تاریخ درج خبر : 1393/05/15
کد خبر : ۳۲۸۱۳۹
+ تغییر اندازه نوشته -

گفت و گو با دختر مرحوم حسین پناهی در دهمین سالروز درگذشتش

سایت استان: آغازش شهریور 1335 بود و انجامش مرداد ماه 1383؛ روستازاده‌ای که آمد و با سادگی و صفایش در دل‌ها ماندگار شد. حالا 10 سال از درگذشت سهرابِ «دزدان مادربزرگ» که ملتی را شیفته سادگی‌اش کرده بود می‌گذرد اما در تمام این سال‌ها یاد و نامش زنده مانده است.

9633
این روزها اشعار و خاطره‌ی بازی‌های حسین پناهی همه جا هستند و یادآور پاکی و بی‌آلایشی شاعر، بازیگر و نویسنده‌ای‌اند که این ویژگی‌ را در چهره معصومش در نقش‌های تلویزیونی و قلم بی غل و غشش در شعرها و نوشته‌هایش متبلور می‌کرد.
پناهی به دلیل فیزیک کودکانه و شکننده، نحوه خاص سخن گفتن، سادگی و خلوصی که از رفتارش می‌بارید و طنز تلخش، بازیگر نقش‌های خاصی بود. اما او بیشتر شاعر بود و این شاعرانگی در ذره ‌ذره جانش نفوذ داشت.
حسین پناهی، بازیگر، کارگردان، نویسنده و شاعری بود که کودک درونش همواره زنده بود و این ویژگی‌اش باعث شده بود بازی و لحن کلامش به دل هر مخاطبی بنشیند و او را به چهره‌ ماندگاری تبدیل کند.
بر اساس این گزارش، حسین پناهی در ششم شهریور ۱۳۳۵ در روستای دژکوه در استان کهگیلویه و بویراحمد متولد شد. پس از اتمام تحصیل در بهبهان به توصیه و خواست پدر برای تحصیل به مدرسه آیت‌الله گلپایگانی رفت و بعد از پایان تحصیلات برای ارشاد و راهنمایی مردم به محل زندگی‌اش بازگشت، بعد از چند ماه فعالیت در کسوت روحانی، به تهران مهاجرت کرد و در چهار سال مدرسه هنری آناهیتا درس خواند و دوره بازیگری و نمایشنامه‌نویسی را گذراند.
پناهی بازیگری را نخست از مجموعه تلویزیونی «محله بهداشت» آغاز کرد. سپس چند نمایش تلویزیونی با استفاده از نمایشنامه‌های خودش ساخت که مدت‌ها در محاق ماند.با پخش نمایش «دو مرغابی در مه» از تلویزیون که علاوه بر نوشتن و کارگردانی خودش نیز در آن بازی می‌کرد، خوش درخشید و با پخش نمایش‌های تلویزیونی دیگرش، طرف توجه مخاطبان خاص قرار گرفت.نمایش‌های «دو مرغابی در مه» و «یک گل و بهار»، بنا به درخواست مردم به دفعات از تلویزیون پخش شد و حسین پناهی در دهه‌ی شصت و اوایل دهه‌ی هفتاد، یکی از پرکارترین و نوآورترین نویسندگان و کارگردانان تلویزیون بود.
آنا پناهی، دختر مرحوم حسین پناهی به خبرنگار ایسنا گفت: متأسفانه مسئولان استان کهگیلویه و بویراحمد در گرامیداشت هنرمندان نه زمانی که زنده اند و نه زمانی که فوت می کنند و نیستند کاری خاصی انجام نمی دهند، دلیلش را نمی دانم یا لاقل در مورد حسین پناهی نمی دانم. همیشه فکر کردم چرا باید حسین پناهی با همه عشق و علاقه ای که به زادگاهش داشت در ضمیر ناخود آگاهش از آن گریزان باشد اما بعد از مرگش به این جواب رسیده ام چون یا نمی خواهیم که به هنرمندانمان ارج گذاریم و یا نمی گذارد و یا دلیلش را نمی دانم.
وی افزود: البته کسانی بودند که می خواستند یاد حسین پناهی را در سالروز درگذشت یا تولدش زنده نگه دارند و ما بعنوان خانواده حسین پناهی این اجازه را هم به آنها دادیم اما متأسفانه حق مطلب ادا نشد و چیزهایی گفته شد یا دیده شد که کاملا با شخصیت یا نگاه و دنیای پناهی متفاوت بود، عمدی یا سهوی بودن آنها را نمی دانم اما متأسفانه چیزی که بعد از مرگ حسین پناهی خیلی از دوستداران او و خانواده اش را ناراحت می کند انتشار مطالبی است که سهوا” یا عمدا” به نام حسین پناهی منتشر می شوند که اصلا نه با قلم وی و نه با شخصیت و روحیات وی هیچ سازگاری ندارند و متأسفانه در نهایت پیگیری به هم استانی های خودمان می رسیم.
