تاریخ درج خبر : 1394/05/25
کد خبر : ۵۱۵۴۶۹
+ تغییر اندازه نوشته -
نصرالدین پارسه

«کارزار انتخابات 7 اسفند مجلس؛ حوزه‌ی بویراحمد و دنا»

PARSE

سایت استان: نصرالدین پارسه

(استخاره ی جدیدی در کار نخواهد بود) 

به رشته ی تحریر در آمدن مطلبی در رابطه با انتخابات مجلس شورای اسلامی پیش رو در سه ناحیه ی مختلف استان کهگیلویه و بویراحمد در یک سایت و باز نشر آن توسط سایت های استانی، این قلم را به صرافت به روی کاغذ آوردن شرح کوتاهی از نکاتی انداخت که در ذهن گرداننده ی آن سیر می کنند.

همین که نوشته ای، حالا تا حدودی تحلیلی در رابطه با انتخابات استان کهگیلویه و بویر احمد به رشته ی تحریر در آمده، کاری ارزشمند است. ولی به هر حال هم چون همین نوشته و همه ی نوشته های دیگر؛ نوشته ای خالی از ایراد نبود هر چند بعضا ایراداتش رو به فزونی می رفت.

در ادامه روشن خواهد شد که هدف این جستار، نقد نوشته ی مذکور نیست که در آن صورت باید همه ی حوزه های استان بررسی می شدند و همه ی جزئیات آن نوشته زیر ذره بین قرار گرفته می شدند. کوتاه کلام اینکه، به بهانه این نوشته، غرض ذکر نکاتی در رابطه با انتخابات حوزه ی بویر احمد و دنا می باشد.

نوشته ی مذکور به صورت خاص رقابت انتخاباتی در حوزه ی بویر احمد و دنا را بین گروه های اصلاح طلب و اصول گرا (با لیدری هدایت خواه) دانسته بود و در ادامه برای گروه های دیگری که خود از آنها با اسم اعتدال گرایان یاد می کرد، نقشی تعریف نکرده بود. نکته ی جالب اینکه محمد بهرامی را در زیر مجموعه ی اصلاح طلبان تعریف می کرد. احتمالا به این معنی که شاید اصلاح طلبان بهرامی را زیر چتر حمایتی خود قرار دهند یا به این معنی که اگر شهردار اسبق یاسوج، مورد حمایت اصلاح طلبان قرار نگیرد، نمی اید. که به عقیده ی نگارنده؛ بنا به دلایلی که در ادامه می ایند هر دو گزاره مردود می باشند. و جالب تر اینکه به صورت تلویحی ستار هدایت خواه را محتمل ترین گزینه ی اصول گرایان دانسته بود. در حالی که پر واضح است که هدایت خواهی که دل در گرو جبهه پایداری و پدر معنوی جبهه پایداری شان ، مصباح یزدی ، دارد؛ بهتر از هر کس دیگری می داند دیگر جایگاهی در انتخابات این حوزه ندارد، خاصه بعد از جو مثبت ایجاد شده، از حماسه ی 22 خرداد 92 به این طرف،  پس مطمعنا به درستی شانسی برای خود متصور نیست. و حضور او به صورت قطعی در انتخابات مردود است. مگر آنکه منتظر اقدامات شورای نگهبان در موضوع رد صلاحیت ها بماند و از آن اتفاقات خاص انتخاباتی رخ دهد و البته استخاره جدیدی از راه برسد که به باور این قلم، بعید به نظر می رسد.

اصلاح طلبان

با اعلام حضور سید باقر موسوی تا حدود زیادی تکلیف اصلاح طلبان در حوزه ی انتخاباتی بویر احمد و دنا روشن شده است. و آنها می توانند به حضوری قدرتمند در انتخابات پیش روی 7 اسفند ماه سال جاری امیدوار باشند. اما ذکر یک نکته نیز ضروری به نظر می رسد و آن اینکه، زمانی می شود به همه ی این امیدواری خوش بین بود که هفت خانی به نام شورای نگهبان و با تیغ تیز نظارت استصوابی اش به انتظار ننشسته بود. در صورت اراده ی شورای نگهبان بر رد صلاحیت های گسترده، و در صورتی که این رد صلاحیت های گسترده، دامن گزینه ی اصلی اصلاح طلبان در حوزه ی بویراحمد و دنا را نیز بگیرد؛  اگر اصلاح طلبان برای دوره ی به اصطلاح پسا رد صلاحیت، برنامه ای نداشته باشند؛ با بیانی خاص می توان گفت ” کلاه شان  پس معرکه هست “.

