تاریخ درج خبر : 1393/01/25
کد خبر : ۲۵۳۴۹۹
+ تغییر اندازه نوشته -

فرهنگ عمومی در زمینه بهداشت دهان و دندان پایین است/ عملکرد بیمه ها در زمینه دندانپزشکی ضعیف است

سایت استان: سجاد بنام / ابتکارجنوب:
بیست و سوم فروردین، به نام روز دندان‌پزشک نامگذاری شده‌است. به همین بهانه روز گذشته به سراغ یکی از دندانپزشکان جوان شاغل در شهر یاسوج رفتم.
دکتر قاسم کرم‌پور، متولد سال 1365 در منطقه سرآسیاب یوسفی در شهرستان بهمئی، سال 83 در رشته دندانپزشکی دانشگاه علوم‌پزشکی شیراز در رشته‌ی دندانپزشکی شروع به تحصیل کرد و در سال 90 فارغ‌التحصیل شد.  دوره‌ی سربازی‌اش را در درمانگاه نیروی انتظامی یاسوج گذرانده و اکنون تقریباً یک سال است که در شهر یاسوج، به طبابت مشغول است.
IMG_3232_2

 به عنوان یک دندانپزشک، حقیقتاً چقدر برایتان خدمت در عرصه‌ی سلامت و چقدر منافع مالی در فعالیت‌تان مؤثر است؟

حقیقت این است که یک پزشک و دندانپزشک، وقتی با درد مردم روبرو می‌شود با هر روحیه‌ای ناچاراً وجدان کاری برای‌اش ارزشمند می‌شود. نمی‌توانم اهمیت مادیات را برای خودم انکار کنم چرا که رفاهِ خادم، لازمه‌ی خدمت است اما باید بدانیم برای کسانی مثل ما که منافع مالی‌مان هم به مردم گره می‌خورد، رضایت آنها خود در منافع مالی هم عامل اصلی است.

 بحثی که گاهاً پیش می‌آید برخی تفکیک‌های جنسیتی در درمان است. آنگونه که در دولت قبل مرتباً بحث بیمارستان‌ها و مطب‌های ویژه‌ی بانوان و… مطرح می‌شد. با توجه به ارتباط نزدیک‌تان به بیماران زن و مرد مختلف، نظر شما در این زمینه چیست؟

این صحبت‌هایی که در این مورد مطرح می‌شود بسیار مبتدیانه است. حتی اگر فرض کنیم برای یک پزشک یا دندانپزشک اوایل کار حساسیت‌های جنسیتی اندکی باشد اما پس از مدت بسیار کوتاهی این موضوع کاملاً عادی می‌شود و تمام تمرکز او بر روی درمان بیمار معطوف می‌شود. برای یک پزشک یا دندانپزشک، دیگر زن و مرد و پیر و جوان بودن بیمار تفاوتی نمی‌کند.

 پس شما معتقدید این حساسیت‌های ظاهراً مذهبی در حرفه‌ی شما حداقل در شرایط اورژانسی نادرست است؟

من حتی در شرایط غیراورژانسی با این حساسیت‌ها و تفکیک‌های جنسیتی به شدت مخالفم. به اعتقاد من حتی اگر حساسیت‌های احتمالی بسیار کوتاه‌مدت ابتدای دوره‌ی طبابت را روی بعضی مسائل جنسیتی بپذیریم باز هم راه کنترل آن «تفکیک» نیست. شک نکنید که این‌گونه حساسیت‌ها مشکل را حل نمی‌کند بلکه بدتر هم می‌کند. وقتی شما مرز بیشتری را در جایی قرار بدهید حتماً حساسیت و تلاش برای شکستن مرز بیشتر می‌شود. به عنوان مثال اگر در یک کشور که حجاب در آن رعایت نمی‌شود کنار دریا برویم شاید جنس مخالف خود را هرچقدر هم متفاوت ببینیم عادی از کنار آن رد شویم اما یک مورد بی‌حجابی در کشور خودمان، حساسیت و تحریک بیشتری را به دنبال دارد.
 