پناهی بیان کرد: من از همه مردم کشور بخصوص هم استانی های عزیز و بزرگ و باشعور خودم می خواهم که همین پناهی را تنها و تنها به استناد به کتابها و نوشته های معتبر او بخوانند و بشنوند.
دختر مرحوم حسین پناهی اظهارکرد: حسین پناهی برای کلمه کلمه نوشته ها و شعرهایش رنج کشید و تاوان همه سختی هایش را هم داد فکر می کنم درست نباشد که ما اندیشه بزرگانمان را به بازی بگیریم. ارج نهادن و پاسداشت هنرمندان کمترین کاری است که می توان برای آنها انجام داد.
پناهی عنوان کرد: از مسئولان استان هیچ درخواست و تقاضایی ندارم بلکه تنها از آنها می خواهم که هنرمندان استان را تا زمانی هستند هم خودشان و هم خانواده هایشان را دریابند.
آنا پناهی، دختر مرحوم حسین پناهی تأکید کرد: من از طرف خودم و خانواده حسین پناهی از همه هم استانی های عزیز بابت پاسداشت و گرامیداشت حسین پناهی تشکر می کنم همینکه همیشه به یاد او هستند و در جاودانگی نام او تلاش می کنند. حتما که نباید این گرامیداشت در قالب برنامه ای از پیش تعیین شده و مشخص باشد .
وی اضافه کرد: حسین پناهی نیز همه هم استانی هایش را عاشقانه دوست داشت و مطئنم که هیچ چیز مانند خواندن اشعار و گوش دادن صدای حسین پناهی او را خوشحال نمی کند.
همچنین امین کمالوندی، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی کهگیلویه و بویراحمد ضمن گرامیداشت یاد و خاطره مرحوم حسین پناهی نیز به خبرنگار ایسنا گفت: حسین پناهی از هنرمندان خوب و پر توان عرصه نمایشی و شعر سپید کشور است.
وی افزود: آرزو می کنم که جامعه فرهنگی و هنری استان بتوانند نخبگان فرهنگی و هنری را همچون سابق پرورش دهند و تحویل جامعه فرهنگی و هنری بدهند.
کمالوندی اظهارکرد: مرحوم حسین پناهی همانند خیلی از هنرمندانی که در حوزه فرهنگ و هنر کشور صاحب سبک بودند در حوزه نمایش و شعر صاحب سبک بود و در سطح استان جریان خاص هنری و یک سبک ویژه فرهنگی را در استان جاری و ساری کردند همانطور که بعد از چند سال از درگذشت او خیلی از هنرمندان استان به همان سبک و سیاق به تولید نمایش می پردازند. در حوزه شعر نیز سبک ویژه و جریان فکری مرحوم پناهی به سمت شعر سپید بود و حرف های صمیمانه و درد دل های خودش را با زبان ساده و عامیانه بیان کرد.
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی کهگیلویه و بویراحمد بیان کرد: صور خیالی که در شعر حسین پناهی است در نوع خودش کم نظیر است. استفاده از الفاظ عامیانه حسین پناهی در مجموعه اشعارش تأثیرگذار است که کم نظیر است و حتی لحن کلام مرحوم پناهی در خوانش شعر جذابیت های خاص خودش را دارد که شاید تا سالها این حلاوت و شیرینی و این نوع شعر گفتن و شعر خواندن از ذهنها پاک نشود.
کمالوندی تصریح کرد: یکی از عوامل موثر در تأثیرگذاری حسین پناهی و چهره شدن حسین پناهی همین صادق بودن و عامیانه بودن و ایلاتی بودن کارهای حسین پناهی است بطوریکه در عرصه شعر و نمایش هیچ گاه اصل خودش را فراموش نکرد و تأکید داشت که حسین پناهی یک عشایری و ایلاتی و لر است که می تواند با کمترین امکانات به بخشی از هنر کشور دست پیدا کند و هنوز هم که هنوزه مردم حسین پناهی و کارهایش را دوست دارند و حتی نسلی که بعد از درگذشت حسین پناهی متولد شدند به کارها و فیلم های و سبک او علاقه دارند و منتظر وقتی سریالهای حسین پناهی پخش می شوند تا زمان پخش فیلم فرا برسد و آن را ببینند.
وی اضافه کرد: امیدوارم هنرمندانی در سطح استان پرورش دهیم که سالهای سال در عرصه هنر کشور تأثیر گذار باشند.
