به تعبیر عامیانه به هر سازی برقصیم آخرش عده ای از ما ناراضی هستند. حال ممکن است تعداد ناراضیان یک نفر باشد یا کل آدمیان منهای یک. آنچه باید به عنوان سرمشق قرار گیرد این است که کنش و واکنش ما باید مستلزم کمترین آسیب و درد و رنج به دیگران باشد. اگر فردی دچار حسادت، تعصب، جمودی، خودشیفتگی، پیش داوری، استدلال گریزی و ستیزی  یا هر مشکل روانی- اخلاقی دیگر است و در مورد ما قضاوت نابجا دارد و در عسر و حرج گرفتار آمده این دیگر به خودش مربوط است. چرا باید زندگی ما به نحوی باشد که شخص نژند اخلاقی از طرز زندگی ما رضایت داشته باشد. او در واقع از حسادت ، تعصب و … خودش در عذاب است.

نکته سوم: این که رسالت خود را اصلاح جامعه تعریف کنیم نتیجه همان بالا رفتن فتیله توقعات است! یادم می آید در یکی از جلسات انجمن اهل قلم شهرستان، شهروندی پرسید: “اگر شما کار فرهنگی می کنید چرا وضع شهر ما چنین و چنان است؟!” پاسخ بنده این بود: این جانب بی جا می کند اگر بخواهد سودای اصلاح شهر را در سر داشته باشد! هدف ما این است که از این رهگذر خودمون را وادار به فرار از روزمره گی نماییم و به اقتضای موضوع، فرصتی برای مطالعات شخصی فراهم نماییم حالا اگر از این طریق شما هم  به جمع ما بپیوندی فبها و گرنه شما را به خیر و ما به سلامت!

اصلاح جامعه باید نتیجه عمل ما باشد و نه هدف ما. هر اندازه اخلاقی زندگی کنیم، به همان اندازه اجتماع بهبود می یابد و اخلاقی تر می شود. اگر هدف اصلاح باشد نتیجه ای جز تلخکامی نصیب نمی شود و کارنامه ما ناکامیاب خواهد بود.

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • محسن تباری می‌گه:

    درودفراوان بر استاد عزیز بااین مطالب عالی

  • هم استانی می‌گه:

    روشنفرکی-روشنفکان=18

  • خرامین می‌گه:

    حالا کی بود که دلش اومد به شما حرف بی ربط بزنه . حسادت و کینه و نفرت بخشی از اخلاقیات ماست و متاسفانه همین مسائل را ما در نقد که یک پروژه علمی است وارد می کنیم و در همین سایت ها بسیاری از کامنت هایی که می ذاریم نه در جواب مقاله که علیه نویسنده آن است حال اگر مطلب بهترین ها باشد. در سطح بالای روشنفرکی ما هم به همین در د مبتلایم و حتی روشنفکان جامعه گاها کارشان اتهام زنی و ناسزا گویی به همدیگه است یکی سروش را نقال مثنوی می خواند ،دیگری هدایت را سست مایه ای بورژوا نام می گذارد و یکی هم می گوید شایگان متوهم است و بالعکس…..

  • زرین می‌گه:

    ای برادر تو همه اندیشه ای
    درود استاد
    بله.همیشه کساتی که می خواهند بهشت درست کنند جهنم درست می کنند

200x208
200x208