تاریخ درج خبر : 1394/03/14
کد خبر : ۵۱۰۷۸۵
+ تغییر اندازه نوشته -
ایمان یعقوبی

«پدرخوانده‌ها و روح افراطی گری»

یعقوبی

سایت استان: ایمان یعقوبی

مکان و زمان ، عامل و فاعل افراط گری آنچنانکه ماهیت آن مهم است چندان مورد نظر نیست ،  نه رهاورد غربتی ها و غربی هاست و نه محصول بلاواسطه مذهب .

چه فرق است میان امر ملوکانه سلطان سعودی که روح بنیانگذار وهابیت ؛ ” محمد بن عبدالوهاب “را مست از باده پیروزی در یمن گردانده با فرزندان خلف سلفی گری و بنیادگرایی اسلامی در عراق و شامات به رهبری ابوبکر البغدادی که رویای “محمد رشید رضا ” را اگرچه نا به جا ، در قالب خلافت خود خوانده محقق کرده است . تفاوت ایدئولوژی افراطی طالبان و القاعده و اقامه نماز بن لادن و ایمن الظواهری با صهیونیسم آرماگدونی و سناتورهای تندروی اوانجلیست کنگره آمریکا فقط  در کدام روی سکه بودن است .

اینها محصول قرائت فاشیستی از اسلام و موعودگرایی یهودی در خاورمیانه خونبار و مظلوم است . حال آنکه شرق دور و میانمار و روسیه و …. خود حکایت دیگری دارند .

از خاورمیانه به ایران خودمان که می رسیم افراطی گری اش رنگ و بوی سیاسی و مذهبی دارد . سیاسیونی که داعیه مذهب دارند و برخی افراد که دل بر خم زلف سیاست بسته اند . همان اندازه که به سناتورهای کنگره ینگه دنیا  ریشخند زدیم و بر طبل رسوایی لیبرال دموکراسی غربی و نظام سرمایه داری کوبیدیم باید دلواپس افراطیون وطنی نیز باشیم که بی محابا به جای قاضی القضات شهر به داوری می نشینند و سخن خود را نقل قول از سوی بزرگان نظام می دانند . تاریخ را ورق می زنیم ؛ پرواضح است که افراطی گری در همه اعصار و انقلابها حتی نوع کبیرش در فرانسه که منادی برابری و برادری و مساوات بود و دست آخر فرزندان خود رابلعید وجود داشته و همین فرآیند با شدت و حدت بیشتری در انقلابهای سوسیالیستی به چشم می خورد . لیکن در دهه اخیر مرده ریگ افراطی گری که می رفت با زلال جویبار اصلاحات شسته شود با ظهور احمدی نژاد و دار و دسته انحرافی اش جانی دوباره گرفت و امروز به شکل سازمان یافته و مدیریت شده ، گاه با تظاهرات خیابانی و گاه با ضرب و شتم مخالفان فکری و حمله به جلسات سخنرانی خودنمایی می کند . هرچه دیپلماسی هسته ای به سرانجام خود نزدیک می شود خون در رگ دلواپسان به جوش می آید تا بدون اخذ مجوز از وزارت کشور و با پشت گرمی حامیان مقتدر و ثروتمند خود با دهن کجی به قانون اساسی ، در میادین شهرها بست بنشینند و یا عربده کشان صحن مجلس را به میدان عصیان و طغیان ضد دولت روحانی تبدیل کنند .

پایداری ها که خود را از همه به دین نزدیکتر و در انقلاب خود را محق تر از همه می دانند دانسته یا ندانسته به قرائتی انحصارطلبانه و اقتدارگرای خود محور از دین پرداخته اند و در پی تئوریزه کردن خشونت در جامعه هستند . کلید بیت المال این سالها در اختیار این شهروندان به زعم خود درجه یک صاحب قدرت ، و آقازاده های پورشه سوار صاحب ثروت بوده است و دل و جانشان نه در عزای مرگ پیرزنی ژنده پوش در دورافتاده ترین نقاط ایران ، و نه در غم افسردگی مفرط و معضل بی هویتی جوانان بیکار ؛ و رنج بی پایان قربانیان اسیدپاشی و نه بر گور اقتصاد و اختلاسهای میلیاردی ، بلکه در ماتم لغو تحریمهای جهانی چنان به درد آمده است که فریاد وااسلاما و واملتایشان گوش فلک را می خراشد ، این هیاهو از آن روست که نانشان را در تنور تحریم می پختند .

ناپایدارهای پایداری هم صدا با طیف سنتی اصولگرا ، از تریبونهای رسمی و غیر رسمی فریاد برمی آورند که تحریم تأثیری بر کشور و ملت نداشته است . وامصیبت از این مضحکه قدرت و واعجبا از درک سیاسی، آنهم در بهارستانی که خزان سیاسی اش ، سالها پیش سر رسیده است . افراطیون که هم زور دارند و هم زر و هم رسانه ، در سال انتخابات شمشیر ر ا چنان از رو بسته اند و امیدوارند تا حامی پرقدرتشان ، آن را از نیام برکشد و به تیغ نظارت استصوابی شاهرگ اصلاحات و اعتدال را بزند . این سری اقدامات است که چون موریانه به جان روحانی و دولتش افتاده است و هر حرکتش را ، اعم از اجرای طرح هدفمندی یارانه ها و افزایش قیمت حاملهای انرژی مصوب مجلس اصولگرا و یا ؛ اصلاح ساختار نظام بانکی را ، پیراهن عثمان کرده و یا دیپلماسی هسته ای ظریف را در بوق کرنا می کنند که خائنین برکارند . اینچنین است که رئیس جمهور برمی آشوبد و به نظر نمی رسد تاکنون تزلزلی در اراده دولتش پدید آمده باشد، آنچنان که در جمع فرماندارانش هوشمندانه هشدار می دهد و سخن از آزادی و شفافیت انتخابات به میان می آورد و ملاک را اصل قانون و نه تفسیر به رأی آن می خواند . در میان این همه هیاهو دولت و همفکران اصلاح طلبش ،آرام و بی اعتنا به وفای عهد خود نسبت به ملت می اندیشند . روحانی نیز خوب می داند اگر اندکی متزلزل شود با او همان کنند که با خاتمی کردند . به هرحال خوشبینانه است اگر فکر کنیم ریشه افراطی گری بزودی می خشکد .

با این تفاسیر اگر امسال در انتخابات عریضه خالی شود فرصت جسارت بیشتری به افراطیون داده ایم پس با تحکیم پایگاهای مردمی و تشکیل اتاق های فکر ، به منظور بازشناسی جریان اصلاح طلبی به نسلهای جدید که از یکسو به پر کردن شکاف بزرگ فرهنگی میان نسلهای اول و متأخر انقلاب می انجامد و از دیگر سو ، بدست آوردن پایگاههای اجتماعی بیشتر در میان لایه های مختلف اجتماع را میسر می سازد . امسال شاید شعار < رسالت من آگاهی بخشی>  بتواند سرلوحه کار جوانان باشد تا با شور جوانی سهم خود را در این امر خطیر ایفا کنند . بی تردید ارزیابی دقیق اردوگاه اصولگرایان به منظور اتخاذ تصمیمات صحیح در ادامه روند انتخابات و همدلی و هم اندیشی گروهای اصلاح طلب در پرتو سازماندهی منظم بر پایه برنامه گام به گام و حرکت منطقی و قانونمند ، امری لازم و مورد نظر شورای هماهنگی اصلاح طلبان کشور و استان است .

 

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

200x208
200x208