تاریخ درج خبر : 1393/09/13
کد خبر : ۴۱۰۵۰۶
+ تغییر اندازه نوشته -

گردشگری روستایی، حلقه مفقوده کهگیلویه و بویر احمد

امروزه گردشگری را به عنوان ابزاری برای رشد و بالندگی و محرومیت زدایی از سطح یک منطقه توریستی عنوان می کنند . توریسم و گردشگری می تواند به عنوان مولفه ارز آور بحساب آید که با خود رونق اقتصادی و اجتماعی را به منطقه وارد نماید. ضمن اینکه پیشرفت در این بخش پیشرفت در وضعیت اشتغال در منطقه را بهمراه دارد.
صادرات نامرئی که در کشورهای اروپایی امروزه یکی از بزرگترین منابع در آمدی بحساب می آید؛ عنوانی ایست که به درآمد ناشی از گردشگری اطلاق می شود و متاسفانه سهم ایران از این درآمد بسیار ناچیز است و دلیل این امر را می توان در نبود زیر ساخت های لازم جستجو کرد.با توجه به جایگاه خاص صنعت گردشگری در بخش اقتصادی هر کشور و نقش اساسی این صنعت در ارتقاء ساختار فرهنگی و اجتماعی  کشورها میتوان انتظار داشت که دولت نیز برای رونق صنعت بزرگ توریسم در ایران چاره اندیشی کنند.
 در این راستا گردشگری روستایی نیز جزئی از صنعت گردشگری به حساب می آید که می تواند نقش عمده ایی در توانمند سازی مردم محلی و تنوع بخشی به رشد اقتصادی و نیز خلق فرصتهای شغلی جدید در ارتباط تنگاتنگ با سایر بخشهای اقتصادی ایفا کند.
با نگاهی گذرا به تاریخچه گردشگری می توان ادعا کرد که از دیر باز در جوامع انسانی  رونق داشته  و به تدریج در طی مراحل مختلف تاریخی به موضوعی فنی، اقتصادی،اجتماعی واکولوژیکی کنونی خود رسیده است. مردم ماقبل تاریخ (عهد باستان) با این انگیزه مسافرت می کردند که بتوانند غذا بدست آورند،  جان خود را در مقابل خطر های احتمالی نجات دهند  و  یا با هدف رفتن به مناطق خوش آب و هوا تر نقل مکان می کردند. با افزایش مهارت و کسب فنون، نیاز به زندگی بدوی و خانه بدوش کاهش یافت و از دوره های بعد انسان با انگیزه تجارت و تبادل کالا و خدمات مسافرت می کرد.
روستا ها می توانند در توسعه و برنامه ریزی های اقتصادی و اجتماعی سهم زیادی را به خود اختصاص بدهند هر چند متاسفانه سیاست­های چند دهه اخیر باعث شده که روستاها عموماًً از سکنه خالی شوند و مردم آن به حاشیه شهر­ها هجوم آورند، که برای حفظ و توسعه و ایجاد انگیزه برای باز­گرداندن روستاییان به روستاها و حفظ باقیمانده آنها باید تمهیداتی اندیشید.
روستای 3
یکی از راه­های حفظ و ارتقاء سطح زندگی در روستا توجه به روستا­گردی است. اغلب مردم علاقه­مند هستند پس از چند ماه کار و فعالیت، چند روزی را به تفریح و استراحت بپردازند. معضلات روز افزون زندگی در شهر، علاقه و توجه شهر­نشینان را به سمت طبیعت باز­گردانده­است که برای مسافرت و تفنّن اغلب شهرهای مشخص و محدودی را انتخاب می کنیم بدون آنکه حتی به روستاها و اماکن در قلب طبیعت که بسیار دیدنی و جالب هستند، فکر کنیم. مگر آنکه استثنائاً در روستایی یا دهی ، فامیلی یا دوستی داشته باشیم وبه هوای دیدار او به روستا برویم.
روستا گردی و رفت­و­آمد مسوولان و مسافران به روستاها می­تواند سطح درآمد و زندگی را در آن­جا بالا ببرد و مانع مهاجرت روستائیان به شهرها شود. ضمن آنکه باعث رونق فعالیت­های جنبی اقتصاد روستایی از قبیل صنایع دستی، سفالگری، شیشه گری، قالی­بافی و… می شود
 حال با همین دیدگاه نگاهی داریم به روستاهای کهگیلویه و بویر احمد که هر کدام همانند نگینی در دل رشته کوههای زاگرس می درخشند. با با تقویت صنعت گردشگری در استان میتوان موجب اشتغال جوانان در مشاغل خدماتی روستاگردی شده  و همچنین به بهبود وضعیت سکونت­گاه­های روستایی کمک کرد. به این منظور می­توان خانه­ها و اقامت­گاه­های بومی در چند روستای  هدف گردشگری استان را بدون ایجاد تغییرات کلی و ماهوی، تنها با بهسازی و تغییر و بالا­بردن و استاندارد­کردن وضعیت بهداشتی به صورتی درآورد که مسافران در تمام یا قسمتی در آن اقامت کنند. بهترین نمونه این خانه­ها اقامت­گاه­های روستایی و را در استان ما روستای کریک در شهر ستان دنا و مارین در شهر ستان دوگنبدان و همچنین خونگاه در شهرستان دنا  است. وجود باغ های انبوه و آب و هوای مطبوع و همچنین روان بود آب های سطحی در این مکان ها باعث شده  که در ایام مختلف از سال با استقبال کم نظیر گردشگران مواجه شوند و علاقه­مند به گذراندن چند روزی از سال به خصوص در فصل تابستان در آنجا باشند. پس مردم این منطقه در چند ماهی از سال با هجوم مسافران مواجه می­شوند. 
 از آنجایی که استان ما با کمبود بیش از اندازه هتل و مسافر خانه برای اقامت مسافران مواجه هست می توان با فرهنگ سازی در میان ساکنین روستا ها و ایجاد زیر ساخت های لازم در این روستاها اقامت گاه های بومی و سنتی در این مکان ها راه انداخت تا هم منبع درآمدی هر چند موقتی برای ساکنین فراهم شود و هم باالاجبار خانه های خود را در سطح قابل قبولی از جهت بهداشت و اقامت موقت نگه­دارند تا بتوانند با قیمت بالاتری به متقاضیان، خدمات ارائه کنند. البته نباید فراموش کرد که منابع درآمدی روستاییان ما می تواند فراتر از اجراه دادن اقامتگاه ها باشد. خدماتی مانند تهیه غذا، گرداندن در منطقه، راهنمایی در کوهنوردی ، گردش در جنگل انبوه بلوط ، فروش وسایل تزیینی و منابع دستی خانگی، فروش غذاها و ترشیجات محلی و … هر کدام از این فعالیت­ها برای فرد بومی در آمدزا خواهد بود. زندگی در وضعیت واقعی و روزمره سکنه هر روستا و آشنایی با نحوه زندگی و تغذیه و روابط بین مردم از مزایای این نوع سفرهاست. اغلب اوقات بین مسافران و میزبانان الفت و دوستی پدید می­آید که می تواند سالها ادامه پیدا­کند و در مواردی برای هر دوطرف مفید فایده باشد. حضور مسافران در خانواده­ها و خانه­های روستایی باعث تأثیرات متقابل اجتماعی و فرهنگی خواهد بود. البته باید توجه داشت که این تأثیرات می تواند بصورت مثبت و منفی باشد، برای مثال هنرهای بومی که وقتی از منظر عرضه و تقاضا تعریف شوند شکلی دیگرگون می یابند. یعنی کیفیت هنری به کمیّت اقتصادی تبدیل می شوند. بنابراین هرچند منشأ درآمد است، ممکن است از حیث اصالت هنری دچار کاستی گردد و به گونه­ای مشتری پسند عرضه­گردد. یکی دیگر از آثار منفی ورود گردشگران به روستاها تفاوت فرهنگی و رفتاری این دو گروه است که برای دو طرف می تواند مشکل آفرین باشد. پس گردشگران پیش از عزیمت به محل خاص باید تا حدودی خرده­فرهنگ­های جامعه مهمانپذیر را مطالعه نمایند و به تفاوت بین رفتارها و هنجارها که در جوامع مختلف بشری وجود دارد توجه کنند.البته باید به وجوه مثبت این تعامل فرهنگی نیز توجه داشت. به هر حال در جهان امروز ارتباط فعال و همزیستی و تعامل با دیگران امری ضروری و اجتناب ناپذیر است و باید از بعضی تغییرات و تأثیرات فرهنگی نیز استقبال نمود. چرا که منجر به ارتقاء سطح زندگی و دانش افراد می­شود.

