تاریخ درج خبر : 1393/04/30
کد خبر : ۳۰۲۱۱۱
+ تغییر اندازه نوشته -

روحانی و سالی پر از ” برد – برد “

سایت استان: خالق پارسه

حدود یک سال از حضور رسمی گفتمان اعتدال می گذرد.در این مدت محدود صدای ” ترک خوردن ” بخش عظیمی از فضا های شکل گرفته ی گذشته به گوش می رسد.

کلید واژه ی ” برد- برد ” ،که اولین بار در بحث مذاکرات هسته ای باب شدو خود زمینه ی مخالفت ها و موافقت هایی گردید. مخالفت هایی با ادبیات یک دست، که گاهی از طرف مقام های منتصب به نهاد های امنیتی و قضایی مطرح گردید که خود حکایت از وجود اتاق فکری هماهنگ در مخالفت و تحلیل مواضع روحانی می باشد.

” این بازی برد – برد که می گویند یعنی چه؟ چرا توضیح نمی دهند که برد – برد به معنای چیست و چگونه می خواهیدما برد کنیم و امریکا هم برد کند.”

“……. ملت عزیزمان به وضوح در حال مشاهده ی نتایج و دستاورد های کرنش بیجا و عقب نشینی در برابر اردوگاه کفارومعاندین میباشند و قطعا به این نتیجه خواهند رسید که در بازی با شیطان و استکبار جهانی نمی توان به نتیجه ی برد- برد دست یافت “

اولی اظهار نظر بی سابقه ی آقای اژه ای دادستان کل کشور و دومی برگرفته از بیانیه ی ” شورای تبیین بسیج دانشجویی کل کشور” که هر دو نمونه ای از نوع و کانال مخالفت ها در برابر این جریان می باشد. اما انچه از واقعیت های جامعه طی یک سال اخیر بدست می اید حکایت از رخداد واقعی “برد-برد ” برای دولت روحانی چه در عرصه ی داخلی و چه در عرصه ی خارجی دارد.

1- نتیجه ی انتخابات 24 خرداد 92 اگر چه به مذاق بخشی از حاکمیت خوش نیامد. اما حضور گسترده ی مردم، احیاکننده و محکم شدن پایه های نظام را بعد از حوادث و شائبه های سال 88 در پی داشت و عملا بیشتر از انکه پیروزی روحانی و بخشی از اصلاح طلبان به چشم اید ، متجلی کننده ی “برد” و پیروزی نظام سیاسی بود.

2- در ” جدل ها” و یارکشی های بعد از انتخابات بر سر اصول گرا یا اصلاح طلب بودن روحانی، رئیس جمهور منتخب بی اعتنا به هر گونه فشار و ” سهم خواهی ” ترکیبی از وزرا را به مجلس معرفی کرد که از نجفی و زنگنه ی اصلاح طلب تا پور محمدی و رحمانی فضلی اصول گرا را در خود جای داده بود و برای احزاب و تشکل های مهم سیاسی یک ” برد – برد ” مهم و رضایت نسبی رقم خورد.

3- عرصه ی سیاست خارجی که در اثر بد اخلاقی ها و بی تدبیری های دولتمردان گذشته به چالشی جدی برای نظام تبدیل شده بود.در همان جلسه ی تحلیف، با حضور گسترده ی نمایندگان کشور های خارجی، نشانه هایی از شکست این ” جبهه ” دیده شد. فارغ از لبخند زدن دنیا به ایران و آغاز رفت و آمد های پیدا وپنهان دیپلماتیک، تغییر در روابط با امریکا، احتمالا مهمترین رویداد سیاست خارجی در طول دهه های اخیر باشد.روابط ما و امریکا و ” برد – برد ” ما و امریکا قبل از انکه در عرصه ی سیاسی و هسته ای شکل بگیرد.در طی یکسال اخیر در عرصه ی ورزش برای حفظ و استمرار ” کشتی ” و ماندن در المپیک اتفاق افتاده است.شاید دومین ” برد – برد ” ما و امریکا اعتراف ” بزرگ ” وزیر خارجه ی روسیه بود. درست زمانی که خطر جنگ و حمله ی امریکا و هم پیمانانش با جهت گیری رسانه ای به سوریه سرعت می گرفت ، ” امهاء” تسلیحات شیمیایی سوریه از طرف روسیه طرح شد و خطر یک جنگ حتمی را دفع کرد که بعد ها اعتراف شد ، طرح ، طرح ایران بوده است.حالا هم ، هم پیمان شدن و تقریبا هم سنگر شدن ایران و امریکا برای ” مهار” داعش . شاید وجود ” دغدغه ها ” و ” چالش های” مشترک ، اختلافات ایدولوژیکی و مذهبی و تاریخی رابه حاشیه برده است و امروز بیشتر از انکه صدای ” برخورد تمدن ها” یا ” گفتگوی تمدن ها “به گوش برسد . صدای ” تعاون ” و ” همکاری ” تمدن ها برای نجات جهان و حل معضلات به گوش میرسد.

