تاریخ درج خبر : 1393/02/26
کد خبر : ۲۷۶۰۳۰
+ تغییر اندازه نوشته -

“بهشت پریان سبز پوش”

سایت استان: شعبان شفیع نسب

وقتی سخن از درخت و جنگل باشد، همه فوراً متوجه شمال و جنگلهای شمال می شوند و ذهن ، یاد و خاطره خود را به سوی آن خطّه سرسبز راهی می کنند. گویی جنگل ، تنها منحصر به شمال است و بس؛ در حالی که جنگل های دامنه رشته کوه زاگرس بسیار وسیع و گسترده است و تنوع گونه های درختی و پوشش گیاهی آن بسیار چشمگیر و دلرباست. بعضی از درّه هاو کوهپایه های کهگیلویه، دنا و بویراحمد ، در کشور بی نظیر است. یکی از این محدوده ها، که بهشت واقعی طبیعت است، حد فاصل بخش لوداب – مارگون از توابع شهرستان دنا (سی سخت) است. مرکز این «بهشت» درّه ای زیبا و رؤیایی معروف به «درّه بید» و دشتواره ای است مشرف بر این درّه که به «گنجه» معروف است، که گنجینه هایی اسطوره ای و روح بخش از جلوه های زیبا و هنرمندانه طبیعت است . «دره بید» در دامنه و تقاطع دو تا کوه متفاوت واقع است . کوه سمت شرق آن، صخره ای صاف ، یکپارچه ، بلند و دیواره مانند است که بهترین وضعیت و حالت را برای ورزش صخره نوردی داراست ، و کوه سمت غرب آن بیشتر خاکی و تپه مانند است که تنها در ارتفاع بالای آن بخشی صخره ای وجود دارد. دامنه این کوه که به درّه ظریف و ملایم ختم می شود ، مملو از درخت است . جنگلی بسیار انبوه و سرسبز که غالباً از درختان بلوط و درصد کمتری هم گونه های «بن» و «نارون» و … تشکیل شده است. در مسیر جاده ، یکی دو تا روستای کوچک واقع شده است که با جنگل انس و الفتی گرفته اند و باغ هایشان به خوبی نشان می دهد که درخت را می فهمند و قدر می نهند. در میان جنگل به سبب انبوه بودن و پرپشتی درختان، جایی را نمی توان دید و از ارتفاع بالا و اطراف مشرف بر درّه، درون جنگل پنهان و دور از چشم است. برای هر مسافری که از این مسیر می گذرد ، موهبتی بس عظیم است. زیبایی در زیبایی و هنر در هنر، طراوت در طراوت و چقدر ریه های هستی مملو از شادی و نشاط می شوند. صدای طبیعت در این درّه بدون هیچ مزاحمتی به گوش می رسد و بوی خوش هستی به مشام.

