تاریخ درج خبر : 1393/02/29
کد خبر : ۲۷۷۵۴۳
+ تغییر اندازه نوشته -

یاد ایام دلواپسی/ شعری از امیرحسین عزیزی

                یاد ایام  دلواپسی

درایامی که هرکس هرکسی بود      نه  دل واپیش و نه دلواپسی بود

گروهی خوان نعمت  کرده برپا      گروهی هم به ناچارمانده درجا

گروهی هی نوشتند ازبراشان وقند هم  آب می شد در دلاشان

چه خوش بودندوخرم وچه حالی     چه دستی داشتند درماست مالی

وماهم چشمها  بسته  دهان  باز      کسی از پشتمان میخواند آواز

بدیدم  هاله  نوری !چه نوری        اگه هاله  نمیبنی  تو کوری

میارم پول  بسیار روی سفره        فرستم همتون را حج عمره

تورم گر به سی یا چل رسد باز          پایین میارمش با اشوه وناز

بجایش میدهم وام هرچه خواهی      مدارک را مینامم برگ کاهی

به دیوارت زماعکسی بچسپان          به زلزله بگو زکی تو آسان

ولی آن مردمان بیدار گشتند            پی یک آدم هشیار گشتند

اگرچه آن نفررا دیردیدند              ولی یک فردباتدبیردیدند

درونش نوری ازامید دیدند            به جای هاله یک کلید دیدند

کنون آن مردخوب وباصلابت        بدورش مرمانی باکتابت

به هرجایی که اویک قفل میدید        کلیدی ازبرایش میتراشید

یکیشان  رابداد دست  ظریفی         که بازمیکردقفل هرحریفی

خلاصه  روی ریل افتاده کارش           خداوند خود  نگه دارد زوالش

ولیکن مدتیست آن قفل سازان          به گردهم میایندبعدباران

که ما دلواپسیم ازبهر ملت            نمیخواهیم بروند زیرذلت

که این ملت اگرکوهندیاکاه            بااین طناب ماباید برند چاه

میگویم باشماای جان جانان           ازاین بیشتر… توی ایران

زدن برطبل بی عاری چه حاصل؟        چراازبیخ ازوبن گشته اید ول

به قول آن غزل خوان عزیزم        که بایددردهانش گل بریزم

{یه حرفی وت ایزنم ارنگری گوش سی ککات وابی سیاپوش}

بخوابید چند سالی  بیخیالش           بخوانیدهله مالی بیخیالش

دوباره چرخ میگرددبه کامت         دوباره قرعه میافتندبه نامت

        هرآنکس دشمن ما ،عام باشد         خداوندا مدام  ناکام  باشد

* امیرحسین عزیزی

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

200x208
200x208