همچنین فریدون داوری، یک شاعر استان کهگیلویه و بویراحمد درباره‌ی حسین پناهی به خبرنگار ایسنا گفت: حسین پناهی هنرمندی فهیم، شاعری استثنایی، بازیگری معجزه‌گر و فیلسوفی ناشناخته‌ بود که گاهی در دیالوگ‌هایش هر جمله‌اش یک صفحه مطلب وجود دارد.
وی اظهار کرد: بیان حسین پناهی چند معنا پیدا می‌کرد صمیمانه و بی‌ریا حرف می‌زد اما حرف‌هایش فیلسوفانه بود او هیچگاه دچار خودفراموشی نشد، خاطرات کودکی، ناگفتنی‌های دوران نوجوانی‌اش در اشعار و بازی‌هایش موج می‌زد، نگاه او به واژه‌هایی مثل مادر، آب آیینه و خدا بسیار پر رمز و راز است.
این شاعر استان کهگیلویه و بویراحمد بیان کرد: حسین پناهی نماینده یک نسل، صدای یک قوم بزرگ بنام لر و هنرمند یک عصر بسیار زیبایی بود که در اسفند ماه نا رسیده بهارش از مرداد ماه می‌گفت. در «من و نازی» حسین پناهی نیز جغرافیای تاریخی ایران و هم چکیده تاریخ ادبیات و هم بخش اعظمی از عرفان ایران و تاریخ این سرزمین نهفته است، از مهر باران خورده مولانا گرفته با فندک جان کندی.
داوری ابراز کرد: در بسیاری از فیلم‌هایش زندگی خود را ارائه می‌داد نه اینکه بازی می‌کرد اما امروز از دیروزش غریب‌تر و دیروز از پری روزش غریب‌تر بود. اما روزی نیست که در پیامک‌ها از عبارت‌های حسین پناهی رد و بدل نشود. در خداحافظ و سلامش هم سلامش بی‌پاسخ مانده و هم خداحافظی‌اش ابدی شد، در راز کوکب موسیقی ایلی ما را زمزمه می‌کرد و در سلام خداحافظ شرمه‌های غریبانه هنر و هنرمند خود و دوستانش را به زبان «کَل کَنیزو» زمزمه می کرد.
«گذرگاه»، «گال»، «تیرباران»، «هی جو»، «نار و نی»، «در مسیر تندباد»، «ارثیه»، «راز کوکب»، «مهاجران»، «چاووش»، «سایه خیال»، «اوینار»، «هنرپیشه»، «مرد ناتمام»، «روز واقعه»، «آرزوی بزرگ»، «قصه‌های کیش»، «بلوغ»، «مریم مقدس» و «بابا عزیز» از جمله فیلم‌های سینمایی حسین پناهی است. «گرگها»، «آواز مه»، «محله بهداشت»، «بی بی یون»، «روزی روزگاری»، «مثل یک لبخند»، «ایوان مدائن»، «خوابگردها»، «هشت‌بهشت»، «قهرمان کیه»، «امام علی»، «همسایه‌ها»، «آژانس دوستی»، «دزدان مادر بزرگ»، «آئینه خیال»، «کوچک جنگلی»، «آشپزباشی»، «روزگار قریب»، «آقا فرمان»، «یحیی و گلابتون»، «شلیک نهایی»، «رعنا» مجموعهٔ‌های تلویزیونی است که حسین پناهی در آنها ایفای نقش کرد.
کتاب‌های حسین پناهی شامل «من و نازی»، «ستاره‌ها»، «چیزی شبیه زندگی»، «بی بی یون»، «سلام خدا حافظ»، «سالهاست که مرده ام»، «افلاطون کنار بخاری»، «نامه هایی به انا»، «من و نازی»، «دو مرغابی در مه»، «کابوس‌های روسی»، «به وقت گرینویچ» و «نمیدانم ها» می‌شود که علاوه بر اینها سه اثر «سلام خداحافظ» و «ستارها». و«راه با رفیق » با شعر و صدای حسین پناهی نیز منتشر شده‌است.
تله‌تئاترهای حسین پناهی شامل «چیزی شبیه زندگی» و «دو مرغابی در مه» ‌است.
نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (در مسیر تندباد) در سال ۱۳۶۷، برنده دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد (سایه خیال) در سال ۱۳۶۹و نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (مهاجران) در سال ۱۳۷۱ برخی از جوایز مرحوم حسین پناهی است.
«روحش شاد و یادش گرامی»

منبع: ایسنا

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • طلایی می‌گه:

    بی شک تا ابد در دلها جا دارد

  • محمود می‌گه:

    یاد پناهی گرامی باد
    خدا رحمتش کند
    شناسنامه واقعی استان است
    نمی دانم اگر پناهی را نداشتیم
    به چه دلخوش بودیم

  • فرود عزیزی طاس احمدی می‌گه:

    حُرمت
    رنگ گل از رنگ گلی گم گشته است عطر گل خاطره عطر کسی است که نمی دانیم کیست
    می آید یا رفته است ؟
    روحش شاد و یادش گرامی .

200x208
200x208