تاریخ درج خبر : 1394/05/18
کد خبر : ۵۱۴۸۳۴
+ تغییر اندازه نوشته -
علی آرام

«نسل نو در راه توسعه یافتگی»

20150202_140817_resized

سایت استان: علی آرام

* نیمه ترم اول کارشناسی ارشد علم و صنعت تهران بودیم که دانشجویی وسط ترم به کلاسمان اضافه شد و تعدادمان به 8 نفر افزایش یافت تا قبل ازاضافه شدن عزم را جزم کرده بودم که رویای رتبه اولی را تحقق بخشم. از جلسه هفته بعد دانشجوی جدید ارائه کنفرانس کرد آن هم به زبان انگلیسی کاملاً مسلط و سلیس و در حد زبان مادری، وقتی که رویای رتبه اولی را دور از دسترسی یافتم تا یک ساعت بعد هم روی صندلی کلاس وا رفتم و در لاک خود فرو رفتم. کسب نمره زبان تخصصی همان ترم علی رغم نمره 14 و کسر 12 نمره فقط در این درس نسبت به رقیب با نمره 20، با اختلاف 5 درصد رتبه اولی را اخذ نمودم. جالب آن بود که دانشجوی رقیب نمرات من را زودتر از خودم می دانست چون در تمامی امتحانات از اساتید اول نمره مرا می پرسید و بعد خودش را. رقابت جانانه دو تن، یکی از دورترین نقاط ایران با حداقل ها در همه امکانات و شرایط و دیگری با حداکثر لوازم و ابزار و تجهیزات حتی فراتر از ایران و تحصیل در لندن برای همه هم دوره ای های آنروز خود یک سرگرمی نشاط آور بود. هرچه بود و گذشت و تا پایان تحصیل امیدوارانه تر آن رویای رتبه اولی دانشگاه علم و صنعت را تحقق بخشیدم. بعدها هم مشخص گردید که رقیب، پسر سفیر کبیر ایران در انگلیس بود و اصلاً دیپلم متوسط را هم لندن گرفته بود و زبان انگلیسی زبان مادری اش بود و از محل سهمیه رتبه اولی دوره کارشناسی دانشگاه تهران توسط وزارت علوم آنهم وسط ترم تحصیلی به دانشگاه علم و صنعت معرفی شده بود. از آن جمع 8 نفری در حال حاضر 4 نفر PhD عضو هیأت علمی هستند. آن روزها روی ابرها سیر می کردم و فکر می کردم که آخر و انتهای تلاش و کوشش و اهتمام در دنیا خودم هستم و بس! و هر چه بخواهم می توانم کسب و تحصیل نمایم.

* آن دو روزی که ضربعلی(1) عروج کرد و اله نظر(2) از راه بازماند، اشک تلخ نخبگی شان بر گونه ام جاری شد و تا هنوز متحیر و در حسرت عدم بروز نبوغشان مانده ام. نبوغ و پتانسیلهایی بی بدیل و سرشار از فرهیختگی و مالامال از شور و عشق به همنوع، انسانیت و آدمیت همراه با درک و فهم از دردها و رنجها و مرارت های که در طول تاریخ بر گذشتگانمان رفته بود را می خواستند مرهم باشند و لو کوچک، اما به سهم خود بزرگ، ولی در آلام و التیام بخشیدن به نوع بشر ماندند، هر چند جاودان جاودانه شد.

* شنبه نهم مرداد ماه که نمرات پایان تحصیلی دوره تخصصی مغز و اعصاب دانشگاه تهران بیرون آمد و دکترعزیزاله جاودان آنهم از کهگیلویه و بویر احمد، نقطه آخر ایران از نظر شاخص‌های توسعه یافتگی، در ویترین بهترینهای ایران بر سکوی رتبه اول تکیه زد و آخر تلاش بودنم، را با شک و دودلی همراه نمود، اگر چه دکتر هادی دانشی(3)، دکترشمس اله سالیمان(4)، وهاب افراشته(5) و… خود طلوع لبخند نبوغ بودند و آخر وانتهای اهتمام مرا با چالشی از جنس توسعه و شکافی از جنس امید مواجه نموده بودند، اما قدر مسلم همه آنها بیان آهنگ توسعه یافتگی نیروی انسانی، استانی است که با حداقل ترین ها توانستند جای نخبگی خود را در فضای علمی و عملی ایران به اثبات عملی برسانند. و به همه دیگران اعلام کنند که می شود با حداقلها هم جای خود را در میان بهترین ها یافت. در هرحال به سکرات خود رفتم و ناخود آگاه گفتم ای ول عزیزاله. آن دیواری که برای خود ساخته و فکر میکردم تنها خودم از آن عبور کردم، تو فرو ریختی! و با خود گفتم بابا تو دیگه کی هستی!