 بیشترین مشکل دندانپزشکی را در استان خودمان در چه می‌دانید؟

در مجموع متأسفانه سطح بهداشت دهان و دندان در استان و کشور ما بسیار پایین‌تر هم آمده است. فرهنگ عمومی در زمینه بهداشت دهان و دندان پایین است و تلاش چندانی هم در این زمینه نمی‌شود. از سوی دیگر هزینه‌های درمان دندان بسیار بالاست و مردم استان ما هم با فقر زیادی دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند، بنابراین با مشکلات زیادی در این زمینه مواجه هستیم. از سوی دیگر احساس من بر این است که در جاهایی مثل استان ما همگام با برخی امکانات جدید، فرهنگ‌های استفاده وارد نشده‌است و به همین سبب هم مثلاً فرهنگ استفاده از مواد غذایی درست رعایت نمی‌شود و این مشکلات را دوچندان کرده‌است. نسل‌های قدیم دراستان ما از مواد طبیعی مصرف می‌کردند و حالا تنقلات جای مواد طبیعی را گرفته‌اند. همین هم یکی از عواملی است که میانگین سن بیماری‌های دهان و دندان را در استان‌مان کاهش داده‌است.
 

 برخی از مردم استان، دندانپزشکان را در زمینه‌ی هزینه‌های هنگفت درمان دندان‌شان متهم می‌کنند.

این تصور اشتباه است. هزینه‌ای که امروز دندانپزشکان از مردم می‌گیرند گاهاً نسبت به سطح هزینه‌ی مصوب وزارت بسیار هم پایین‌تر است. مشکل از جاهای دیگر است. از جمله گرانی مواد مصرفی و تجهیزات. تحریم‌ها هم تأثیر زیادی بر این مشکلات گذاشته‌است و گاهی اتفاق می‌افتاد که علاوه بر گرانی، حتی ماده‌ای مثل ماده‌ی بی‌حسی نایاب شده‌بود! البته الان شرایط خیلی بهتر شده‌است و با سیاست‌های دولت جدید حداقل امیدواری برای بهبود اوضاع خیلی بیشتر شده‌است.

 چرا بیمه‌ها در زمینه‌ی درمان دندان اینقدر ضعیف عمل می‌کنند؟

واقعیت این است که به دلیل سطح پایین بهداشت دهان و دندان و هزینه‌های بالا، برای بیمه‌ها هم پوشش درمان دندان، زیان‌ده است اما به نظرم باید راه و چاره‌ای اندیشیده شود. مردم ما با این وضع اقتصادی توان پرداخت هزینه‌های درمان را ندارند. در حال حاضر آن‌گونه که اطلاع دارم فقط بیمه‌ی نیروهای مسلح خدمات دندانپزشکی را خوب پوشش می‌دهد ولی همین بیمه هم نرخ مصوب وزارت را قبول ندارد و تنها یک سوم هزینه‌ها را متقبل می‌شود.

 با این وضع، آیا شما حاضر به همکاری با مردم برای استفاده‌ی آنها از دفترچه‌ی بیمه‌ی شخص دیگری بوده‌اید؟

این همکاری، تخلف است، صحیح نیست و سعی کرده‌ام این کار را انجام ندهم اما باید صادقانه بگویم گاهی فقر و نیاز را در بیمارم حس کرده‌ام و با وجود مشکلاتی که دارد روی دفترچه‌ی دیگری او را درمان کرده‌ام. اما حتماً می‌دانید هر بیمه‌ای برای تأیید، شخص معتمدی را مأمور می‌کند و بنابراین در مواردی قضاوت را به خود آنها واگذار کرده‌ام. اما بطور کلی این روش خوبی برای حل این مشکل نیست.

