تاریخ درج خبر : 1393/10/29
کد خبر : ۴۳۳۶۵۴
+ تغییر اندازه نوشته -

گونی خالی پیشکش خودت!

559

سایت استان: سیمین طاهری بویراحمدی

خدایا با تو هستم ! تو که از هر ذ ره ا ی در عالم با خبری , حتما دیدی که من امروز بیشتر سطل زباله های شهر را قبل از آمدن ماموران شهرداری با دقت کاوش کرد م مثل ماه های گذشته. نه خبری از نون خشک بود . نه پلاستیکها ی جا نوشابه ای . خدایا چکار کنم ! الان مد تی است که شبها بچه هایم بدون شام سر بر زمین می گذارند . برکت ازسطل زبا له ها هم رخت بر بسته . نه تنها مغا زه دارها از نسیه دادن خودداری می کنند که هزار تا لیچار هم بارمون میکنند . دیدی چند بار به شهردار التماس کردم ،تا بگذارد جدول های آبروبه ها را تمیز کنم ,اما دیدی چگونه مرا با نهیب ازآ نجا راند .آگاهی که نزد پیش نماز مسجد شهررفتم . برای خادمی مسجد, اوهم مرا به مسجد راه نداد . یارانه هم نوش جان صاحب خانه وادار ۀ آب و برق .می بینی که آنها ئیکه به من کمک میکردند . آنها هم ندارند . تو بگو ، من چکار کنم ؟ گونی خا لی را با غضب بر زمین پرت کرد گفت. خدا بیا بگیراین را….خسته شده ام می فهمی خدا ؟ این گونی خالی پیشکش خودت . آنرابه آنها ی بده که میلیارد ها ، میلیارد به تاراج بردند ومی برند. شاید الان هم به گونی خالی نیاز داشته باشند. خدایا ، طبق وعده ها یت به امثال ما . دیگه گمان نمی کنم بعد ازا ین زندگی جهنمی و قطعا مردن ذلت بارمان .ابدا ما بتوانیم حتی راه بهشت را پیدا کنیم گفته بودی . که ، آدم گرسنه دین و ایمان ندارد. خوب حالا یا خودت یا که از قولت به ما گفتند . چه فرقی دارد . درسته ، پس لطفا این گونی خالی را بدهید . به سیرهای با ایمانی که با خون بهای هزاران کودک گرسنه چون کودکان من . آ نجا را هم !! بهشت را می گویم.! حتی سر نبش چهارراهها ، بهترین خیابانهایش را پیشاپیش خریداری کرده اند و می کنند . در ذهن ، سند همه چیز آنجا را به نام خود کرده ا ند . خدا ، هرگاه که ازجهنم این دنیا خلاص شدم ، جهنم را به بهشتی که ا ینان درآن باشند ترجیح می دهم.

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • بهمن ازبهمئی می‌گه:

    واقعا خانم طاهری دلمون برای نثر شیوا وقلم گیرایت تنگ شده بود.احسن برمتن زیبای سخنت.

  • اسماعیل.م می‌گه:

    بله شما درست می فرمائید البته با رعایت و احترام به حقوق دیگران و در یک کلام اجرای دموکراسی .
    در واقع می توان گفت تمام مشکلات بدلیل عدم اجرای قانون می باشد و دموکراسی حلقه گمشده رسیدن به اهداف می باشد .
    باید مراقب باشیم که برای رسیدن به این اهداف بی قانونی شکل نگیرد که این جریان قانونگرایی را برای سالها به عقب براند.

  • رایگان.پ می‌گه:

    به نظرشمابرای پرکردن گونی های خالی بایدچکارکرد؟
    آیااین نیست که خودمان پیشگام شویم برای یک نجات؟
    آیااین نیست که دست ازشعاردادن برداریم؟
    آه،آه فهمیدم چراباران نمی بارید،چون بچه همسایه ماچتررنگارنگ وچکمه برای روزهای بارانی نداشت پس کجامی رویدای عزیزان،خدادرقلب شماکعبه همسایه ماست.

  • اسماعیل.م می‌گه:

    برادر بزرگوار آرش جان
    منظور از ناامید نکردن مردم از شرایط کنونی و گذشته بود وامیدوار بودن به بهبود شرایط با همت خود مردم.نه دفاع از جریان سیاسی خاصی.
    به امید روز و روزگاری بهتر برای همیه ایرانیان و سربلندی ایران.

  • مردی ازلیشترگچساران می‌گه:

    بسیارعالی بود الحق کسانی هستند که نان شب ندارند فقط به خاطر اجحاف وبی عدالتی که درحقشان میشود./

  • آرش مرادی نژاد می‌گه:

    با سلام
    “از آنجاییکه فضای مجازی قابل دسترس عموم بوده و به نظر می رسد می توان حساسیت بیشتری به خرج داد و افکاری امیدوارکننده را ارایه نمود.”