1513645_1413142612296575_2428483246322431612_n
ترانه دلنشین مرغان بهشتی ، چنان حالتی به فضا می دهد که حتّی سلول های مرده کف پاها در درون کفش ها، هم به هیجان می آیند. گذشتن از این اکسیژن حیات و بیرون آمدن از این تابلوی نفیس آفرینش کار ساده ای نیست. آرزوی هر رهگذر است که در این جا گم شود تا خود را بیابد. هر دل گرفته ای در این جا درمان می شود. اگر درمانده و رنجوری در زیر سایه سار درختان این جنگل لحظه ای درنگ کند و به تنه درختی تکیه دهد ، قامت رعنای هر درخت با شاخ و برگ های پرمهر و رقصان ، آغوش باز می کند و دل می دهد و دلستانی می کند. نسیم روح بخش را می بینی که با رنگ های زنده و پرهیجان ، شادی و نشاط و طراوت از لابه لای شاخ و برگهایشان ، بازی گوشی و جست و خیز می کند و زمان و زمین را چنان مات و حیران می نماید که هر دو از حرکت باز می مانند. حتّی آسمان هم از آن بالا ، چشم باز کرده و گرد و غبار از دیدگان شسته تا بهتر و بیشتر ببیند.
در این تابلوی هنری، همه چیز نقش هنر دارد، حتی نجار جنگل ،دارکوب هم، ضربه های تیشه خود را از روی نت، و متناسب و موزون با دیگر نوازندگان و سرایندگان می نوازد . ترکیب هنرمندانه و خلاقانه کوه، درّه، صخره و جنگل در این نقطه ، چنان هارمونی و هماهنگی و تناسبی ایجاد کرده است که منظره ای استثنایی و بی نظیر را به تصویر کشیده است . چنان ترو تازه و زیباست که گویی شاهدی در اوج جوانی است .
در این صورت زیبا و دلنشین ، تاسیسات جاده و ستون های سیمانی برق، تنها خطوط ناساز و بی اندامی است که دلخراشی می کند و روح پریشی. کدام بیدادگری می پسندید که تیغ براین چهره دلربا بکشد و دل بخراشد؟
هر رونده ای آرزو می کند که کاش پای رفتنش از حرکت می ماند و دل می داد و شورو هیجان و نشاط، استشمام می کرد و در انبوه «پریان سبز پوش» ، جوانی از سر می گرفت .
منطقه ها و منظره هایی از این دست، در این استان فراوان است . خود همین محدوده ، وسعتی بیش از بعضی از کشورهای همسایه دارد. بر فراز کوهواره «پوزه تیزو» که به اطراف نگاهی افکنی و خوب بنگری ، همه و همه جنگل است و سرسبزی ، طراوت است و رنگارنگی. خوشبختانه این محدوده هنوز به ظروف یکبار مصرف ، پلاستیک و آشغال های صنعتی امروزه، آلوده نشده است . شاید به دلیل صعب العبور بودن و دور از دسترس واقع شدن این خطه باشد؛ شاید هم حسّ قدرشناسی و قدردانی رهگذران ، مانع از آلوده شدنش گردیده است .

10308722_1413142518963251_4831209465025195081_n

خداوند ، خلق و آفرینش چنین منظره ای را با علل و اسباب «ابر و باد و مه و خورشید و فلک» در طول صده ها و هزاره های فراوانی صورت داد. هر درّه، تپه و صخره ای در این منظره، نقشی به عهده دارد و خالی است بر چهره معشوق طبیعت. هر تغییر و جابجایی در این نقطه های حساس عیبی است مشهود و دردی است محسوس.
در سالهای اخیر برای اجرای پروژه های تاسیساتی آب ، گاز و برق رسانی و راه سازی ، بعضی کارفرمایان و پیمانکاران منفعت طلب، بسیاری از دره ها را پر کرده اند و بسیاری از تپه ها را محو نموده اند. این خاک برداری ها و خاک ریزی های غیرمحیط زیستی و غیرمسئولانه، خسارت هایی است که دیگر هیچ گاه ترمیم و جبران نخواهند شد . به این می ماند که دماغی را از سیمایی بریده و صاف کرده یا کاسه چشمی را پر نموده باشند. علاوه بر این، حیات وحش منطقه را افراد سودجو یا هوس بازان بیمار و دیوانه نابود کرده اند. روزگاری همین جنگل ها، مملو از گله های گراز و آهو بود که در کنار دیگر انواع حیوانات شکارچی از جمله خرس، پلنگ، گرگ و … زندگی می کردند و شور و هیجان حیات می بخشیدند.
در کوه ها و کوهپایه ها و چشمه سارها انواع کبک و پرندگان دیگر در هم می لولیدند. ولی امروزه آنچه باقی مانده است، جنگل هایی است خالی که تنها پرندگان کوچک و انواع گنجشکان طراوت و نشاطی به آن بخشیده اند.
به هر حال ، بر همه ماها، مسافران ، رهگذران و مسئولان است که در پاک ، زیبا و سالم نگه داشتن جنگل هایمان که نه تنها در حکم چهره و سیما، که ریه های جسم و پیکر سرزمین مان نیز هست بکوشیم و از هیچ تلاش و همتی ، کوتاهی و مضایقه نکنیم تا شرمنده و سرافکنده آیندگان مان نباشیم .
خدا می داند که با چه حالی از این دره گذشتیم و هر لحظه «از سر حسرت به قفا می نگریستیم»

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

200x208
200x208