تاریخ درج خبر : 1393/02/17
کد خبر : ۲۷۰۱۸۴
+ تغییر اندازه نوشته -

چرا دلواپس‌ها مذاکرات را نشانه رفته اند؟

سایت استان: سیدعلی محقق
دور تازه مذاکرات هسته ای ایران و گروه 1+5 هفته آینده در وین برگزار می‌شود. این روزها تیم مذاکره کنندگان هسته‌ای کشورمان در ساختمان وزارت امور خارجه برای یکی از مهم‌ترین مراحل چانه‌زنی با نمایندگان 1+5 آماده می‌شود تا برای رفع دلواپسی‌های اکثریتی که روز 24 خرداد به دولت کنونی رای دادند، گام دیگری بردارند.

دیپلمات‌های هسته‌ای کشور در حالی به انجام آخرین ویرایش‌ها بر روی طرح پیشنهادی برای برداشتن گام نهایی و سرنوشت‌ساز مذاکرات مشغولند که همزمان ائتلافی از منتقدان شناسنامه دار و بی شناسنامه دولت، آتش‌باری انتقاد و کارشکنی در حوزه‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی علیه دولت را به طور موقت متوقف کرده و با گردآوری همه توان و تجمیع آتش تهیه‌ای گسترده، انتقاد تمام عیار از روند مذاکرات هسته‌ای را در دستور کار قرار داده است؛ چرا که ظاهرا آنها هم دلواپسی‌های خاص خود را دارند!

نگاهی به وقایع دور و نزدیک نشان می‌دهد که مخالفان تندرو طی هشت ماهه اخیر کمتر فرصت و بهانه ای را برای به چالش کشیدن برنامه‌های دولت از دست داده اند و از هر بهانه‌ای برای به چالش کشیدن دولت بهره برده اند.

آنها که از قضا اکثرشان همزمان کارشناس فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و هسته ای هستند گاهی دلواپس سبد کالا شده اند و گاهی نگران سفره شام مهمانی همسر آقای رئیس جمهور بوده اند. گاهی روحانی را فیلم کرده اند و گاهی به ترجمه غلط سخنان وندی شرمن آمریکایی برای زیر سوال بردن ظریف استناد کرده اند. گاهی دست به دامن تاکسیرانان نجیب شهر شدند تا آنها را علیه مشاور روحانی بشورانند و گاه برای پیشبرد اهداف قدرت طلبانه خود، تمام قد خود را وقف تبلیغ برای جلوگیری از انصراف مردم از یارانه نقدی نمودند. گاهی در ماجرای گروگانگیری سربازان کشور نعل وارونه زدند و گاه…

از قضا گروهی از این جماعت، عقبه، شناسنامه و وزن سیاسی مشخصی در سپهر سیاست کشور دارند و گروهی دیگر اصرار دارند با هویتی غیر از آنچه هستند در این سپهر حضوریابند. یافتن هویت و شناسنامه گروه دوم اگرچه کار سختی نیست اما معمولا باید به همین که خود می‌گویند قناعت کنیم و با همین هویت ردپای آنان را از قم تا تهران را جستجو نماییم.

در هر حال نگاهی به عملکرد هشت- نه ماهه دولت روحانی نشان می‌دهد که دیپلماسی دولت یازدهم اصلی ترین نقطه قوت پاستور در دوران جدید بوده است و برنامه دولت برای بسامان کردن حوزه سیاست خارجی- به ویژه در بحث مذاکرات هسته ای- تاکنون مطابق برنامه پیش رفته است. در مقابل در برخی از دیگر حوزه‌ها مانند سیاست داخلی، امور فرهنگی و مسائل اجتماعی همه چیز مطابق برنامه و یا انتظار افکار عمومی پیش نرفته است. انگار که پیشبرد برنامه‌های اولیه آقای روحانی و تحقق مطالبات رای‌دهندگان در این حوزه‌ها دشوارتر از آن است که باید باشد. درجاهایی کار به کندی پیش می‌رود و در جاهایی انگار اصلا قرار نیست اتفاق تازه ای بیفتد. در این بین بهبود اوضاع اقتصادی کشور یکی از اصلی ترین مطالبه‌های مردم از دولت روحانی بوده و مقایسه شرایط کنونی شاخص‌های مهم اقتصادی با تابستان گذشته نشان می‌دهد که طی هشت ماهه گذشته گشایش زیادی در امور به وجود آمده است و پس از دیپلماسی، پیشرفت اقتصادی کشور را می‌توان دومین نقطه قوت دولت یازدهم لقب داد. اما در ادامه این مسیر برنامه‌های دولت برای سرو سامان دادن به میراث ناجور به جا مانده از دولت دهم و ماجرای هدفمندی یارانه‌ها کار را طی هفته‌های اخیر برای دولتمردان کشور سخت کرده است. مردان اقتصادی روحانی ناگزیرند از یک سو تیغ جراحی را به یکی از حیاتی‌ترین شریان‌های اقتصادی کشور نزدیک کنند و از سوی دیگر هم مراقب علایم حیاتی این اقتصاد بیمار باشند و هم درد و دیگر عوارض مقطعی ناشی از این عمل را تسکین دهند. بدیهی است که در چنین شرایطی باید شاهد تب و التهاب موضعی و کوتاه مدت در جاهایی از اقتصاد کشور باشیم. از قضا یکی از موثرترین راهکارها برای کاهش این التهاب و بازگشت ثبات و آرامش در این حوزه، برداشتن یک گام مهم دیگر تا توافق جامع هسته ای و تداوم پیدا کردن توفیقات دولت در عرصه سیاست خارجی است.

