تاریخ درج خبر : 1393/02/09
کد خبر : ۲۶۶۱۵۷
+ تغییر اندازه نوشته -

گفتگو با فرهاد کوه پیما داستان نویس و داور بخش مقدماتی متیل

سایت استان: چهارمین دوره جشن داستان کوتاه متیل از روز 9 تا 11 اردیبهشت در یاسوج برگزار می شود.

این جشن ادبی با برگزاری موفق سه دوره قبل، با تجربه تر از گذشته، اکنون به مراحل پایانی انتخاب آثار برتر رسیده است.

در بخش مقدماتی چهار داور وظیفه انتخاب آثار نهایی را به عهده داشتند. فرهاد کوه پیما یکی از این داوران بود. کوه پیما جوایز متعدد استانی و ملی را در زمینه داستان به خود اختصاص داده است. سردبیرسایت استان با وی گفتگویی انجام داده است که در پی می آید:

1521581_439876416139601_1381735641_n

ابتدا از خودش گفت: فرهاد کوه پیما هستم با سالهای بی ثمری گشت در وادی ادبیات.چهار سال دانشگاه و چهل سال پیش رو. تنها کار حرفه ای که در تمام این مدت انجام داده ام این است که به راستی و در تمام دوران،صادقانه ادبیات را دوست داشته ام و می خواسته ام به آن نزدیک تر شوم.اما اینکه نتیجه ی کار چه از آب در آمده است و من برای اثبات این عشق ادیبانه چه در آستین دارم بماند به حساب لنگی پا و زمختی مسیر.اگرچه لاجرم باید به شخصه,به عنوان گره خورده بر ادبیاتی،خود را به شکل ادبیات در آورد، تا از قضای سرنوشت در امان بمانیم.

کوه پیما در پاسخ به سوال ما در خصوص سطح کیفی آثار این دوره می گوید: خوب مسلماً در وضعیتی که همه چیز در نسخه های بی کیفیت دارد عرضه می شود نمی توان انتظار خلق آثار بدیع در سطح گسترده ای داشت؛اما ایران است دیگر؛همیشه انتظار بلوغ و ظهورشان می رود.از بین هزار و چند اثری که ما خواندیم کمتر از چند ده اثر کیفیت عالیه ی داستان ر ا شامل می شدند.تقریبن همه در زبان و نقش پویای ان می لنگیدند،زبان فقط مهملی بود برای وصل و پینه ی پاره روایت هایی که همه جا پیداشان می شود. در تاریخ، در ناخوادگاه ها در خاطره ها. خلاقیت در روایت ها نبود.روایان داستانهایی که ما خواندیم,بیشتر ذلیل مرده هایی بودند که از پس زندگی خودشان هم برنمی امدند چه برسند به راوی گری! . سر تمام جسارت ها به سنگ خورده بود. راستش را بگویم بعد از خواندن هیچ کدام از داستان ها احساس لذت و رهایی نکردم. انگار همه شان یک جورهایی می خواستند من را زخمدار کنند. بگذریم از داستان های دخترانه ایی که یک بند حرف می زنند و سعی می کنند هر طوری شده به مخاطب بفهماند که او راست می گوید.در کل و با جمع استثنائات باید گفت که جشنواره با توجه به استانداردهای موجود پذیرای آثار خوبی بود.

از وی در خصوص وضعیت داستان نویسی استان پرسیدم: درباره ی داستان نویسی استان هم ما باید گفت که نویسندگی امری کاملاً شخصی است و برای اظهار نظر در مورد وضعیت داستان نویسی باید پای صحبت تک تک داستان نویسان نشست. به نظر من وضعیت خوب است. برای آنان که می خواهند بنویسند و از بهانه گیری مداوم و تنبلی ارثی خسته شده اند. فضا از این بهتر هیچ کجای دنیا گیر نمی آید. فرار از جنگ کسی را ستاره نکرده است. نویسندگانی که در راه اندازی زیست مدرن تر در جنگ مدام با نا ملایمتی های ایدئولوژی هستند در خاطره ی این جغرافیا می مانند. مطمئناً در سالهای آتی از بچه های این استان بیشتر خواهید شنید.

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

200x208
200x208