تاریخ درج خبر : 1394/09/06
کد خبر : ۵۲۵۳۳۲
+ تغییر اندازه نوشته -
غریب واحدی پور

«از کمیته فنی نفت تا انتخابات مجلس دهم»

vahedpor

سایت استان: غریب واحدی پور

شرکت نفت بویژه مناطق نفت خیز جنوب و شرکت های تابعه آن بنا به نقش و هدفی که در پی تحقق آن بوده و هستند، از قدیم الایام دارای بخش ها و قسمت های متنوع فنی، خدماتی و اداری بوده اند.بطوریکه در ابتدا بخش های فنی بعنوان هسته مرکزی شکل گرفته و سپس بنا به ضرورت این هسته بتدریج عامل بوجود آمدن و گسترش سایر بخش ها گردیده است.وجدان کاری، تعهد و دلسوزی پرسنل این بخش در سطوح مختلف همواره نقش غیرقابل انکاری در تحقق اهداف و ماموریت های وزارت نفت هم داشته است، تا آنجا که علاوه بر هزینه های هنگفتی که از جان و روح خود می پردازند، درحوادث نیز گاه تا سرحد تقدیم جان هم رفته و می روند.بماند که بنا به دلایلی نه فقط از منظر ناظر بیرونی دیده نمی شوند،بلکه حتی در درون مجموعه نفت نیز گاه گمنام و هدف تیر بی مهری قرار می گیرند.
این همه در حالی است که پاشنه آشیل و ستون خیمه نفت و هر مجموعه صنعتی دیگر هسته فنی آن است. ماهیت کار فنی نیز به گونه ای است که بدون از کسب تجربه مفید و موثر نقش‌آفرینی اثرگذار در آن حوزه اگر غیر ممکن نباشد، آسان نخواهد بود.
صدالبته در مناطق نفتخیز جنوب نیروهای فنی فقط به پرسنل کارخانجات و مناطق عملیاتی ختم نمی شوند، بلکه بنا به تجربه بیش از یک قرنی صنعت نفت و بویژه مناطق نفتخیز جنوب برای کارشناسی کردن و اجرای بهینه و مطلوب طرح ها و پروژه های جدید، در ساختار سازمانی ستاد کمیته های فنی متعددی متشکل از متخصصین با تجربه در زمینه های مختلف پیش بینی گردیده است.بطوریکه اعضای این کمیته ها نیزمطابق با هدف شکل گیری عمدتا از پرسنل فنی حوزه های مربوطه می باشند که علاوه بر صلاحیت علمی، همچنین سال ها تجربه عملیاتی را در کارنامه خود دارند.
یکی از این کمیته ها “کمیته بررسی فنی” ستاد نام دارد که همچنانکه از نام آن پیدا است، متشکل از متخصصین با تجربه ای در حوزه های فنی متفاوت با ماموریت بررسی موشکافانه فنی پروژه ها و طرح های بزرگ و جدید شرکت های مختلف مناطق نفتخیز جنوب اغلب با حضور نمایندگان اداره یا سازمان متقاضی است.
لذا، بنا به شرایط کارمدتی قبل توفیقی نصیبم شد تا به اتفاق تنی چند از همکاران بخاطر دفاع ازپروژه ای مربوط به سازمان محل خدمتم در جلسه‌ای از جلسات کمیته موصوف شرکت کنم.
بنابراین،پس از استقرار در جایگاه مشاهده کردم که سر موعد مقرر اعضای اصلی کمیته و مدعوین به سالن کنفرانس مشخص شده وارد و بصورت منظم پیرامون میز گرد بزرگی نشستند،جلسه بلافاصله با تلاوت قرآن و ذکر مقدمات الزامی توسط دبیر آغاز شد،سپس رئیس که از صدا و سیمای او بوضوح هویدا بود که راهی طولانی و پرنشیب و فراز را برای نشستن بر این کرسی طی کرده است، با متانت و نجابت خاص آغاز سخن کرد و موضوع جلسه را به شور گذاشت.
ولی از همه چیز که بگذرم، رئیس کمیته نخبه گانی از استخوان دارترین صنعت کشور علاوه بر پرداختن به موضوع اصلی، گلایه ای هم به این مضمون مطرح کردندکه ، “… گویا اکنون این معضل به یک اپیدمی تبدیل شده است که هر کس پیگیر رفع مشکل سازمان و قسمت خود به هر قیمتی ولو ضرر و زیان سازمان مادرمی باشد…”