روستا1
باید در نظر داشت اگر بتوان توانایی ها و استعداد های روستا ها را پیدا و شکوفا کرد رقم بالایی از اشتغال را می توان در استان بوجود آورد تا جایی­که روستاها بدون نیاز به دریافت یارانه و سرمایه گذاری­های هنگفت اولیه به سطح مطلوبی از خودکفایی برسند.
با فراهم نمودن این زیر ساخت ها و آشنایی روستا نشینان می توان هم به نیاز شهرنشینان پاسخ داد . هم به بالا رفتن درآمد و امکانات و سطح زندگی در روستا وهمچنین از مهاجرت روستائیان به حاشیه شهرها جلوگیری و پیش­گیری می­نماید. ارائه خدمات رفاهی و اقامتی به گردشگران در روستاها باید از منابع خود روستا باشد، ضمن آنکه در هر گام باید حفظ محیط زیست را در نظر داشت. چرا که تجربه نشان داده است که ورود مسافران به تعداد زیاد در مناطقی خاص منجر به آسیب دیدن طبیعت آن منطقه و از بین بردن آن شده است.
اما برای توسعه روستا­گردی باید مشارکت روستاییان را جلب نمود. به این منظور باید در سطح روستاهای استان  دست به فعالیت­های تبلیغی و توجیهی زد. وبا نشان دادن نمونه موفق که در نقاط دیگر ایران انجام شده، آنان را به این طرح جلب نمود و پی­آمد های مثبت و سازنده آن را به آنها نشان داد. همزمان با این اقدام ضروری است توجه شهرنشینان را به مزایا و نکات مثبت گردش و اقامت در روستا جلب نمود. و آنان را تشویق کرد تا از این نوع سفرها استقبال کنند. برای نیل به این هدف نیز تبلیغات رسانه ای و محلی و حتی تبلیغ و توجیه دانش آموزان در مدارس بسیار مؤثر است. همچنین معرفی اقامتگاه­ها و مکان­های تفریحی و ورزشی به نسبت ارزان در روستاها می­تواند برای شهرنشینان بویژه گروه­های سنی جوان­تر، انگیزه­ای جهت حضور در روستا ایجاد کند. با تبلیغ این نکته که گردش و مسافرت لزوماً برنامه­ای پرخرج و پرهزینه برای خانواده ها نیست، می توان با هزینه کم و ناچیز با استفاده از امکانات موجود در روستاها به گردشگری پرداخت و از لذّات آن بهره مند شد. مهمترین هزینه سفر در کشور ما هزینه حمل و نقل و اقامت است. می توان با دادن تخفیف های فصلی، از جهت حمل و نقل و اقامت در فصل­های کم مسافر، مسافرت را در تمام طول سال تداوم بخشید.
 