    خانم طاهری پیشنهاد می نمایم این بار نوشته ای با عنوان” گونی ات را بردار و جستجو را بیشتر کن”

    “رحیمی، که در آن زمان ریاست دیوان محاسبات را به عهده داشت، در اجلاس سالانه مدیران دیوان محاسبات گفت: «در سوریه یکی از مسلمانان به من گفت که من معتقدم اگر بنا بود بعد از پیامبر، پیامبری دیگر بیاید، آن احمدی‌نژاد بود. این ابراز احساسات برای ما افتخار بزرگی است و به برکت وجود شما، ما را مورد نوازش و احترام قرار می‌دادند.» …چند ماه بعد از این تعریف مبالغه ‌آمیز رحیمی به معاونت اولی رئیس جمهور منصوب شد.”
    http://www.ettehadjonoub.ir/fa/posts/14907
    ایشان آنگاه گونی را برداشت و جستجو را بیشتر کرد!
    تا اکنون:
    http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13931102000248

    هر دو مطلب در فضاهای مجازیِ در دسترس خرد عمومی مردم ایران قرار دارند.

    به امید دیدنِ “دیدن مردم” والبته درکِ درک و خِرَد عموم مردم
    آقای اسماعیل م.
    با سپاس.

  • اسماعیل.م می‌گه:

    با تشکر از. نگارش پر محتوایتان.
    فکر میکنم این نگارش و محتوا به دنبال خود بحث هایی فلسفی را می تواند به دنبال داشته باشد که در مقام بحث قابل اثبات نباشد.
    اصولا توکل و یا امید همراه همیشگی بشریت بوده است و این مهم در کلام بزرگان،ادبا و شعرا در همه اقوام و فرهنگها و زبانها نمایان است.
    از آنجاییکه فضای مجازی قابل دسترس عموم بوده و به نظر می رسد می توان حساسیت بیشتری به خرج داد و افکاری امیدوارکننده را ارایه نمود.
    سرکار خانم طاهری پیشنهاد می نمایم این بار نوشته ای با عنوان” گونی ات را بردار و جستجو را بیشتر کن” به رشته تحریر درآوردید
    با سپاس

  • غلو می‌گه:

    سلام ای گپل بی فایدهی دیگل دس وردار بل تاسردل بی بختی بنشینیم

  • حسین عسکری می‌گه:

    این درد علائم تکاپوی جامعه ایرانی به سمت و سوی جهان سرمایه داری است.

  • سعیدبخشوده می‌گه:

    با تشکر از خانم سیمین طاهری بخاطر این نوشته زیبا

  • احمدی می‌گه:

    احسنت همین رو دعایی میگفتی بهتر بود کفر نمی شد

  • ناشناس می‌گه:

    بیان سختی های زندگی و گلایه از فقر و ستم و نالیدن از بی عدالتی و ظلم, یک روی سکه است. اما از کجا معلوم که دستهای خالی خودشان آلوده به این فاجعه نباشند؟! خانم طاهری, منظورم به شما نیست. اما نگاه کنید ببینید بیشتر مردمان فقرزده و تهی دست چطور در مقاطع حساس تاریخی نه تنها بر خلاف جریان آزادی و برابری و رفاه قدم بر می دارند, بلکه به اشاره قدرتمندان و ثروتمندان همچون آواری بر سر مردم آزاده خراب هم می شوند.
    بله! گونی خالی همانقدر که می تواند مایه شرمساری مدیریت اقتصادی یک سرزمین باشد, می تواند نشانه بی کفایتی و ضعف و سستی صاحب گونی نیز باشد. همانکه حتی جانش را برای همان گونی خالی هم می دهد. من اگر جای خدا بودم, بعد از هزاران سال خسته از گوش دادن به حرف های بی پایان مردم تهی دست و بی دست و پا می رفتم و روی آسمان آبی به خط سیاه و درشت می نوشتم: “میگویی حقت را خورده اند؟! خودت برو حقت را بگیر!”

  • زرین می‌گه:

    آدم یه لیوان آب هم که میخواد بخوره به بغل دستیش یه تعارف می کنه ولو تعارف خشک و خالی،من جماعتی را می بینم که اموال خود مردم را سر می کشند دریغ از یک تعارف خالی
    خالی،،،،

  • دل بریده می‌گه:

    کار از نوشتن دکلمه گذشته انهایی که باید بخوانند پوزخندی بیش نمی زنند

  • امیر می‌گه:

    با سلام خدمت نویسنده محترم سرکار خانم طاهری.چه گونی باشد اما خالی,چه گوش باشد ولی نا شنوا, هردو به یک اندازه زجر آور است ولی گونی خالی هر کس فقط خودش را زجر میدهدولی گوش نا شنوا مخاطبان شخص یا شخصیت ناشنوا را چرا که فهماندن حرف به چنین اشخاصی شگرد خاص دارد که من و تو و دیگران ناتوانیم مگر آنکه خدا بخواهد.خدایا تو خودت شاهدی وناظری,پس نظری هم بر ما بنما./

200x208
200x208