ازاینرو، این سخن او برای من که ازجمله شاخص های اصلی وجود وجدان کاری در یک فرد را نگاه سیستمی و کل نگری او بجای سطحی نگری به منظور هماهنگی و همسویی کارها با اهداف و رسالت های سازمان و نیز سایر واحدهای سازمانی می دانم، آن گلایه برجسته تر از سایر موضوعات عنوان شده در ذهنم نقش بست و بعبارتی برایم معنای ویژه ای داشت. زیرا بر این اعتقاد و برداشتم صحه گذاشت که عامل بلامنازع و روبه تزاید بسیاری از معضلات ملک و میهن حتی در سازمان های عظیم و معتبر مشهور به برخورداری از نیروی انسانی با صلاحیت عدم وجود وجدان کاری با چنین شاخص و معیاری است.
صدالبته،بدیهی است که اگرچه امروز بروز و ظهور آن در حوزه های خاص غیر معمول می نماید، ولی درحوزه های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی سال ها است که از این اپیدمی رنج می بریم. برای اینکه نمایندگان و مدیران به اصطلاح انتخاباتی همواره با نگاهی سطحی و بی توجه به منافع کلان مملکت موجب اتلاف هزینه های هنگفتی از بیت المال شده اند. برای اینکه فقط منطقه خود را دیده و به رفع معضلات آن اندیشیده اند. در ا ین راستا چه کارخانه ها که بدون از توجیه فنی و با هزینه های گزافی از بیت المال و فقط تحت فشار نمایندگانی که دغدغه اصلی آنها رضایت منتخبین حوزه خود بوده است،احداث نشده اند. و چه سرمایه های انسانی که بواسطه رفع دغدغه انتخاباتی برخی آقایان برای رضایت هواداران صاحب رای خود از طریق اعطای کارشناسی نشده سمت های سازمانی به آنها بمنزله غنیمت مغلوب کردن رقیب درکارزار انتخاباتی بخاطر سلب انگیزه از گردونه خدمت به میهن خارج نشده اند.
بگذارم و بگذرم که این قصه سر درازی دارد،به حدی که بدون اغراق بسیاری از معضلات ریز و درشت کشور ریشه در این موضوع دارند، از طرفی در شیوع و فراگیری این اپیدمی هم هر کس بطریقی مقصر است، اما با توجه به بحث روز انتخابات مجلس دهم حداقل تقصیرما بعنوان شهروندان رای به کسانی است که با این برداشت فاقد وجدان کاری بوده ولی به هر طریق ممکن و با هر هزینه ای قرار است، منافع ما را تأمین کنند، غافل از اینکه سعادت و بهروزی جمعی در گرو تضمین منافع ملی است.
به همین علت با چنین انتخابی نه تنها چون چند دهه های گذشته برای برخی مناطق دردی درمان نمی شود، بلکه چون همیشه درقبال هر ریالی از درآمد ملی که بطور درست و کارشناسی شده هزینه نگردد و هر فردی که به هزینه تمام ملت به نیروی توانمندی مبدل شده است، ولی با توسل به روش های ناصواب از توان او برای ترقی و پیشرفت کشور استفاده نشود،چون همیشه مسئول هستیم.
پس فراموش نکنیم که اگر می خواهیم در درمان این اپیدمی ویرانگر نقشی ایفا کنیم، باید فارغ از قید و بندهای قومی، نژادی، جغرافیایی وغیره نماینده ای انتخاب کنیم که با تخصص، تجربه و نگرش سیستمی به اصطلاح واجد شاخص وجدان کاری بوده و مطابق قانون اساسی در قبال تمام ملت مسئول باشد.
دین، انقلاب و میهن پاینده باشند

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • سید مصطفی عبدالهی می‌گه:

    باید فارغ از قید و بندهای قومی، نژادی، جغرافیایی وغیره نماینده ای انتخاب کنیم که با تخصص، تجربه و نگرش سیستمی به اصطلاح واجد شاخص وجدان کاری بوده و مطابق قانون اساسی در قبال تمام ملت مسئول باشد.
    جناب مهندس اگر چنین شخصی در کل کشور پیدا بشود حاضرم حتی اگر از استان اردبیل یا چابهار باشد بروم و رای دهم. ضمن سپاس از دغدغه به حق و بجای جنابعالی در خصوص پیشرفت ایران اسلامی.

200x208
200x208