* پس به خوشباش این توانستن می توان گفت، نسل نو پیش به سوی فتح برترین قله های علمی جهان در دانشگاه‌های هاروارد، استنفورد، MIT، برکلی، کمبریج، Caltech، پرینستون، شیکاگو و آکسفورد و…
* قدر مسلم شما غروب اشکهای آن دو روز ما شدی، کاممان را جاودان نمودی و اشک شوقم، پایان اشکهای تلخم شد. امید که حس توانستن و شدن در وجود همه هم استانی ها و همشهریان سترگ و فرزندان آن خطه آزاد اندیش، بزرگ منش و پویا گرمان شعله کشد.
* دکتر جاودان عزیز دست مریزاد، همیشه برقرار و به سامان و هنر انگشتانتان ارزانی مرهم “انسانها” این بهترین آفریده آفریدگار دادارهستی باد.

دادارا !
فرهیختگی عالمان را در راه خدمت به انسانها قرار ده و جانها وروان ما را آراسته به حکمت خود گردان.

****************************************************************************

پی‌نوشت:
1- شهید ضربعلی جاودان: شاگرد ممتاز دبیرستان دکترعلی شریعتی دهدشت و دانشجوی شهید
2- اله نظر آرام: شاگرد ممتاز دبیرستان دکترعلی شریعتی دهدشت و دانشجوی پزشکی دانشگاه شیراز
3- دکتر هادی دانشی: دانشجو ممتاز، متخصص مغز و اعصاب دربیمارستان پارس تهران
4- دکترشمس اله سالیمان: دانشجو ممتاز دانشگاه علم و صنعت، PhD در الکترونیک و عضو هیأت علمی الزهرا تهران.
5- وهاب افراشته: دانشجو ممتاز دانشگاه پلی تکنیک تهران، دانشجوی دکتری تخصصی الکترونیک تورنتوی کانادا.

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • ناشناس می‌گه:

    اولا نواب افراشته تصحیح بشه دوما کارشناسی ارشد ایشون گرایش مخابرات سیستمه سوما دکتری ایشون رشته ی نوروساینس دانشگاه لسبریدج ایالت آلبرتا میخونن

  • ریزبین می‌گه:

    به نظر می رسد هدف نویسنده مطلب از نام بردن تعداد محدودی از اشخاص، افراد تحصیلکرده در دانشگاههای تراز اول ایران و کسب رتبه اول توسط این اشخاص در دانشگاه های مربوطه است.ضمن اینکه کسانی که این افراد را میشناسند نه تنها انها را نخبه می دانند بلکه به عنوان انسانهای فرهیخته هم می شناسند که الزاما شامل همه تحصیلکردگان نمیشود!
    درسته که آقای امیررضا سالمیان مشغول تحصیل در مقطع دکتری است اما نه رتبه اول شده و نه در دانشگاههای تراز اول تحصیل کرده.

    • داوود چراغ چشم می‌گه:

      جناب ریزبین!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!محترم :لطف کنید مطلب رو حتماً مطالعه نموده و بعد اظهار نظر نمایید.اصلاً نویسنده اسمی از آقای امیررضا سالمیان نبرده (منظور شمس ا… سالمیان بوده)و ضمناً سعی کنید مغرضانه اظهار نظر نفرمایید.
      با تشکر

      • ریزبین می‌گه:

        آقای چراغ چشم عزیز
        کامنت من در پاسخ به کامنت ” فشیون دل عالم و ما اهل دلیم” بود که در بالا عنوان کرده بود و الا آقای دکتر شمس الله سالمیان را که همه میشناسند و به نخبه بودن و فرهیخته بودن وی هم معترف هستند…

  • هموطن می‌گه:

    نویسنده محترم در این متن خیلی سعی کرده اند متن را با رنگ و لعاب ادبی و حماسی آمیخته کنند اما به نظر این متن تا رسیدن به مقصود نویسنده مجترم فاصله زیادی دارد

  • .......... می‌گه:

    با سلام چند نکته نگارشی و املایی در متن :
    1- حداقل ترین و حداکثرترین اشتباه می باشد
    2- آخر تلاش بودنم
    3- نمرات پایان ترم………..بیرون آمد
    4- ارائه کنفرانس کرد…
    5-وارفتم ……..وا رفتم
    6- آن دو روزی ……
    7-نقطه آخر ایران ……
    8- “چالشی از جنس توسعه و شکافی از جنس امید ”
    9- “با با تو دیگه کی هستی” عبارت سخیف و ادبیات عوام است در شان متن نیست

