تاریخ درج خبر : 1394/09/14
کد خبر : ۵۲۶۱۰۷
+ تغییر اندازه نوشته -
پدرام ئیلانی

عده ای می خواهند آتش کین و نفاق را برافروزند

ilani

سایت استان: پدرام ئیلانی
از آغاز حیاط اجتماعی انسانها، همواره تعدد و تفاوت دیدگاه افراد وجود داشته است. در روزگاری که بشر متمدن نشده بود، افراد برای احقاق حق و یا به کرسی نشاندن دیدگاه شان به زور و سلاح متوسل می شدند، اما امروزه با وجود قوانین و هنجارها، افراد برای مطرح کردن خود و دیدگاه شان، تغییر شیوه داده اند و آموخته اند که برای مطرح کردن، تایید و یا تکذیب کردن هر دیدگاهی، باید سخن گفتن و شنیدن را بیاموزند. باید سخن مخالف را تاب بیاورند و اجازه دهند تا سایر دیدگاه ها نظرات خود را مطرح کنند. متاسفانه گویی این روزها در جامعه به ظاهر متمدن ما، نه سخنوری برای سخن گفتن، و نه شنونده ای برای شنیدن وجود ندارد. رویداد هفته گذشته در دانشگاه یاسوج، شاید یکی از رویداد هایی بود که اگر سخنوری آگاه و شنونده ای قابل در آن وجود داشت، هیچگاه به منظور اعتراض، با میهمانی که از طرف همین دانشگاه دعوت شده بود، برخورد ناشایست نمی شد.
در واقعه دانشگاه به زبان مناسبی اعتراض نشد و صبر و تحملی برای شنیدن کلام دیگران وجود نداشت و اجازه داده نشد که سخنران کلامی منعقد کند تا پس از ایراد سخن، به وی اعتراض شود، مخاطبان با پیشداوری به صحنه آمده بودند و بدون شنیدن سخنی طرف مقابل را محکوم ساختند و به بیرون دانشگاه راندند و دوستان و همکلاسیان خود را به فتنه گری و جاسوسی متهم ساختند.
بسیار سخیف است که عده ای گمان می کنند که فراتر از قانون می توانند با دیگران برخورد کنند و آنان را متهم سازند، متاسفانه برخی افراد گمان می کنند که می توانند برای خود قانون را وضع و اجرا کنند و همین افراد به گونه ای ادعای تدین و ولایت می کنند که گویی همگان نامسلمان و ضد ولایت هستند به جز خودشان، شاید آنان فراموش کرده اند که از دیدگاه امام (ره) احترام به قانون و اجرای آن وجوب شرعی دارد و بی احترامی به قانون حرمت شرعی! تمکین از قانون معیار ولایت پذیری و تقوای سیاسی است اما متاسفانه عده ای با بی قانونی و فتوا های خود ساخته، از رهبر پیشی گرفته اند و چندین گام جلوتر از وی در حرکت هستند. مقام معظم رهبری بارها در سخنرانی های خود از ایجاد کرسی آزاد اندیشی یاد کرده اند و خواستار برگزاری این کرسی ها شده اند، اما هربار که قرار شده است کرسی آزاد اندیشی برگزار شود، عده ای مغرضانه و عده ای از ترس شنیدن کلامی مخالف، محفل را به بهانه ای همچون فتنه گری و سایر برچسب های تاریخ مصرف گذشته بر هم زده اند و فضا را متشنج ساخته اند.
هدف از این نگاره، ارزش داوری و یا قضاوت میان طرفین دعوای حادثه دانشگاه نیست، بلکه نکات پنهانی در آن وجود دارد که بهتر است نسبت به این نکات کمی اندیشید. میهمانی از طرف جمعی دانشجویی به دانشگاه دعوت می شود، قبل از این دعوت، دانشجویان اقدام به دریافت مجوز از ریاست دانشگاه می نماید، این درخواست به شورای تامین و فرمانداری ارجاء داده می شود، تمامی مقامات مسئول با این دعوت نامه موافقت می کنند و در نهایت مجوز قانونی صادر و میهمان را برای شرکت در همایشی فرا می خوانند.