بدیهی است در صورت موفقیت تیم مذاکره کننده در بحث تدوین پیش نویس توافق جامع هسته ای، نزدیک‌تر شدن دیدگاهها در وین و احتمالا نهایی شدن نگارش توافقنامه، جو روانی و فضای منفی ناشی از اجرای فاز دوم هدفمندسازی یارانه‌ها تا حد زیادی شکننده می‌شود و اقتصاد کشور با کاهش التهاب نرخ ارز، رفع بخشی از تورم کاذب و موضعی اخیر را شاهد خواهد بود. مخالفان تندروی دولت نیز دریافته اند راه قطعی موفقیت دولت در سایر عرصه‌ها و به خصوص عرصه اقتصادی از دیپلماسی هسته‌ای می‌گذرد و اگر با نهایی شدن توافق ایران با 1+5 به تدریج تحریم‌ها برداشته شود و روابط تهران با پایتخت‌های دور و نزدیک کشورهای جهان رو به گرمی بگذارد، دیگر نه در عرصه اقتصاد و نه در دیگر حوزه ها، فرصتی برای به کرسی نشاندن مخالف‌خوانی‌ها و همراه کردن بدنه اجتماعی جامعه با خود نخواهند یافت. از سوی دیگر آنچه که طی یک دهه اخیر باعث جان گرفتن و فربه شدن این طیف شبه سیاسی در کشور شده نیز به نوعی ریشه در نوع نگاه دولت‌های نهم و دهم به پرونده هسته ای داشته است. دولت گذشته با روی باز و آغوش گشاده هرآنچه که فشار و تحریم بین‌المللی بود را یکجا خرید و گروهی از منتقدان فعلی از قِبَل تحریم‌های ناشی از عملکرد دولت‌های نهم و دهم طی هفت هشت سال گذشته کار و بار اقتصادی گسترده ای از چین تا ماچین برهم زده اند. جمعی دیگر هم، همراهی و همپایی نظری و شعاری با سیاست‌های جریان حاکم طی هشت سال گذشته را به کسب و کاری بلند مدت برای خود بدل نموده بودند. از این رو است که این دو گروه همه توان خود را معطوف به یافتن موضعی شکننده و پاشنه آشیلی در اصلی ترین نقطه قوت دولت یعنی دیپلماسی نموده اند تا شاید هم راه را بر توفیقات بعدی دولت سد کنند و هم بار دیگر کسب و کار از دست رفته خود را به مدد تحریم‌های خارجی و شعارها و بیانیه‌های داخلی رونق دهند.

سرمقاله ابتکار – سه شنبه 16 اردیبهشت 93

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • مدبر می‌گه:

    آقای محقق سلام داداش فقط جواب تیتر رو میدم واقأ خودت نمی دونی چرا
    واقأ نمی دونی چرا معلومه بخاطر شکست بزرگی که توی ژنو چای خوردیم همین بخدا جز این نیست…………………………………………

  • حسن می‌گه:

    آقای محقق خداوکیلی درقبال عقب نشینی های گسترده ای که در حوزه هسته ای داشتیم چه امتیازات به دردبخوری گرفتیم آیاآزاد کردن پولهای خودمون که درکشورهای دیگربلوکه شده بودندامتیاز محسوب میشه درآینده وقتی بچه هامون دردرس تاریخ این مقطع زمانی را میخونند آن چیزی که حضرتعالی به عنوان نقطه قوت این دولت به حساب میاریدباعث سرافکندگی آنهاست مثل عهدنامه های گلستان فین کنشتاین وترکمن چای

  • حشمت فردوس می‌گه:

    بین….روحانی 4سال بیشتر رییس جمهورنیست.
    افتاد…؟!

200x208
200x208