  • سعیدبخشوده می‌گه:

    با تشکر از برادر عزیزم جناب دکتر ارام که خود از نخبگان استان میباشد و عرض تبریک جانانه ای خدمت برادر سختکوش و با شرفم جناب دکتر جاودان که با اینهمه کمبود و ناداری به درجه ای از علم و دانش رسیده که مایه مباهات همه همشهریان شده .و یک درخواست از دکتر جاودان دارم خواهشا اکر براتون مقدوره ماهی یک روز به منطقه تشریف بیارید و بیماران شهر خودمان را مداوا کنید علیرغم اینکه میدانم شاید امکاناتش هم زیاد مقدور نباشه.

  • آزاد می‌گه:

    ضمن عرض درود و احترام خدمت جناب دکتر آرام، که از اساتید وارسته و گرانقدر دانشگاه آزاد میباشند،
    وهمچنین تبریک ویژه خدمت دکتر جاودان بابت تلاش قابل تحسین و تاثیرگذار ایشون در اخذ رتبه برتر در عالی ترین سطح رشته پزشکی.
    ابتدا به ساکن از جناب دکتر بابت مطلب مفید و انگیزشی که ارایه دادن تشکر میکنم.
    به طور قطع هیچ شخصی در هیچ سطحی، انسان کامل و عاری از خطا نیست،و هموآره احتمال سرزدن خطا از همه ما به عنوان انسان متعارف وجود دارد.
    بنده حقیر پس از مطالعه مطلب جناب آرام، ازیک سری جهات، نقدهایی را بر این مطلب وارد دانسته، از جمله :
    (( پیش از طرح انتقادات لازم میدونم اشاره کنم، با توجه به شناختی که از جناب دکتر دارم احتمال اینکه ایشون مطالب مورد نقد ذیل را به عمد در متن خودشان گنجانده باشند ضعیف است و به احتمال قوی سهوی بوده)).

    نقد اول ؛ یکی از نکات منفی که پس از مطالعه متن،ذهن خواننده را درگیر خود میکند، این است که، به نظر قدری بیش از حد معمول، نویسنده در مقام تمجید و تعریف از خود برآمده.در حالی که از شخصی به مثابه دکتر آرام افتادگی بیشتری انتظار میرود.و همیشه تعریف و تمجیدی دلنشین بوده که از زبان اغیار شنیده شود.

    نقد دوم:
    در مطلب فوق الذکر نام برخی مفاخر طایفه ی خاص برده شده، در حالی که به درستی نمی توان فهمید، آیا جناب آرام در مقام احصاء ( برشمردن) نخبگان بوده اند یا در مقام تمثیل؟ از آنجایی که نخبگان برجسته و شایسته ی تقدیر در طایفه، تعدادشان به اندازه ایست که شایسته باشه از همگی نام برده بشه و نه اینکه تعدادی از افراد لایق تحت لوای عبارت ((وغیره)) قرار بگیرند و اسامی آنها مسکوت گذاشته شود، لذا بهتر بود که اسامی افرادی مثل( دکتر مسعود افراشته، دکتر امیر رضا سالمیان) که یقینا به راحتی نمی توان از کنار اسامی آنها به عنوان نخبه بودن گذشت ،در اسامی نام برده جای میگرفت،تا کمتر کسی به خود اجازه دهد این شائبه را مطرح کند که لیست اسامی نام برده شده منبعث و متاثر از حب و بغض شخصی بوده.
    با تشکر
    با آرزوی توفیق روز افزون برای همه نخبگان استان عزیزمان

  • فشیون دل عالم و ما اهل دلیم می‌گه:

    دکتر آرام عزیز سلام
    متن بسیار زیبایی بود و بر دل نشست چرا که از دل برآمده بود. نوابغ و نخبگان در مشت خداوند هستند و برای هر قوم و فامیل و کشور و نسلی از بشر به صورت ویژه و پیامبرگونه فرستاده میشوند. افراد محترم که در پی نوشت ذکر نام نازنینشان رفت هر کدام برگی زرین از کتاب افتخارات علمی کهگیلویه هستند و ما به آنان افتخار می کنیم. با کسب اجازه از نویسنده محترم این مقاله شماره شش این پی نوشت را به نام دکتر امیررضا سالمیان ، دکتری سازه ، فارغ التحصیل ممتاز شهید عباسپور، پژوهشگرنمونه دانشگاه با 4 طرح کاربردی و یک طرح بنیادی که صنعت سد سازی ( سدخاکی با هسته رسی )کشور را دگرگون خواهد کرد، بنویسم

