تاریخ درج خبر : 1395/01/19
کد خبر : ۵۳۹۶۸۴
+ تغییر اندازه نوشته -
ولی الله شجاع پوریان

پارلمان درسایه فرصت است نه تهدید

شجاع پوریان

نتیجه انتخابات هفتم اسفند 94 به‌ویژه در کلان‌شهر تهران اگرچه در نگاه نخست اسباب خرسندی و دلگرمی گفتمان اصلاحات را در پی‌داشت، اما این فرصت نیکو برای کسانی که قدری عمیق‌تر مسائل جامعه را مورد تحلیل و تبیین قرار می‌دهند، همراه با نوعی تهدید هم هست. به عبارتی دیگر انتخاب لیست 30نفره امید در تهران اصلاح‌طلبان را در موقعیت فرصت و تهدید قرار داده است؛ فرصتی برای حضور در یکی از مهم‌ترین نهادهای تصمیم‌گیری، تقنین و نظارت در کشور و تهدید از این جهت که اکثریت منتخبان لیست امید هرچند دارای مدارک تحصیلی عالی هستند و از پیش‌شرط‌های اولیه برای حضور در این جایگاه برخوردارند، اما به نظر می‌رسد که به دلیل عدم معروفیت و بعضاً نداشتن تجربه سیاسی و اجرایی نتوانند کارایی مورد انتظار جامعه و رای‌دهندگان را از خود بروز دهند، از این‌رو لازم است که پس از پایان ماه عسل حاصل از پیروزی و فروکش کردن شادی بعد از آن، رفع این دغدغه در دستور کار تئوریسین‌های اصلاحات و فعالان سیاسی قرار گیرد.

تشکیل پارلمان در سایه توسط برخی از اصلاح‌طلبان در واقع راه‌کاری مناسب برای این دغدغه به شمار می‌آید که ابتدا از سوی سعید حجاریان طرح و در روزهای گذشته توسط برخی دیگر از شخصیت‌های اصلاح‌طلب یادآوری شد. پارلمان در سایه به مثابه اتاق فکری متشکل از بزرگان اصلاحات، متخصصان، کارشناسان و فعالان سیاسی زبده و مجرب اصلاحات می‌تواند خلاء تجارب مدیریتی و اجرایی لیست امید را جبران کند و از سویی برای مطالبات فزاینده رای‌دهندگان پاسخ و واکنش مناسب ارائه دهد. متاسفانه بر خلاف عرف رایج در ادبیات سیاسی که نگاهی منفی به اصطلاح «در سایه» در دنیای سیاست دارند، ایجاد «پارلمان در سایه» نه به عنوان رقیبی در برابر پارلمان موجود، بلکه به عنوان مکمل و اتاق پشتیبانی فکری آن تشکیل می‌شود. این برداشت منفی از آنجا نشات می‌گیرد که برخی با برداشتی که از دولت در سایه دارند و آن را به عنوان دولت غیررسمی اپوزیسیون قلمداد می‌کنند، به تبیین مفهوم «پارلمان در سایه» می‌پردازند، حال آن‌که مراد اصلاح‌طلبان از طرح موضوع پارلمان در سایه نه تشکیل نهادی رقیب و اپوزیسیون، بلکه مجموعه‌ای همراه و حامی و مشاور برای پیگیری و تداوم خط‌مشی اصلاح‌طلبان در مجلس به شمار می‌آید.

همچنین تشکیل «پارلمان در سایه» مزیت دیگری دارد؛ به صورتی‌که بسیاری از فعالان سیاسی انتخابات هفتم اسفند را نقطه عطفی در تقویت تحزب در کشور می‌دانند. برای اولین بار به صورت کاملا جدی و مشهود مردم تهران نه به اشخاص بلکه به یک لیست کامل و جریان فکری و گرایش سیاسی مشخص رای داده‌اند که خود به منزله ظهور و رسوخ فرهنگ تحزب در کشور به شمار می‌آید. چنین رویشی اگر با تشکیل «پارلمان در سایه» همراه شود و منتخبان در پیوندی آشکار با اتاق فکری نهادمند قرار گیرند به طور حتم به تشکیل احزابی قوی و کارآمد که متاثر از خردجمعی باشد، ختم می‌شود. در واقع در چنین حالتی تصمیمات منتخبان لیست امید نه ناشی از برداشت شخصی بلکه متاثر از پشتوانه فکری و اعتقادی روشن و استفاده از ظرفیت نخبگان این گفتمان است که به طور حتم آثار مثبت آن در جامعه و فضای سیاسی کشور جاری و ساری خواهد شد.

زمان باقی‌مانده تا شروع رسمی فعالیت منتخبان مجلس دهم، فرصت مغتنمی است تا با عملیاتی کردن طرح «پارلمان در سایه» تهدید احتمالی را به فرصتی گرانبها برای تقویت جایگاه اصلاحات در کشور تبدیل کرد. فراموش نکنیم منتخبان لیست امید در صورتی که نتوانند عملکرد و کارنامه موفقی از خود بر جای بگذارند، در واقع بر گفتمان اصلاحات در کشور خدشه وارد خواهند کرد و شعله امیدی که از خرداد92 روشن شد و در اسفند 94 زبانه کشید، کم‌فروغ خواهد شد.

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

200x208
200x208