تاریخ درج خبر : 1394/05/04
کد خبر : ۵۱۴۰۰۴
+ تغییر اندازه نوشته -
مجید پریچهر

«نون خشکیه ، نمکیه»

DSC_0429

سایت استان: مجید پریچهر

نون خشکی و نمکی ، نوستالوژی دوران کوکی به ناهنجاری در سنین بعد از کودکی تبدل شده است .
روز و روزگاری با آمدن و شنیدن صدای خاص ( نون خشکیه ، نمکیه ) چنان به وجد می آمدیم که نگو . نانی که پدر و مادرها همیشه از قداست آن می گفتند را به قصد اینکه اضافه ای داشته باشد بدخور می کردیم تا با فروش آن به نون خشکیه از او نمک یا پولی بگیریم و اینگونه معامله ای میکردیم و به نوعی بزرگ شدن و زرنگ بودن خودمان را به خانواده و دوستان اثبات می کردیم .
این فرایند می توانست مزایای فراوانی داشته باشد :
1- پر اهمیت نشان دادن نان حتی نان خشک و اضافه ، برای کودکان.

2- ورود کودک به اجتماع و بازار و معامله !

3- وجود خارجی واقعیتی که در فیلمهای تلوزیون آن موقع نشان می داد !

4- و همراهی نان و نمک .

گاهی همه چیز به آن اندازه که در کودکی لذت بخش و هیجان انگیز بوده در بعد از کودکی نه تنها اهمیتی نداشته بلکه شاید سبب اذیت و آزار هم شده است . اکثر عزیزانی که به تبعیت از سیستم نون خشکی و نمکی قدیم برای خرید و فروش اجناسشان وارد این کارزار گردیده اند متاسفانه اسباب نگرانی را فراهم آورده اند .
امروزه به علت های فراوانی از جمله مشغله افراد ، جمعیت زیاد – فشارهای روحی و روانی – فشارهای اقتصادی و اجتماعی افراد به دنبال فرصتی برای آرامش و استراحت در کنار خانواده ها هستند که در بعضی مواقع عزیزانی با بوق و بلندگوهای قوی صداهای گوش خراشی بوجود می آورند برای خرید و فروش مایحتاج روزانه – وسایل کهنه و نو – و تعمیر وسایل منزل که سبب از بین رفتن این آرامش می شوند .
به راستی چه باید کرد ؟ شاید به این فکر کنیم که بعلت کمبود کار این افراد نیازمند هستند که روزی خود را اینگونه بدست آورند و از طرفی دیگر آیا خانواده ها نیاز به آرامش ندارند ؟ اگر این کارشان را روزی حلال و تلاش برای خانواده هایشان بدانیم پس اصنافی که ماهانه یا سالانه هزینه ای زیاد به امور صنفی – شهرداری – مالیات و دارایی – اجاره آب برق .. مغازه پرداخت می کنند چه می شود ؟ آیا با این کارشان زندگی افراد خانواده را ماشینی تر و بی تحرک تر نمی کنند ؟
گریزی بزنیم به ورودی های شهر ، متاسفانه وجود وانت هایی که با فروش میوه جات ، مواد غذایی و سایر اقلام مورد نیاز با درجات کیفی پایین و بدون نظارت دستگاههای مربوطه صرفا با قیمت های کمترنسبت به بازار باز باعث ناهنجاری هایی دیگر می گردند از جمله : سیمای ناپسندی از شهر – زباله های اطراف این وانت ها – و باز ضرباتی به مغازه دارن منصف .
قطعا با تشکیل کارگروهی از نیروهای محترم انتظامی و دادگستری وشورای شهر و شهرداری و مجمع امور صنفی و همچنین با فرهنگ سازی از طریق برنامه های صدا و سیمای استان تا حدود زیادی می توان جلوی این ناهنجاری کنونی را گرفت که در آینده تبدیل به عادت و هرج و مرج غیر قابل کنترل نگردد.

نون خشکی عزیز یا دوست گرامی که هر گاه و بیگاه با گفتن مرغه مرغه مرغ و … آرامش را از ما گرفته ای لطفا بوق و بلندگوی خود را خاموش کنید.

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • زرین می‌گه:

    باسلام به مهندس پریچهر
    شخصا بارها اعتراض خود را به گوشهایی رسانده ام اما بی فایده!در کار این وانتهای دستفروش گویا هیچ چیز جز فروش بار خودشان مساله ای وجود ندارد.صبح زود، یا سه عصر،هیچ آداب و ترتیبی نمی جویاند!
    نوع آزار دهنده ترش دستفروشهای داخل واگن های مترو است،اما به لحظ حقوقی
    1.هیچ کس نمی تواند اعمال حق خویش را وسیله سلب آسایش دیگران قرار دهد! قانون اساسی
    2 یک قانون مصوب سال 38 هم داریم تحت عنوان آیین نامه استفاده از بلند گو که استفاده را منوط به مجوز از شهربانی می کند آنهم در ساعات خاص

  • ناشناس می‌گه:

    جای تاسف است در این برهه از زمان مسولی نیست که جلو این ریخت وبه پاش نون ها که سرمایه مملکت را بگیرند وفقط می توانند قیمت را بالا ببرند وکسی نیست جلو خرابکارهای نانواییها را بگیرند

  • سجاد بهمنی می‌گه:

    اصطلاح جذاب نوستالژی Nostalgia از دو کلمه یونانی ساخته شده‌است : nostos که به معنی بازگشت به خانه‌است و algia که معنی «درد» می‌دهد.
    نون خشکی
    نوستالژی
    مرغه مرغه مرغ
    ارتباط بینشون سخته!!!!

200x208
200x208