اما روز همایش دانشگاه بدل به کارزار نبرد می شود و گروها به جان هم می افتند و به یکدیگر اهانت می کنند، سنت میهمان نوازی که در گذشته وجود داشت را پنهان، رزم آوری و دلاوری و یورش را آشکار می کنند. در گذشته ایل بویراحمد، اگر دشمنی به میهمانی می آمد، مردم رسم میهمان نوازی را به بهترین شکل به جا می آوردند. اما در دانشگاه آزاد به گونه ای با میهمان همایش برخورد شد که گویی مقامات اسرائیلی به آنجا آمده و قصد تصرف داشته اند. به گونه ای فضا سازی و فضا را مسموم کرده بودند، گویی با خود شیطان روبرو گشته اند. به راستی اینقدر شتابان به کجا می رویم؟
قابل تامل تر از روز واقعه در دانشگاه، روزهای بعد است که عده ای به بهانه هایی کهنه و از جنس کینه، می خواهند مسئولان و دلسوزان نظام را زیر سوال ببرند، به مجموعه دولت و مسئولان توهین و آنان را به فتنه گری و همکاری با فتنه گران متهم می کنند. هنوز هم برچسب زنی و انگ زنی می کنند و می خواهند از آب گل آلود ماهی بگیرند. این ماهیگیران همانانی هستند که به مثابه آفتابگردان با چرخش زاویه نور خورشید می چرخند و به نرخ روز نان شان را می خورند و کک شان نمی گزد که آبروی حرفه و پیشه خود را با این اعمال زیر سوال می برند. گمان می کنند که تا کوچکترین اتفاقی بیافتد و بادی بوزد، می توانند با انگ زنی به مجموعه دولت، آبروی بر باد رفته دوستان و حامیان گذشته شان را بازگردانند و باز هم بر مسند تاخت و تاز تکیه دهند.
برخی از رسانه های غیرحرفه ای، وابسته و تازه به دوران رسیده که حتی ابتدایی ترین اصول رسانه ای را نمی دانند، با تیترهای زردشان، می خواهند بر آتش کین و نفاق بیافزایند و احزاب و گروه ها را بیش از پیش به جان هم اندازند و در این میان، خود به ماهیگیری در آب گل آلود مشغول شوند و بیش از پیش کاسبی کنند. فرمانداری را که تاکنون در تمام سخنان اش، کلمه ای جز قانون و قانون گرایی بر زبان نیاورده است را هم دست فتنه گران و راه باز کن آنان می خواند و وی را به تکمیل کننده پروژه نفوذ متهم می سازد، تا شاید بتواند نگاه مسئولان فرا دست را نسبت به فرمانداری بسیجی و دانش آموخته مکتب روح الله خدشه دار کند و بتواند فرمانداری قانونمند را از سر راه قانون شکنان بردارد. قرار دادن عکس هایی نیم رخ از چهره فرمانداری که همواره از شفافیت امور و قانون مندی و قانون پذیری تاکید داشته است و تاکید نویسنده مغرض بر نیمه پنهان چهره وی چه معنای می تواند داشته باشد به جز تخریب مغرضانه مرد قانون؟ این افراد بر آن شده اند تا با برافروختن شعله های کینه و نفاق میان افراد، آنان را سرگرم جنگ ، برچسب زنی و تخریب یکدیگر کنند و در این میان خود به مقاصدشان برسند و در آخر نیز به ریش ملت بخندند.
عده ای مغرضانه با قصد تخریب شخصیت ها و کارگزاران دولت تدبیر و امید در افکار عموم مردم، بر آن شده اند تا روی سیاه گشته و دست های رو شده عده ای که در گذشته بر مسند قدرت، تکیه داده بودند و با نیرنگ و تظاهر ثمره ملت را استثمار و به یغما برده بودند، مجدداً به مسند قدرت بازگردانند تا باز هم با یاری گرفتن از آنان به تاراج و کاسبی مشغول شوند. اما نمی دانند که زمستان به پایان خواهد رسید و روسیاهی به زغال خواهد ماند.

*سرمقاله ابتکار جنوب – شنبه 14 آذر 94

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • نوروزی می‌گه:

    درود بر این قلم

  • امید علی پور می‌گه:

    با شما موافقم که هستند کسانی با چنین انگیزه هایی در عین حال کشمکشها و رقابتها در هرجایی قابل مشاهده هستند و چنین رفتاری در جامعه ی اجتناب ناپذیر است

200x208
200x208