در صورت رد صلاحیت گزینه ی اصلی اصلاح طلبان؛ سه برنامه برای اصلاح طلبان قابل تصور است: یک. سکوت و تنها، دنبال کردن انتخابات از دور که قطع به یقین مردود است. دو. حمایت از یکی از چهره هایی که به عنوان شخصیت هایی میانه رو شناخته می شوند و در ادامه توصیف شان خواهد آمد. سه. معرفی چهره ای جدید و سرمایه گذاری بر روی او. هر چند بسته به کاریزمای شخص مورد نظر شاید این معرفی چهره ی جدید کمی دردسرافرین باشد. اما به هر حال از میان سه گزینه ی بالا، همین محتمل ترین است. چون به هر حال اصلاح طلبان برای خود وظیفه و حقوقی تعریف کرده و می کنند. نقش خود را در برآمدن دولت تدبیر و امید و ایجاد شرایط کنونی؛ پر رنگ می دانند. و این فرصت ایجاد شده برای حضور در مجلس شورای اسلامی را، به راحتی از دست نخواهند داد. خاصه اینکه از مجلس ششم به این طرف این فرصت را نیافته اند. مجلس هفتم و هشتم در دستان ستار هدایت خواه. مجلس نهم هم غلام محمد زارعی. شاید همین جا بد نباشد نگاهی خیلی گذرا و بدون ذکر جزئیات به نمایند گان ادوار قبلی مجلس در حوزه ی بویراحمد و دنا نیز داشته باشیم: مجلس اول که استان یک نماینده داشت: بهرام تاجگردون. مجلس دوم، سوم، چهارم و پنجم استان دو نماینده داشت. مجلس دوم و سوم: مرحوم نورمحمد محمودیان. مجلس چهارم: سید مسعود حسینی.  مجلس پنجم: سید باقر موسوی. در مجلس ششم و پس از آن استان سه نماینده داشت. مجلس ششم: سید باقر موسوی.

اصول گرایان

اصول گرایان در داخل استان هم چون در سطح کشور از اختلافات درونی رنج می برند. و جالب آنکه؛ به واسطه ی همه ی شرایط و دلایلی که می دانیم آن کس که با تابلوی اصول گرایی پیش آید، کم ترین شانس ممکن را، برای موفقیت در انتخابات خواهد داشت. نگاهی به نشست روز جمعه 8 خرداد اصولگرایان خود بیان کننده ی پاره ای از حاشیه های آنها و کاندیداهای احتمالی شان خواهد بود. در این نشست که با دعوت رسمی از بیش از 100 نفر از اصول گرایان بویر احمد ودنا تشکیل شده بود. مدعوین بر اساس امتیاز های از یک تا پنجی که می دادند؛ خلیفه ی خلقی پور را به عنوان  منتخب خود برای حضور در کارزار انتخابات معرفی کردند. گزینه های بعدی اصول گرایان که بعد از خلیفه ی خلقی پور قرار گرفتند؛ به ترتیب حبیب الله پیشوا و مرادعلی پیوند بودند. نکته ی قابل ذکر این که علی خرامین و ایروان مسعودی اصل از قبل؛ انصراف خود را از کاندیداتوری اعلام کرده بودند و به هر بهانه ای  (مسافرت و … ) در جلسه ی مذکور حضور پیدا نکردند.
اگر چه نتیجه ی نشست اصول گرایان اعلام نام خلیفه خلقی پور به عنوان گزینه نهایی خود می باشد. اما انشقاق های درونی اصول گرایان بر هیچ کس پوشیده نیست. و بر پایه ی همین اختلافات است که خلیفه خلقی پور اخیرا در مصاحبه ای با تارنمای کبنا نیوز شرط حضورش را در انتخابات، اجماع اصول گرایان و حمایت آنها از یک کاندید واحد دانسته است. اگر اختلافی وجود نداشت که جناب خلقی پور باید با ارامش تمام خود را خروجی واحد اصول گرایان می دانست. راز این عدم ارامش همین اختلافات و انشقاق های درونی است. در آینده نزدیک خبرهای بیشتری از محافل اصولگرایان به بیرون درز خواهد که خود بیش از پیش نشان دهنده ی اختلافات ظاهرا حل نشدنی آنها خواهد بود.

