تاریخ درج خبر : 1393/06/25
کد خبر : ۳۷۸۱۶۰
+ تغییر اندازه نوشته -

«حکایت سنگ و کوزه»

سایت استان: مجید خرمی

«به جایی که کوزه ات را گذاشتی،سنگ پرتاب نکن» ضرب المثلی که می‌تواند برخی واقعیت‌های روز را روزنه دهد و ما را به اندرونی حیات خلوت برخی کوزه باز‌های روز آشنا سازد.خود را وابسته کردن به اندوهی مستمر که روح روان پریشی را، به آدم ارزانی میدارد، برازنده آدم‌های عاقلی نیست که برای زندگی پست دنیایی،انسانیت و وجدان را در معرض خطر انقراض و زوال قراردهند و اعتماد عمومی را به چالش بکشانند.
متاسفانه در جامعه ما –بعضا- آدم‌های سطحی نگر، مادیاتی و ضعیفی رشد کرده اند که روح خویش را به آرزوها و کابوس‌های دیگرانِ ضعیف تر از خود فروخته اند، با همسانان خود، جمعی را تشکیل داده اند که آرزوها،تخیلات و واقعیات جامعه را مخدوش کرده وارزش انسانیت و اعتماد را به خطر انداخته اند.
این سالها حجم عظیمی از بدهکارانی وجود دارد که مدیون بذل و بخشش‌های حاتم گونه دولت نهم و دهم اند و هنوز دیوانه وار از ویرانه‌های بازمانده آن دوره دفاع می‌کنند. زخم‌های خود را با همان شیوه پانسمان و منتقدان خود را درمعرض تمسخر، تهدید، آسیب و حذف قرار میدهند.خود را برحق میدانند،هرآنچه اندوخته اند را حق خود میدانند، معترضان و منتقدان به این حق خود ساخته را، با انواع برچسب‌ها و تهدیدها قربانی می‌کنند. این شیوه خروس گونه سبب بی تفاوتی اندیشمندان و دلسوزانی می‌شود که حق دارند نسبت به اجحاف‌های انجام شده، منتقد باشند و درخواست اصلاح روش‌های تخریب گرایانه این جامعه اقلیت را عرضه بدارند.اقلیتی که با استحکام در مواضع رانت و قدرت، مانع تحقق توسعه و عدالت اجتماعی و ترویج فساد و تبعیض می‌گردند.
قبول دارم که شیوه‌های برخی گروههای سیاسی سبب انزوای اندیشمندان، مدیران لایق و کارآمد،کارگزاران سالم و با اعتبار می‌گردد ولی دولت باید دنبال راهکارهای مثبت وتاثیرگذار اجرایی برای مدیریت خویش باشد و مبنای اجرایی خود را افرادی قرار ندهد که درسیستم معیوبی ازملاکهای منفی رشد کرده باشند.
اقتدار و انسجام مدیریتی با چاشنی عدالت و احترام، از بدیهی ترین ابزار یک نظام کارآمد و پیشتاز است که سبب تقویت رفتارها و عملکرد اجرایی نظام‌های بادوام می‌گردد.
و اما؛ در شگفتم از مرام مدیرانی که دم از تدبیروامید می‌زنند اما گوش به دهان افرادی دارند که هنوز در هوای بی تدبیری‌های دولت گذشته تنفس می‌کنند. به طور مثال در برخی شهرستان‌ها نماینده مجلسی که دولت را با چماق تهدید کرده و یا نمایندگانی که هنوزبرچسب «وکیل الدوله» بودن احمدی نژاد را بر پیشانی دارند، اکنون آزادانه و جسورانه مدیرانی از جنس خود را به مسئولان توصیه می‌کنند و عجبا که مورد توجه برخی از مسئولان دولت یازدهم نیز قرار می‌گیرد. چگونه می‌توان این بی اعتنایی به شعارهای رئیس جمهور را به امید گره زد؟ در زمانی که خروس پایداری، از زیر قبای اغلب مدیران کلان برخی استان‌ها و حتی کشوری قوقولی می‌خواند، چگونه باید قسم تدبیر را باور کرد؟