 در مورد تخفیف، شما چقدر دست‌تان برای همکاری با مردم کم‌درآمد استان، باز است؟

واقعیت این است که بیشتر گرانی درمان، به مواد مصرفی و تجهیزات برمی‌گردد. برخی از درمان‌ها مثل جرم‌گیری را جای تخفیف زیادتری دارد اما برخی دیگر هم واقعاً سخت است. از طرفی هزینه‌های زیاد دیگری هم مثل هزینه‌های مطب به ما تحمیل می‌شود بهرحال انصافاً تا آنجا که در توان دارم تخفیف داده‌ام.

 برخی معتقدند دندانپزشکانی هستند که برای کاهش هزینه‌ها و افزایش بیماران خود، مواد مصرفی درجه دوم استفاده می‌کنند!

بعید می‌دانم دندانپزشکی چنین کاری انجام دهد. همه‌ی اعتبار و حتی پیشرفت اقتصادی یک دندانپزشک به اعتماد و رضایت مردم گره خورده‌است. اما شما با وجود آن تحریم‌های سنگین در دولت قبل، انتظار مواد اصل داشتید؟ در مجموع کار ما مثل میوه‌فروشی نیست که مواد مختلف را ارائه دهیم. من به شخصه بهترین مواد را به کار می‌گیریم و شرایط و هزینه‌ها را همان ابتدا صادقانه به بیمارم می‌گویم. باید بگویم اگرچه در سال‌های گذشته آن موادی که مدنظر شماست اصلاً وارد نمی‌شد اما مواد موجود هم قابل قبول بود. حال هم شرایط خیلی بهتر شده و می شود. باید پذیرفت از هر لحاظی ارتباط با دنیای بیرون می‌تواند به پیشرفت‌های زیادی منجر شود و سیاست‌های جدید، امید زیادی به بهبود اوضاع ایجاد کرده‌است.
 می‌خواهم از شما چند سؤال حاشیه‌ای بپرسم…،

تاکنون اتفاق افتاده که با بیمارتان درگیر شوید؟

همه نوع اتفاق روزانه می‌افتد. اما واقعیت این است که چون همیشه سعی کرده‌ام شرایط دردناک بیمارم را درک کنم کوتاه بیایم و همین هم باعث شده برای خود من اتفاق خیلی ناگواری نیافتد اما در مورد همکارانم دیده‌ام که حتی کار به کتک‌کاری هم کشیده‌است! به هر فشار زیادی روی بیمار وجود دارد و وقتی کوتاه بیایی احساس می‌کند با او همدردی می‌کنی و او هم کوتاه می‌آید. باید شرایط بیماران را درک کنیم.

 دوره‌ی دانشجویی برای شما بهتر بود یا دوره‌ی اخیر طبابت؟

وقتی دانشجو بودم وقت بود و پول نبود، حالا پول هست و وقت نیست (با خنده). گویا همیشه یک چیزی نیست، کاش می‌شد این دو دوره را با هم تلفیق کرد!

 می‌توانید صادقانه بگویید درآمد ماهیانه‌تان چقدر است؟

بستگی به میزان و نوع کار دارد. به اینکه کجا و چقدر و چطور کار کنیم.
 

 در مورد خودتان …؟

خُب من شیفت صبح، 4ساعت و نیم در درمانگاه و عصر 5 ساعت در مطب کار می‌کنم. به‌طور میانگین تقریباً ماهیانه 15میلیون درآمد دارم.

 زیاد نیست؟!

تازه اگر خوب کار کنیم زیادتر هم می‌شود(با خنده). ولی دقت کنید که سختی‌های زیادی هم دارد کار ما.

 لابد با این درآمد، از دریافت یارانه نقدی انصراف داده‌اید؟

بله انصراف داده‌ام. البته من در همان دوره‌ی قبل که دانشجو بوده‌ام هم یارانه نقدی نمی‌گرفتم. حالا هم ثبت‌نام نمی‌کنم.

