تاریخ درج خبر : 1392/04/11
کد خبر : ۳۴۷۱۵
+ تغییر اندازه نوشته -

وقتی چشم ها را بستیم …

سایت استان: سیدمجید خرمی

2031245

دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت                         بشکست عهد و ز غم ما هیچ غم نداشت(حافظ)  

در سالهای گذشته، گل های زیادی افشانده شد و طرح های نویی داده شد که در تاریخ ایران بی نظیر بودند. گل های تورم که سبب سرخ شدن صورت آدمیانی دیگر اندیش شد. گل فشانی دیر موقع در جذب خواص و کارکنان آشنا ، که در سیاه شدن چهره همگان نقش به سزایی داشت. بیکاری جوانان راحت طلب که فقط فکر می کردند با یافتن شغل ، می توانند سبز شوند. آبی شدن میز های مدیریت بر اثر سست بودن پای آدم های همرنگ. زرد شدن صورتک ها بعد از پله شماری بسیار در طلب وام،دام و نان . ودرآخر بنفش شدن دست ها در زمانی که هیچ امیدی به تدبیر نبود. این گل فشانی مداوم سبب متوهم کردن برخی سیاستمداران شد که در زمستانی سرد ندای بهار را سر دادند.این صدای پر طمطراق و پیوسته ، مارهای در آستین حلقه انحرافی را از آستین بیرون آورد و کار به جایی رسید که در عصری شلوغ – مرد جریان ساز – با مرخصی دوساعته ،عصای سیاست خویش را در تالار وزارت کشور رها ساخت ، تا اژدهایی شود وبساط دگراندیشان را ببلعد. غافل از اینکه ” آن صبو بشکست و آن پیمانه ریخت”. از این همه تکرار فصل های سرد پائیزی ، کام مردمان به تلخی رفت.مذاق مردمان به سردی گرائید .روزگار سختی بود.آلاینده های مشکوک به اورانیوم ومواد شیمیایی ،استانهای جنوبی را همسایه شد. بیماری های قلبی ، روده و معده در استان کوچکی مانند کهگیلویه و بویراحمد ، به مقام اول رسید، ودر استانهای دیگر با تفاوت کمتری ، به جلو گام بر میداشت ( بر میدارد) زنان باردار در زمان ورود آلاینده ها ،بی خود و بی جهت بچه هایشان سقط جنین می شد. تصادفات کشوری با جمعیت 70 میلیون نفر، با قاره ای یک میلیاردی چون اروپا ، سنگینی می کرد.دست اندازی ها ددر هر جایی یافت می شد. ضعف مدیریت محسوس بود.

عمریست تا ز زلف تو بویی شنیده‌ام                                     زان بوی در مشام دل من هنوز بوست(حافظ)

عدالت معنایش اینها نبود. قرار نبود این همه تبعیض ایجاد شود.قرار نبود پدر پیرم دست گدایی به سوی دولت دراز کند. قرار نبود عدالت آموزشی به بی عدالتی منطقه ای تبدیل شود.قرا نبود با شایعه حذف کنکور بچه های ما از ورود به دانشگاههای معتبر محروم شوند. قرار نبود دانش جوی مناطق محروم، به بهانه منطقه ای بودن و نزدیکی به محل سکونت،درلاک محرومیت خود خزیده شودواز امکانات برابر آموزشی نسبت به سایر شهرهای توسعه یافته و دانشگاههای مهم محروم شود. قرار نبود تااگر نیاز به وام ، امکانات ، کار و زندگی هست ، باید انگشت تائید نماینده مجلس یا مدیر کل اداره ای تو را مهر وموم نماید. قرار بود رئیس جمهور ، نماینده مجلس ،همه و همه ، نوکر همه مردم باشند. از همه مهمتر،در این سالها ،مرجعیت شیعه فراموش شد.و افرادی خواسته و ناخواسته از سادگی مردم سوء استفاده کرده اند. به دور خود هاله تنیده اند ، خود را از خواص دانسته و یا بلافاصله با تغیر ایدئولوژیک ،به مکتب ایرانی دل سپرده اند. غافل از اینکه مردم ما ، هم به معتقدات خود وابسته اند و هم برای مرزبانی از وطن خویش ،جان و دل داده اندو این دورا همیشه از مسیر انحصار طلبان وانحرافیون دور نگه داشته اند.

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

200x208
200x208