تاریخ درج خبر : 1393/09/29
کد خبر : ۴۲۵۴۰۹
+ تغییر اندازه نوشته -

لنده

لنده قصبهٔ مرکز دهستان طیبی گرمسیری کهگیلویه ٔ، واقع در ۷۲۰۰۰ گزی شمال شوسهٔ بهبهان به آغاجاری. کوهستانی، گرمسیر مالاریائی و دارای ۱۲۰۰ تن سکنه. آب آن از چشمه و چاه. محصول آنجا غلات، انگور، انار و لبنیات. شغل اهالی زراعت و حشم داری و صنایع دستی قالی و قالیچه و گلیم بافی و راهلنده آن مالرو است و ساکنین از طایفهٔ طیبی هستند.
جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۰٫۶۶۶ نفر بوده‌است.
لنده در ۳۰ کیلومتری شمال باختری دهدشت قرار دارد و رودخانهٔ مارون از جنوب آن می‌گذرد. کوه سیاه (۱۸۰۵ متر) و کوه سفید دو کوه مهمی هستند که در ۴۰ کیلومتری شهر لنده واقع شده‌اند.
در فرهنگ عمومی از معنای لنده به عنوان مکان گود و عمیق نام برده می‌شود که این به دلیل پایین بودن ارتفاع این شهر نسبت به مناطق پیرامونش می‌باشد. در تصاویر این واقعیت به وضوح قابل مشاهده‌است.
شهرستان لنده با مرکزیت لنده از قدیمی‌ترین شهرهای استان کهگیلویه و بویراحمداست، به طوری که در سال ۱۳۰۵ با نام بخش ثلاث و زیر نظر فرمانداری کل بهبهان اداره می‌شد. تا قبل از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران، لنده توسط خوانین ایل طیبی اداره می‌شد.
بقایای قلعه حکومت خوانین در بخش ثلاث (نام قبلی بخش لنده) همچنان وجود دارد.
لنده نخستین بخش کهگیلویه ‌و بویراحمد با قدمت دیرینه اجتماعی، فرهنگی به سبب ۸۰سال پیشینه در مرکزیت سیاسی، اداری، انتظامی، آموزشی و تجاری از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است.
این بخش در سال ۱۳۱۳ به بخش ثلاث بهبهان شهرت داشته و بسیاری از نقاط شهرستان‌های کهگیلویه و بهمئی را شامل می‌شد.
ساخت نخستین مدرسه استان در لنده، (مدرسه اردیبهشت)، نخستین هنگ ژاندارمری، نخستین مرکز ثبت احوال، ثبت نخستین شناسنامه استان در سال ۱۳۰۹ و نخستین مرکز شهرنشینی در کهگیلویه و بویراحمد گویای قدمت و وسعت این بخش است. ‏
بخش لنده با وسعت ۸۵۰ کیلومتر مربع، چهار شهرک و ۱۰۶ روستا دارد و با جمعیت، ۳۹ هزار نفر (۱۰ هزار نفر روستایی، ۱۵ هزار نفر عشایری و ۱۴ هزار نفر شهری)، از شمال به بخش‌های چاروسا و دیشموک، از جنوب به شهرستان بهبهان، از شرق به دهدشت و از غرب به بهمئی منتهی می‌شود و تاکنون میزبان ۲۳ بخش‌دار بوده است. ‏
وجود مناطق گردشگری در این بخش از دیگر ویژه گی های این شهر است که می‌توان به نقاط گردشگری بکر و جذابی همچون دلی مهرجان، دلی خیارکار، آب موگرمون و بزرگ‌ترین شتر سنگی دنیا اشاره کرد همچنین وجود امامزاده سیدعمادالدین‌ولی ‌(ع) می‌تواند بستر مناسبی برای فعالیت‌های گردشگری و زیارتی باشد اما با کمال تاسف تاکنون برای ایجاد تفرجگاه‌های مناسب در این مناطق، هیچ‌گونه سرمایه‌گذاری چه از طریق بخش خصوصی و چه دولتی انجام نگرفته است. ‏
دو ناحیه سردسیری و گرمسیری، رودخانه‌های دائمی و فصلی پرآب مارون، جن، سرچشمه‌های خنک سرحدات دلی خیارکار و دلی مهره و آثار باستانی مربوط به میرلعلپا، کهناب، آتشگاه، بزرگ‌ترین شتر سنگی دنیا، داشتن جاده شوسه برای رفتن به کوه سیاه و سفید و باغ‌های میوه‌های سردسیری و گرمسیری همه از برکاتی است که خداوند به مردم این بخش ارزانی داشته است.
بخش لنده در خصوص آب کمبودی ندارد، وجود دو رودخانه موگرمون و جن در این بخش گامی در راستای پیشرفت کشاورزی خواهد بود همچنین بخش لنده استعداد خوبی در زمینه کشاورزی و زنبورداری دارد که بهترین عسل را به بازار استان تحویل می‌دهد. ‏
با توجه به موقعیت کوهستانی لنده، تنها راه ارتباطی مطمئنی که می‌توان در طول سال از آن استفاده کرد، جاده لنده به دهدشت است که به وسیله پل ارتباطی که بر روی رودخانه مارون ساخته شده است تردد مردم صورت می‌گیرد. خاطره سیل ویرانگر سال ۶۵ که چندین روستا را ویران کرد هنوز در میان مردم زنده است همان سیلی که پل نصب شده بر روی رودخانه مارون را ویران کرد و مردم تا مدتی به وسیله بلم و قایق تردد می‌کردند. در گذشته‌های دور با توجه به شرایط زمانی و موقعیت شهر لنده ارتباط و راه‌های کوچرو مانند راه لنده به قلعه رئیسی مورد توجه بسیار بود و هنوز هم بعد از گذشت چندین سال نه تنها این مسیر بلکه مسیر لنده به بهمئی و بهبهان نیز تکمیل نشده که شایسته است اداره کل راه و ترابری استان در این مورد اقدام عاجلی صورت دهد.‏

 

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

200x208
200x208