تاریخ درج خبر : 1392/05/16
کد خبر : ۵۳۰۱۳
+ تغییر اندازه نوشته -

راز حضور اصولگرایان شناسنامه دار در کابینه

سایت استان: علی محقق

دکتر حسن روحانی همانگونه که پیش تر وعده کرده بود، بلافاصله پس از ادای سوگند ریاست‌جمهوری فهرست وزرای پیشنهادی خود را به مجلس شورای اسلامی ارائه کرد. روحانی در حالی در مراسم تحلیف این کار را انجام داد که بر اساس قانون از زمان تحلیف برای معرفی وزرای خود به مجلس دو هفته زمان در اختیار داشت. او اما به گفته علی لاریجانی «زرنگی به خرج داد» تا هم کار دولت زودتر سامان بگیرد و هم در همین گام اول عزم خود برای تعامل مثبت با سایر قوا را نه در حرف که در عمل نشان دهد.

رئیس جمهور برای توسعه تعامل بین قوا به تسریع در ارائه فهرست وزراء بسنده نکرد و علیرغم حرف و حدیث‌های بسیار و با وجود اختیارات خود به عنوان رئیس جمهور برای چینش اعضای کابینه و انتخاب وزرا، همانطورکه پیش تر وعده داده بود فراجناحی عمل کرد و حتی طعنه تشکیل «کابینه چهل تکه» را هم به جان خرید. روحانی تا آنجا پیش رفت که نظرات و دیدگاه‌های نمایندگان و روسای قوای دیگر را در گزینش همکاران خود نیز لحاظ کرد و در واپسین روزهای پیش از تنفیذ و تحلیف دو نام خاص، که در نگاه اول با سایر اجزای کابینه نامتجانس می‌نمود، را وارد فهرست کابینه نمود. یکی از این دو قرار است متولی مهم ترین و فراگیرترین وزارتخانه سیاسی کشور یعنی وزارت کشور شود و دیگری در راس خنثی ترین دستگاه اجرایی دولت خواهد نشست و به کنایه وزرای پیشین دادگستری «حماله الوایح» قوا لقب می‌گیرد، تا صدر و ذیل فهرست وزیران در اختیار حلقه‌ای خارج از دایره یاران دوران انتخابات روحانی بیفتد.
نتیجه دو اقدام رئیس جمهور این شد که هم تکلیف کابینه در کوتاه ترین زمان ممکن تا حدود زیادی مشخص شده و هم با قرارگرفتن نام دو اصولگرای شناسنامه دار در کابینه حسن نیت آقای رئیس جمهور برای اداره امور کشور به دور از حاشیه به بخش‌های دیگر حاکمیت و گروههای سیاسی اثبات گردیده است. تا جایی که علی لاریجانی خوشحال از همراهی رئیس‌جمهور جدید و سرخوش از فارغ شدن از تقابل ۶ ساله و پرحاشیه با رئیس دولت سابق، در پایان مراسم تحلیف لبخند بر لب از زرنگی آقای روحانی تشکر کند.
با این همه نمی‌توان انکار کرد که در نگاه اول گزینش دو چهره اصولگرای نزدیک به روسای دو قوه‌ی دیگر به عنوان وزرای کشور و دادگستری، وصله‌های ناچسب کابینه‌ای به نظر می‌رسند که روبنای آن اعتدال و گفتمان و زیربنایش اصلاح طلبی است. اما در عین حال منکر این واقعیت هم نمی‌توان شد که رویکرد سیاسی دکتر روحانی در خوشبینانه ترین تفسیر همان رویکرد هاشمی رفسنجانی است و چیزی جدای از واقع‌گرایی هاشمی دهه هفتاد در تشکیل دولت‌های چهارم و پنجم را نباید از روحانی انتظار داشت. در چنین نگاه دوراندیش و عملگرایانه‌ای، رئیس جمهور ناگزیر است که بیش از هرچیز به فرار از حاشیه و کم کردن اصطکاک سیاسی برای پیشبرد امور دولت و تعامل قوا التزام داشته باشد. چیزی که چه بپذیریم و چه نپذیریم هم هاشمی رفسنجانی و هم دکتر حسن روحانی همواره در مقام اجرا به این رویکرد شهره بوده اند و همواره نتیجه مثبت این نگاه غیرجانبدارانه را نیز در بلند مدت چشیده و چشانده اند. فارغ از آنچه که گفته شد نکته دیگر این است که به هر حال با وارسی مناسبات سیاسی و شخصی رئیس جمهور در سه دهه گذشته می‌توان رگه‌هایی از همفکری و همراهی دو گزینه پیشنهادی با روحانی را در مقاطعی رصد کرد.
از سویی راز اصلی گزینش این دو نفر خاص از بین خیل عظیم چهره‌های آماده به خدمت اصولگرایان برای عضویت در کابینه را می‌توان نه در گذشته دور و صرفا اصولگرا بودن آنها که در عملکرد ماهها و سال‌های اخیر آنها در دو نهاد نظارتی جستجو کرد. یکی از اصلی ترین وجوه مشترک رحمانی فضلی و پورمحمدی و وجوه تمایز این دو با سایر گزینه‌های احتمالی اصولگرا، فعالیت اخیر آنان در راس دیوان محاسبات و سازمان بازرسی به عنوان ناظر بر عملکرد دولت دهم است. رحمانی فضلی حدود شش سال با حکم علی لاریجانی ریاست دیوان محاسبات را برعهده داشته است. پورمحمدی نیز از بدو برکناری از وزارت کشور توسط رئیس قوه قضاییه به عنوان رئیس سازمان بازرسی مشغول فعالیت بوده است. هم دیوان محاسبات و هم سازمان بازرسی طی سال‌های اخیر نظارت و اشراف دقیقی بر عملکرد بودجه‌ای و برنامه ای دولت و حیات خلوت‌های مالی احتمالی اعضای دولت داشته اند. طبیعتا آنها در کنار سکانداری وزارتخانه‌های کشور و دادگستری می‌توانند از این منظر به پیشبرد امور و ساماندهی کار دولت کمک کنند تا در مرحله ارزیابی دولت از وضع موجود، فهم دقیق از میراثی که دولت احمدی نژاد برای روحانی گذاشته به دست آید. چیزی که در گام اول فعالیت دولت یازدهم بسیار لازم و ضروری است و همانطور که پیش از این دکتر روحانی گفته است، دولت چاره ای ندارد جز اینکه اشراف کاملی از آنچه که در دولت قبلی بر کشور گذشت بدست آورد و طی ماههای آینده در این رابطه به مردم و نهادهای نظارتی گزارش دهد.
به عبارتی اگر فرض را بر این بگیریم که روحانی از منظر اصرار به چیدن کابینه ای فراجناحی و زرنگی به خرج دادن برای عبور آسان کابینه از گردنه مجلس ناگزیر به انتخاب یارانی از جریان اصولگرا بود او چه برای تسهیل در پیشبرد امور دولت و چه به لحاظ همراهی و نزدیکی دیدگاه احتمالا بهترین انتخاب ممکن را داشته است.

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • ناشناس می‌گه:

    آقای سید علی محقق عزیز، چه خبر از نفت و نان سر سفره ها و کنفرانس خبری روحانی و …
    اعتراف کن که این کار شما خلاف وظیفه شما و نوعی عقده گشایی بود…

200x208
200x208