تاریخ درج خبر : 1394/08/23
کد خبر : ۵۲۳۷۹۷
+ تغییر اندازه نوشته -
مجید میراحمدی

«تیغ تندروها بر تن اصلاحات»

mirahmadi

سایت استان: مجید میراحمدی

پس از شکست اقتدار گرایان در انتخابات 24 خرداد 92 مبنی بر روی کار آمدن تحول خواهان رویکرد جدیدی در فضای داخلی و خارجی ایجاد شد. جریان تندروی داخل که 8 سال تمام سکان‌های هدایتی و ابزارهای قدرت حکومت اعم از لشکری و کشوری را در اختیار داشت طبیعتاً از دست دادن جبه‌ی دولت و ناهمسویی این جز قدرت با خود را بر نخواهد تابید پس شرایط جدید ایجاب می‌کند که برای حفظ بقیه مواضع و یک دست کردن ساختار قدرتشان در آینده نقشه راه‌های متعددی را پی ریزی کنند. که این نقشه راه‌ها شامل تضعیف دولت, برنامه ریزی برای مجلس دهم, تنگ کردن فضای سیاسی و اجتمایی داخل می‌باشد. با روی کار آمدن روحانی برنامه‌ی هسته‌ای و تعامل و تنش زدایی با غرب در رأس برنامه‌ی دولت وی قرار گرفت در تمام مدت 2 ساله‌ی روند توافق هسته‌ای طیف تند رو ابتدا ناقوس به نتیحه نرسیدن توافق را به صدا در آوردند و هر چه که به توافق نزدیک‌تر می‌شدیم عباراتی همچون «غیر قابل اعتماد بودن غرب» «عدم لغو تحریم‌ها» «خائن بودن تیم مذاکره کننده» و نهایتا «مساوی دانستن برجام با ترکمنچای» در دستور کار این طیف قرار گرفت. به عبارتی هرچه احتمال توافق بیشتر می‌شد پیکان تخریب و فشار, از غرب به تیم مذاکره کننده تغییر جهت می‌داد. با توافق هسته‌ای و ناکامی مخالفین در این حوزه, تندروها که تحمل شکست سخت آوردگاه سیاست خارجی را نداشتند سر را در گریبان ضد گفتمان‌هایی انداختند که در گذشته از آنها نتیجه دلخواه خود را گرفته بودند. خوانش بد از کلمه «نفوذ» از آن دست ضد گفتمان‌هایی از قماش «فتنه» است که تندروها برای حذف رقبای خود از آن بهره‌ی وافی و کافی را برده‌اند. این جریان چون در اذهان عمومی بازنده اصلی برجام به حساب می آیند پس طبیعی است که برای ادامه‌ی حیات سیاسی خود و رسمیت بخشیدن به اینکه هنوز قدرت سیاسی بلامنازع داخلی هستند از این دست واژه‌ها بهره برداری امنیتی خواهند کرد. محافظه کاران پس از باخت در مسئله هسته‌ای تمام تلاش خود را معطوف بهره برداری از فضای پسابرجام کرد تا از پیامدهای آن به نحو احسن برای خود در داخل استفاده کند. به این شکل که مسئله هسته‌ای به عنوان اصلیترین مشکل سیاست خارجی دولت اعتدال را مسئله ای ملی نشان دهد «کما اینکه هست» تا شکست در این میدان را کمرنگ جلوه دهد و از آن برای حفظ قدرت سیاسی داخل نهایت استفاده را بکند.قطعاً طیف تندرو حل شدن مسئله هسته‌ای را نسبت به توجه دولت به فضای بسته داخلی و گشایش‌های سیاسی, اجتماعی, فرهنگی ترجیح می‌دهد. چون می‌توانند از پیامدهای آن برای تضعیف دولت و عدم موفقیت جناح مخالف خود در داخل استفاده کند و تمام تلاش خود را به کار خواهد گرفت تا انتخابات بعدی که مجلس دهم را تشکیل می دهد را از دست ندهد. و برای نیل به این هدف تمام اسباب خود را به کار خواهد گرفت که مهمترین آنها 1- تلاش برای ناکارامدی برنامه‌های اقتصادی دولت 2- نظارت استصوابی شورای نگهبان 3- بسته نمودن فضای داخل برای فشار بر رقیب. همانگونه که قبلاً ذکر شد اقتدارگرایان رسیدگی به مناقشات خارجی را به پرداختن به موضوعات داخلی ترجیح می‌دهند. عدم توجه کافی دولت به برنامه‌های اقتصادی, تولید داخلی, وضعیت اشتغال و منوط کردن رشد این شاخصه‌ها به توافق هسته‌ای می‌توان یک اشتباه استراتژیک دولت نامید بطوریکه چهار وزیر اقتصادی دولت, گذار از رکود به بحران را هشدار دادند. از طرفی در اختیار داشتن بنگاه‌های بزرگ اقتصادی و اشتغال زایی در انحصار این طیف, باعث دلسرد و ناامید شدن طبقات آسیب پذیر از دولت در بهبود وضعیت اقتصادی خواهد شد. این گروه در مقام حفظ مجلس به عنوان قوه‌ی قانون گذار موافق با محافظه کاران که در دوران 8 ساله احمدی نژاد در تصادف با وضع اسفبار اقتصادی و اجتماعی نه تنها کوچکترین نقدی به ایشان وارد نکرد بلکه به ازای بی قانونی دولت وقت, قانون توجیه بی قانونی وضع می‌کرد با در اختیار داشتن ابزارهای امنیتی,رسانه‌ای, اقتصادی و استفاده از ضدگفتمان های خودساخته سعی در خارج کردن رقبای خود از میدان انتخابات دارند. آخرین امید دلواپسان نظارت استصوابی شورای نگهبان خواهد بود که اصلاح طلبان شناسنامه دار و درجه یک را رد صلاحیت و میدان انتخابات را برای اصلاح طلبان درجه دو و سه و اعتدالیون خنثی باز کند تا در صورت پیروزی این افراد شاهد مجلس منفعل و ناکارامد خواهیم بود و اگر لشکر اصلاح طلبان عبور کرده از فیلتر شورای نگهبان به هزیمت بروند باز صدای «دست رد ملت بر سینه اجنبی پرستان» گوش فلک را کر خواهد کرد. که در هر دو صورت اصلاح طلبان کیش و مات خواهند شد. پس تندروها به این نکته واقفند که فتح مجلس توسط اصلاح طلبان عمل گرا در صورت رقابت منصفانه طومار حیات سیاسی آنها را در هم خواهد پیچید. کنون امید است اصلاح طلبان با وحدت رویه, تلاش برای انسجام پایگاه اجتماعی, کادرسازی, واکنش حساب شده به شرایط حاکم و تمکین به تصمیمات شورای سیاست گذاری دومین سنگر تهاجمی دلواپسان را فتح و سیاست داخلی را به عنوان زیربنا توام با سیاست خارجی پیش ببرند.

(مطلب منتشر شده نظر نویسنده محترم است و انتشار آن در سایت استان به معنای تایید تمام یا بخشی از آن نمی‌باشد)

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

200x208
200x208