روستا
گردشگری روستایی می تواند سهمی در متنوع سازی اقتصادی و توسعه پایدار داشته باشد و با ایجاد اشتغال و درآمد موجب توسعه مناطق توسعه نیافته گردد و اگر چه مشاغل مربوط به این صنعت خیلی تخصصی و پر درآمد نیستند، منافع بسیاری را نصیب روستاییان می کند. گردشگران برای اقامت، خرید کالاهای محلی و خدمات پول پرداخت می کنند. این پولها در فعالیتهای محلی جریان می یابد و موجب تحرک روستاییان در برآوردن نیازهای بازدیدکنندگان می شود. گردشگری روستایی با ایجاد اشتغال، افزایش سطوح درآمد، متنوع سازی فعالیتهای اقتصادی، افزایش سطح آگاهیهای اجتماعی و ایجاد روابط اجتماعی گسترده بین جامعه میزبان و میهمان به حفاظت از میراث فرهنگی و محیط زیست طبیعی کمک کرده و با جلوگیری از مهاجرت بی رویه و بهینه سازی بهره برداری از زمین به توسعه روستایی پایدارکمک می کند.تصویری که بیشتر افراد از سفر دارند اقامت در مسافرخانه و هتل های لوکس است.
در صورتیکه این نوع سفر هزینه زیادی را به خانواده تحمیل می­کند به طوریکه اغلب از سفر منصرف می­شوند. اما اگر این فرهنگ در بین مردم جا بیافتد که می­توان به روستاها رفت و با کمترین هزینه در اقامتگاههای تمیز و راحت روستاییان اقامت کرد، هر خانواده­ای می تواند سالی چند بار به سفرهای چند روزه برود.به خصوص که تنوع آب و هوایی و فرهنگی و تاریخی مناطق مختلف ، انتخاب های متعدد و پرشماری را در مقابل روستاگردان قرار خواهد داد.  گروهی از پژو هشگران معتقد هستند که؛ یکی از گروه­هایی که می­توانند این فرهنگ را در خانواده تبلیغ کنند دانش آموزان مدارس هستند که هر روز در کلاس های درس حاضر می­شوند. اگر برنامه های منظم و مستمر آموزشی در جهت ترویج روستاگردی در مدارس به اجرا درآید، آنان پیام ما را به خانواده ها خواهند رساند و به عنوان مبلّغان روستاگردی عمل خواهند نمود. اما باید برنامه های آموزشی کاملاً پیش بینی شده و اصولی باشد تا دانش آموزان جذب آن شوند و علاقه مند به تبلیغ آن گردند. تهیه بروشورهای توجیهی و معرفی روستاهای نزدیک به محل با ذکر مبلغ دقیق قیمت اقامت و غذا و هزینه رفت و آمد برای چند روز مشخص، عامل تشویقی بسیار خوبی است که مخاطب را قادر به تصمیم گیری می­کند. صدا و سیما می­توانند در این زمینه برخورد فعالی داشته باشند. به این ترتیب که فیلمها و میزگردها و سریال­هایی تهیه و برگزار شود که در آن روستاگردی تبلیغ شود. تلویزیون و رادیو می توانند بسیاری از روستاها و جذابیتهای آنان را به مردم معرفی­کنند. از طرفی دیگر با برنامه های جذاب می­توانند روستاییان را به مشارکت در این امر تشویق کنند. همچنین در برنامه­های آموزشی یا آموزش غیر مستقیم، صدا و سیما می­تواند در مورد چگونگی رفتار و مواجهه روستاییان و شهریان با یکدیگر رهنمودها و آموزشهایی را ارائه دهد.

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • زرین می‌گه:

    ما که از نفت خیری ندیدیم.بی تردید این دهات هرقدر کمتر توسعه یافته تر باشد بهنر می تواند برای ما از راه گردشگری بول بسازد

200x208
200x208