محمد بهرامی و مهدی روشنفکر

همان طور که در بالا نیز اشاره شد یکی از ایرادات نوشته ی مذکور؛  تعریف کردن محمد بهرامی ذیل مجموعه ی اصلاح طلبان بود. مطلبی که به طور ضمنی این مفهوم را می رساند که در صورت اجماع اصلاح طلبان بر سر یک گزینه ی مشخص، دیگر محمد بهرامی پا پیش نخواهد گذاشت و حضوری در صحنه ی انتخابات نخواهد داشت. گزاره ای که مطلقا درست نیست، محمد بهرامی با توجه به سابقه اش  در شهرداری و به پشتوانه ی رای قابل توجهش در دور قبل و فعالیت های چهار سال اخیرش؛ در ذهن، خود را از هر کس دیگری محق تر می داند. و چه سید باقر موسوی بیاید و چه رد صلاحیت شود و نیاید، و چه اصلاح طلبان بر گزینه ی خاصی اجماع کنند و چه نکنند؛ محمد بهرامی اسب خود را برای حضور در کارزار انتخابات اسفند ماه، زین کرده است. ذکر این نکته نیز ضروری است در صورت رد صلاحیت سید باقر موسوی؛ حتی اگر اصلاح طلبان اراده شان بر اجماع کردن بر شخص دیگری باشد، احتمال این که آن شخص مورد اجماع محمد بهرامی باشد؛ درصدی نزدیک به صفر دارد. برای درک بهتر این یکی گزاره تنها کافی است چند ماهی به عقب برگردید و اتفاقات و حاشیه های انتخابات انجمن اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی یاسوج را به یاد بیاورید. آنجا که عده ای تیتر زدند بهرامی ها پیروز شدند و به حق یا ناحق عده ای دیگر شدید ترین حملات را متوجه محمد بهرامی کردند. خاصه در نوشته ای با قلمی به نام حسین مدرس و با تیتر « پشت پرده ی ائتلاف فریاد و محمد بهرامی » در سایت کبنا نیوز و البته جوابیه ای که با قلم صادق بهروزیان دهنو فرستاده شد.

گزینه ی دیگری که در کنار محمد بهرامی به عنوان میانه روهای این کارزار انتخاباتی شناخته می شوند؛ مهدی روشنفکر است. هم او که با وجود اینکه چهره ای کم سرو صدا در رسانه ها نشان داده است اما پشتوانه ای عمومی را احساس می کند. و با اتکاء به همین اقبال عمومی است که با اعتماد به نفس کامل بیش از هر چیز دیگری به عنوان نماینده ای مستقل و میان رو شناخته شده است.

برای هرکدام از مهدی روشنفکر و محمد بهرامی مطلوب ترین گزینه ی ممکن این است که در صورت رد صلاحیت سید باقر موسوی، شخص مورد اجماع اصلاح طلبان استان باشد. نکته ای که بعید به نظر می رسد. مطلوب ترین آن بود هر چند بسیار سخت و بعید؛ اما گزینه ی مطلوبی هم وجود دارد و در دسترس و آن اینکه بتوانند تا حدود زیادی به جذب بدنه ی اجتماعی اصلاح طلبان و یا حداقل اعتدال گرایان اهتمام بورزند. میزان موفقیت نهایی این دو تا حدود زیادی در گرو همین گزینه ی آخری است.

سرانجام، حاج غلام محمد زارع

در این بین نماینده ی فعلی استان در میانه ی میدان قرار می گیرد. هر چقدر که دو گزینه ای که در بالا از آنها بحث رفت ” میانه رو ” باشند و میانه روی پیشه شان باشد؛ علی اصغر زارع نه میان روی که در این کارزار انتخاباتی به دنبال ” میان یابی ” خواهد بود. کیست که نداند تفاوت میان روی با میان یابی زمین است تا آسمان.  همین بس که بدانیم؛ نماینده ی فعلی بویر احد و دنا در موسم انتخابات ریاست جمهوری 1392، در یک طنز سیاسی « برای همه ی نماینده های حاضر در مصلی یاسوج به استثنای جلیلی سخنرانی کرد ».
البته برای اینکه از جاده ی انصاف خارج نشده باشیم باید این را نیز اضافه کنیم که همیشه آن کس که بر کار است، تیغ تیز انتقادات علیه او بیشتر از هر کس دیگری برنده تر خواهد بود.

(مطلب منتشر شده نظر نویسنده محترم است و انتشار آن در سایت استان به معنای تایید تمام یا بخشی از آن نمی‌باشد)

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • محسن می‌گه:

    نصرالدین جان چرا قلم خوبت را اینقدر هزینه تعارفات کوچه و بازاری می کنی .مقاله تحلیلی جای ارایه ارزوها نیست جای بیان واقعیات است . بیشتر این ها ازت انتظار میره و اجازه نده از همین ابتدا اسیر این جوگیری ها و چیزی که خودت هم قبولش نداری بشی .

    • نیلوفر می‌گه:

      دوست عزیز فکر میکنم لازمه نگاهی کامل تر به متن بالا بندارید اتفاقا به نظر من صراحت کلامشون روشن بود فکر میکنم تحسین برانگیز بود احسنت

200x208
200x208