تاریخ درج خبر : 1394/08/25
کد خبر : ۵۲۴۱۰۱
+ تغییر اندازه نوشته -
علیجان اسدپور

استمداد برای پالایش رسانه ها

mail.google.comیبیب

با عرض پوزش از محضر نویسندگان و اهل قلم، مخاطب من مدیران و سردبیران رسانه‌های استان است.

در رسانه‌های استان با آنکه متون رسا و علمی در راستای تکنولوژی فکر و توسعهٔ اندیشه دیده می‌شود ولی در پی نوشت‌ها و کامنتها متاسفانه شاهد جاری شدن نظرات افراد کوچه و بازاری هستیم که اندیشه را در استان دلاورخیز و شجاعمان به چالش می‌کشد. لازم می‌دانم از باب ادب و احترام به تاریخ ایران عزیز به تاریخ ادبیات رسانه در گذشتهٔ دور نظر کنم.

در آغاز ترویج نظر، رسانه کبوتر پیام رسان بود و پیک هم پیک پیاده بود یا مرکب سوار و گاهی برای مسافتهای نزدیک بر روی بام و بلندی‌ها فریاد بانگ کسی بود که از تارهای صوتی قوی تری برخوردار بود. در آن هنگام هرچه پیام عاقلانه‌تر و علمی‌تر نوشته و بیان می‌شد پیام دهنده را بزرگ‌تر جلوه می‌داد؛ حتی پیام جنگ هم مودبانه بود.

با آنکه در آن زمان فن آوری‌های امروزی اعم از فیلم، عکس، تلگراف، پیامک، ایمیل و پست سفارشی و پیشتاز نبود، ادب رعایت می‌شد. اما با کمال تعجب مشاهده می‌کنیم که به نویسندگان ما چه در کامنت و پی نوشت و چه در تریبون ها توهین می‌شود و مدیران و سردبیران محترم رسانه‌های استان نظرات این کوته فکران و کوته نظران را منعکس می‌کنند. نام مستعار و دروغین رسم شده تا هرکسی عقده‌های شخصی‌اش را به صرای پاک و ورق سفید رسانه فرو ریزد و رسانه‌های ما اندک اندک مانند زباله سرا‌های آلودهٔ شیرابه‌های کثیف و حرفهای رکیک افراد کم سواد و کم عقل می شوند.

اگر به آرشیو نظرات کامنت نویسان نظر کنیم مشاهده می‌شود که انبوهی از الفاظ کثیف و به کینهٔ محلی آلوده به چشم می‌خورد که هر چه اصحاب زحمت کش رسانه سعی در پالایش این الفاظ دارند بازهم از فرط فراوانی حجمی این نظرات و گاهی از خستگی اصحاب محترم رسانه حجم کمی از این رودخانهٔ سیلابی سرریز شده از عداوت و کینه و حسادتهای محلی هم استانی‌ها به رسانه‌ها تراوش می‌کند و بسان فضلهٔ کثیفی که به حلب روغن پاک رسانه وارد می‌شود، ذهن خوانندگان را مشوش و مشغول می‌کند. جوانان صاحب قلم ما از ترس به چالش کشیدن شخصیت و دست نوشته‌هایشان جرات آفتابی شدن در فضای زیبای رسانه را به خود نمی‌دهند، زیرا در اولین نوشتارشان چنان آماج متلک و توهین‌های افراد مریض رسانه‌ای می‌شوند که خودباوری را برای همیشهٔ تاریخ زندگیشان از دست می‌دهند.

چند شب پیش افتخار هم نشینی با آیت الله سید شرف الدین ملک حسینی را در منزل برادرم داشتم و این مشکل بزرگ را به ایشان گوشزد کردم و متوجه شدم که دغدغهٔ ذهنی آن عزیز نیز کمتر از من نیست و با کمال سعهٔ صدر حرف‌هایم را شنید و ابراز همدردی کرد. من شاید از پایگاه ایمان بهرهٔ خوبی نبرده باشم ولی از آزادگی ذاتی‌ام همواره افتخار می‌کنم و به نمایندگی از تعدادی از اهل قلم که غالبا از مدرسین محترم دانشگاههای استان و جوانان نویسندهٔ جویای نام از محضر سخنرانان استان خواهش می‌کنم که برای پالایش رسانه‌های استان از ورود نظرات کوته فکران مبارزهٔ فرهنگی را آغاز فرمایید. من خود این عزیزان را به شهامت دعوت می‌کنم و از عزیزان اهل قلم می‌خواهم آنقدر به آن‌ها جواب دندان شکن و مستند بدهند تا برایشان مخفی شدن در پشت نامهای جعلی زشت و ناپسند جلوه کند مثلا من خودم گا‌ها می‌نویسم شما که شهامت ابراز نام خود را ندارید چگونه نظر می‌دهید یا اگر شهامت دارید بیایید به مناظرهٔ مستقیم بنشینیم.

احتمالا عده‌ای بر من خرده گیری می‌کنند و می‌نویسند بی‌محلی کنید ولی بنده عرض می‌کنم به اصحاب رسانه یا پالایش و فیلتر کنید و یا آنقدر این افراد کوته فکر را به بی‌شهامتی و بزدلی متهم کنید تا به جای خارج شدن جوانان حاشیه گریز آن‌ها خانه نشین شوند. در آخر از عزیزان رسانه خواهش می‌کنم رسانه‌هایتان را به کامنتهای غیر علمی و بغض آلود و تخریب کننده آلوده نکنید. شخصیت افراد شوخ و خوشرو و متلک پران جای خود و میدان گستردهٔ رسانه‌های پاک جای خود.

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

200x208
200x208