 چقدر مسائل بهداشتی دندان خودتان را رعایت می‌کنید؟

راستش را بگوییم خود ما هم غالباً توصیه‌های کتابی را دقیقاً رعایت نمی‌کنیم اما حداقل به خاطر ترس از دردی
که در بیماران خود می‌بینیم موارد بهداشتی نرمال را تا حد خیلی خوبی رعایت می‌کنیم.

 مقایسه‌ی پزشکی و دندان‌پزشکی برای بسیاری – به‌ویژه دانش‌آموزان- مهم است. نظر شما درباره‌ی این دو رشته چیست؟

خُب انتخاب رشته بستگی به هدف شخص دارد. اهدافی مانند ادامه تحصیل، رفاه مالی و… . مثلاً از لحاظ میزان درآمد، در سطح عمومی دندانپزشکی خیلی بهتر است و در سطح تخصصی پزشکی. بنابراین به نوعی از نظر اقتصادی دندانپزشکی زودبازده‌تر تلقی می‌شود. همین هم عاملی شده‌است که که گرایش به دندانپزشکی در استان ما که نیاز مالی بیشتری وجود دارد زیادتر باشد. هر دو رشته خوب‌اند. قبلاً پزشکی خیلی در بورس بوده اما خیلی به هم نزدیک شدند.

 اگر دندانپزشک نمی‌شدید؟

قطعاً مهندس هوافضا می‌شدم. هنوز هم در منزل بیشتر کتاب‌های فیزیک و هوافضا را مطالعه می‌کنم تا دندانپزشکی!

 و حرف آخر…؟

یکی اینکه از دانشگاه علوم‌پزشکی می‌خواهم به فکر چاره‌های اساسی برای بهداشت مردم باشد. متأسفانه در سال‌های اخیر بیشتر به فکر «درمان» هستند اما به عقیده‌ی من باید سیاست‌های پیشگیرانه در اولویت عملی متولیان این امر قرار بگیرد.
دیگر هم اینکه از نظام پزشکی می‌خواهم توجه بیشتری به قشر ما بکند. ما توقع مالی نداریم اما کاش همین امروز که روز دندانپزشک بود بدون هیچ تشریفات و هزینه‌ی خاصی، برنامه‌ای می‌گذاشتند تا دندانپزشکان دور هم جمع شودند و حداقل با هم آشنا شوند. یقین بدانید هر دردی را با اتحاد و همدلی و همکاری بهتر می‌توانیم چاره‌ای بیابیم.

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • سعید می‌گه:

    بهتره آقای دکتر جون ما در مورد مسائلی که در حیطه تخصصشون هستش اظهار نظر بکنن. در مورد حجاب و معاینه بیمار توسط پزشک بویژه در قشر دندان پزشک واقعیت اینه که معاینه جنس مخالف مشکل داره چه برسه به درمان. ای کاش آقای دکتر کمی صادق بودن و مقداری از شیطنت های دوستانشون رو که ایشون هم شنیدن لااقل از باب مزاح بیان می کردن. در مورد مواد و تحریم هم متاسفانه ایشون اصلا صادق نیستن. نرخ خئمات دند.ن رو در هر استان خود آقایون تعیین می کنن و به همین جهت نرخ استان های مختلف به شدت با هم متفاوت هستش. ضمن اینکه از درآمد ماهیانه ایشون که به نظرم حداقل نصفش کردن اوضاع مواد و تخفیف و قیمت مشخصه. دندون پزشکا فکر نکنن که فردای قیامت مواخذه نمیشن. اگه آقای دکتر بعد از 6 سال تحصیل این نظرات رو دارن من بعد از 11 سال تحصیل دانشگاهی دارم خدمتشون عرض می کنم که مطمئن باشید ما آدما هر چقدر هم درآمد هامون متفاوت باشه اما آهنگ زندگیمون یکسانه. کاش همه مشکلات مادی بودند…..

200x208
200x208