    • ریزبین می‌گه:

      به نظر می رسد هدف نویسنده مطلب از نام بردن تعداد محدودی از اشخاص، افراد تحصیلکرده در دانشگاههای تراز اول ایران و کسب رتبه اول توسط این اشخاص در دانشگاه های مربوطه است.ضمن اینکه کسانی که این افراد را میشناسند نه تنها انها را نخبه می دانند بلکه به عنوان انسانهای فرهیخته هم می شناسند که الزاما شامل همه تحصیلکردگان نمیشود!
      درسته که آقای امیررضا سالمیان مشغول تحصیل در مقطع دکتری است اما نه رتبه اول شده و نه در دانشگاههای تراز اول تحصیل کرده.

  • طاس احمدی می‌گه:

    آفای دکتر آرام آیا نخبه گان طاس احمدی فقط همین چند نفر هستند البته این بزرگوران قابل تقدیر وستایش اند اما بیان اسم آنها و چشم پوشی از اسم سایر نخبگان تضییع آشکار حقوق آنهاست البته مردم خود آگاه هستند

    • آرام می‌گه:

      با تشکر از سروران عزیز و گرامی که از این موفقیت دکتر جاودان ابراز تبریک و خوشحالی نمودند ( آقایان علی اصغر پرندوار ، شهرام مومن نسب، ناصر…، بهزاد کاظمی، طاس احمدی و…). جهت استحضار و روشن شدن آفکار عمومی لازم است که به اطلاع برسانم که:
      1- شناخت من از رتبه اولین ها و شاگردان و دانشجویان ممتاز استانی و کشوری محدود به این تعداد بود و گذاشتن چند نقطه (…) به مفهوم این است که ممکن است افراد دیگری باشند که نگارنده از آنان بی اطلاع بوده است.
      2- در صورتی که احراز کننده رتبه اولین ها و شاگردان و دانشجویان ممتاز استانی و کشوری هست، دوست عزیز (طاس احمدی) مر قوم فرمایند تا هم معرفی و هم شناخته شوند.

    • آرام می‌گه:

      3- این نخبگان علمی محدود به طایفه طاس احمدی تنها نیست.
      4-هدف فقط تشویق جوانان و فرزندان همه هم استانی های گرامی است که می توانند علی رغم کمبود ها در سطح ملی حضور علمی و عملی خود را به اثبات برسانند.
      5- نام جناب آقای ” نواب افراشته” درست و اصلاح می شود.
      6- با تشکر از نویسنده “فشیون دل عالم و ما اهل دلیم ” که هم اهل دل بود و هم از دل عالم فشیون همیشه زیبا و با طراوت نگاشت.

  • بهزاد کاظمی می‌گه:

    ساده بود و بی ریا و البته دلنشین و معرفی جالبی از چند تن از نخبگان شهر فراموش شده مان دهدشت.
    هم شما جناب دکتر آرام و هم عزیزان نامبرده از جناب دکتر عزیزاله جاودان تا دیگران برقرار و پایدار باشید و یاد و خاطره شهید ضربعلی جاودان که در میان شهدا نیز مظلوم واقع شده گرامی باد.

  • nasr می‌گه:

    البته اگه اشتباه نکنم
    احتمالا منظور نویسنده ی محترم “نواب افراشته” بوده، و نه وهاب افراشته.

  • سلام می‌گه:

    نواب افراشته …..

  • شهرام مومن نسب می‌گه:

    با سلام خدمت دکتر آرام عزیز
    حکایت نخبگان استان ما حکایت گل بی منت بارونه که با کمترین امکانات و بدونه پشتوانه و تنها با اتکا به توانایی های شخصی و پشتکار به بالاترین درجات علمی رسیدند و در وجود همه ی جوانان این استان محروم حس غرور و امیدواری ایجاد کردند.
    بنده هم به نوبه خودم این موفقیت بزرگ را به دکتر جاودان و همه نخبگان استان تبریک عرض می کنم.
    با آرزوی توفیق روز افزون همه دوستان

  • علی اصغر پرندوار می‌گه:

    دست مریزاد به همه نوابغ دیار محروممان که روزنه های امید و تلاش رو در دل همه جوانان و نوجوانان منطقه زنده نگه داشتن والگوهای پرافتخار نسلهای امروز و فردایمان همواره خواهند ماند…دهدشت عزیز به دکتر آرام،دکتر سالمیان،دکتر جاودان،دکتر دانشی،دکتر افراشته،و همه نخبگان بی شمار خود تا همیشه افتخار خواهد کرد و به خود می بالد… به امید فتح قله های رفیع و رفیعتر…

200x208
200x208