سواره نظام و دیده بانان یک حزب و گروه باید قدرت تفکیک و شناسایی دوست و دشمن را داشته باشد.گرگ‌هایی که در لباس میش، مسئولیت و مدیریت‌ها را به دوش می‌گیرند چون ویروس‌هایی هستند که قادرند از درون، سیستم مدیریتی و برنامه ریزی کل گروه را تضعیف نمایند. بی تفاوتی در تغییر مدیرانی که قادر به همراهی نیستند می‌تواند نشانه نوعی ضعف در گروههای سیاسی حاکم باشد.
تمام این بی تفاوتی‌ها، بی توجهی به نیروهای دلسوز، عدم اقتدار در برابر تمامیت خواهان،ضعف در برابر رقیب و دهها مورد دیگر که نیاز به نقد و واشکافی دارند در زمانی است که مجلس نهم به زودی ختم خود را اعلام می‌کند. به نظر می‌رسد که برخی از نمایندگان مجلس علاقه زیادی به تسلط بر امور اجرایی کشور از خود نشان داده اند و همیشه به دنبال سهم خواهی در مناصب اجرایی استانها می‌باشند.بنابراین با توجه به این موضوع و تاثیری که رابطه مجلس می‌تواند درتصمیم گیری‌ها و برنامه ریزی‌های دولت داشته باشد، گروههای سیاسی منتسب به دولت، باید به دنبال به دست آوردن کرسی‌های موثر مجلس باشند تا بتوانند اهداف اجرایی را محقق کنند.کاری که دولت احمدی نژاد با همه ضعف خود توانست از طریق مجلس همسو، به اجرای برنامه‌های خویش در همه سطوح بپردازد وبا وجود ضعف‌های آشکار،دربرابر مخالفانش”قدرت وتو” داشته و حتی پس از ماجراهای اخیر در باب استخدام‌های بی حساب و کتاب،بخشش‌های حاتم طایی وار به اقربا و نزدیکان،دفاع جانانه از مدیران متخلف، بورسیه‌های مشکوک، پرونده سازی‌های آشکار برای مخالفین، خود محوری، هیاهوسازی و صدها مورد دیگر… هنوز قدرت تخریب مخالفان را داشته باشد.
اما آن چیزی که رنج بیشتری در پی دارد تمیز و تفکیک بین گروههای سیاسی از همدیگر است. زیرا به دلیل ضعف نظام حزبی،نمی توان حدومرز تشکل‌ها را بازشناسایی کرد. افراد به صورت فله ای از این گروه به گروه دیگری انتقال می‌یابند و ملاک پذیرش نیروهای مدیریتی نه بر اساس توانمندی، تلاش و حرکت افراد که بر مبنای اهداف گروه است. به همین خاطر است که پس از مدتی، افرادی فرصت طلب پا به عرصه قدرت می‌گذارند و گروههای سیاسی را جولانگاه اهداف خودخواهانه خود قرار میدهند. برخی از این افراد صرفا به دلیل ظاهر موجه به کارگمارده می‌شوند و پس از مدتی غلاف انداخته و تبدیل به مارهایی می‌شوند که جداسازی آنها به دشواری میسر است.
آنچه درقدم اول لازم است؛ حفظ نظام و ارزشهای موجود جامعه و توانمند سازی کشور ماست. وآنچه برای گروههای سیاسی حیاتی است، اینکه؛ هر گروه سیاسی باید صادقانه در پرتو شعارهایی که داده، قدم برداشته و جهت سیاسی خود را بر مبنای این شعارها هدایت و بازسازی کند.

منبع:ابتکار

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • دهنو می‌گه:

    جای س÷اس و تشکر دارد. واقعا نویسندگان ما باید تعهد داشته باشند و با این نوشته ها بتوانند واقعیات را برای مسئولین مثل نقشه ای ترسیم کنند.

  • ناشناس می‌گه:

    مستدل ومنطقی بود تشکر

  • بهار می‌گه:

    ویا:
    برخی از نمایندگان مجلس علاقه زیادی به تسلط بر امور اجرایی کشور از خود نشان داده اند و همیشه به دنبال سهم خواهی در مناصب اجرایی استانها می‌باشند.

  • بهار می‌گه:

    :
    سواره نظام و دیده بانان یک حزب و گروه باید قدرت تفکیک و شناسایی دوست و دشمن را داشته باشد.

200x208
200x208