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • علی می‌گه:

    سلام آقای بزرگوارچشمانم ضعیف است به عکست نگاه کردم هنوزجوان کامل نشده ای سنت به این بردبرد هانمی خورد زمان قدیم گفته اند باشمشیرت بزن وزیرسایه اواستراحت کن این برد برد لقمه ای تااین چندسال من توسرگرم باشیم به غزه نگاه کن درطرف دیگر کرانه باختری رانگاه کن یکطرف تسلیم یکطرف مبارز درمیدان چنگ برد برد راببین اگر نوکری راقبول کردیم بچه خوبی هستیم وگرنه برد بی برد

  • علی از دهدشت می‌گه:

    درک نوشته های آقای پارسه نیاز به شناخت کامل از ایشان دارد

  • کیان می‌گه:

    مهندس عزیز خیلی خوب نوشتی…..یه کم تحلیل ها رو قویتر کن

  • حامد می‌گه:

    اقای پارسا نسب ما که نفهمیدیم شما دل واپسی یا دل نگرانی یا…… هنوز مقاله قبلی شما که تمجید کرده بودید از اقای گزارشگر جای بحث دارد ولی مثل اینکه باز دست به قلم شده اید. جانبداری شما از افردای خاص ونیز درمقابل حمله کردن به اشخاص دیگر از خصایص بارز شماست.به عنوان یک دوست………….نه به عنوان یک خواننده از شما خواهش مندم که فراشخصی وفرا استانی وحتی فرا کشوری به موضوعات نگاه کنید.درکمندی شما موجب می شود که از حاشیه به دور باشید . آزده خاطر کردن دوستان قدیم کار زشتی است که شما تکرار می کنید. با نوشتن چنین مقالاتی واقعا چه منفعتی میبرید بس کنید برادر عزیز …….

    • ناشناس می‌گه:

      دوست عزیزنویسنده مقاله شایدوفقط نظرخودش رامیگوید…بنظرشمامیخواهدچه منفعتی برایش داشته باشد؟

  • علی از دهدشت می‌گه:

    کی خالق نونه بچسپ که روحانی کشکه

  • ساری می‌گه:

    دوست عزیز تعاون و گفتگو تو یک راستا هستند پس نمی خواد زحمت بکشید و تئوری جدید ارایه بدید . بعد این همکاری ها استراتژیکی هستند و مبنای اندیشه ای ندارند و بعیده با وجود رادیکال ها در دو کشور زیاد دوام بیاورد .

  • چابک می‌گه:

    با سلام خدمت نویسنده محترم مطلب.
    باید بگم که در عرصه کشمکش های سیاسی هر کس بدنبال نفع شخصی و ملی خودش است چه ایران و چه شش کشور حاضر در مذاکرات همگی به دنبال منافع خود هستند اما این وسط مهم این است که ما برای رهایی از تحریم ها حاضر به از بین بردن تمام سختی هایی که ملت ایران در این چند سال متحمل شده اند نشویم و حداقل ها را از دست ندهیم.

  • جواد می‌گه:

    بازگشت سرافرازی به رسانه داشتی.بهت تبریک میگم بابت مطلب خوبت.اما خودمونیم زدی به دل شیر ها!!!!!!

  • امیر می‌گه:

    با سلام خدمت نویسنده محترم.به نظر من برد زمانی اتفاق می افتد ومعنا دارد که مقابلش باختی اتفاق افتاده باشد بنا بر این کلمه برد برد بی معناست و ضمن احترام به ریاست محترم جمهوری جناب آقای روحانی احساس این حقیر این است که این جزء یک شعار معنای دیگری نمیتواند داشته باشد.پس یا ما باید برنده مزاکره باشیم یعنی به خواسته هایماه رسیده باشیم یا 5+1خواسته خوایشان را بر ما تحمیل کرده باشند .فقط در یک صورت میشود گفت برد برد که هیچ طرف سودی نبرده باشند وآن هم میشود هیچ بر هیچ ./

200x208
200x208