تاریخ درج خبر : 1395/04/24
کد خبر : ۵۴۷۱۲۰
+ تغییر اندازه نوشته -

ظریف، کیارستمیِ سیاستِ ایران است/ دوقطبی کدخدا-رعیت و دریافت جایزه از جشنواره‌های غربی

moradi - 1

سید یوسف مرادی

جامعه‌ی روشنفکری ایران، چنان شیفته‌ی زیبایی‌های غرب بوده است که در قاب تصویر دوربینش، برای ایجادِ واقعیتی که از جهان می‌بیند راهی جز تاریک نشان دادن کشور خودش (رعیت جهانی) در مقابل عظمت غرب (کدخدای جهانی) ندارد.

سایت استان به نقل از صبح زاگرس، *یوسف مرادی- سینمای جریانِ شبه روشنفکری توانسته است در سطح سینمای جهان (جشنواره‌های غربی) جایگاهی مناسب برای خود تعیین کند، جشنواره‌هایی که دوست دارِ سینمایی‌اند که تصویری عقب‌مانده و تاریک از درون ایران به نمایش می‌گذارد.

این تصویرِ تاریک، ریشه در زاویه‌ی نگاهِ سینمای روشنفکری ایران به جهان دارد که همان نگاهِ کدخدا-رعیت است.

درواقع جامعه‌ی روشنفکری ایران، چنان شیفته‌ی زیبایی‌های غرب بوده است که در قاب تصویر دوربینش، برای ایجادِ واقعیتی که از جهان می‌بیند راهی جز تاریک نشان دادن کشور خودش (رعیت جهانی) در مقابل عظمت غرب (کدخدای جهانی) ندارد.

سینمای روشنفکری ایران آنچه از جهان فهم می‌کند را به تصویر می‌کشد و از این زاویه دروغی نگفته است.

واقعاً اگر عظمت در نگاهِ روشنفکر غرب باشد، دیگر هیچ عظمتی در جهانِ بیرون از نگاهش (حتی دارایی‌های متعالی خودش) وجود نخواهد داشت.

مابه ازایِ زاویه‌ی نگاهِ رعیت-کدخدا را می‌توان در همه‌ی عرصه‌ها دید و این نگاه را در حوزه‌هایی چون سیاست، دفاعی، فن‌آوری، اقتصاد، فرهنگ، سیاست خارجی و … هم به ‌راحتی توصیف کرد.

به‌عنوان نمونه در حوزه‌ی دفاعی، وقتی نگاهِ ما با زاویه نگاهِ روشنفکران هماهنگ باشد، تحت هر شرایطی غرب قدرتمندتر از ماست، حتی اگر حقایق جهانی به‌گونه‌ای دیگر باشد (به‌عنوان‌مثال می‌توان به بیانِ جمله‌ی «تمام ساختار دفاعی ما با فشردن یک دکمه توسط آمریکایی‌ها نابود می‌شود» توسط جناب دکتر ظریف اشاره داشت که ریشه در همین زاویه نگاه دارد، در این نگاه حتی اگر ایران جزو هفت ‌کشور اول دنیا در توانایی موشکی باشد، حتی اگر از افغانستان تا یمن و از آنجا تا مدیترانه یک ارتشِ جهان‌وطن یک‌میلیون‌نفری مسلح داشته باشد، حتی اگر بر مهم‌ترین شاهراهِ انرژی جهان (تنگه هرمز) تسلط کامل داشته باشد، حتی اگر اسرائیل نتواند ٣٣ روز در مقابل یکی از واحدهای نظامی حامی ایران در لبنان مقاومت کند،

حتی اگر آمریکا در سیصد سال اخیر در یک جنگ هم پیروز نشده باشد، حتی اگر ایران به‌جز سپاه و ارتش یک بسیجِ مردمی بیست‌میلیون‌نفری داشته باشد و حتی اگر خود آمریکایی‌ها هم اذعان کنند که قدرت مقابله با ایران را ندارند هم نگاهِ رعیت-کدخدا خروجی‌اش همان جمله‌ای است که دکتر ظریف گفت.

مابه ازایِ این نگاه را می‌توان در عرصه‌های دیگر هم همچون فرهنگ (نظریات کسانی چون عطاالله مهاجرانی وزیر دولت اصلاحات)، سیاست خارجی (تنش‌زدایی دولت اصلاحات در نظامِ سلطه‌ی جهانی به هر قیمتی)، اقتصاد (بی‌توجهی به صنعت ایرانی در عرصه‌های مختلف همچون خودروسازی)، گفتمان عمومی (بی‌اعتمادی به تولیدات داخلی به دلیل تزریق این نگاه به افکار عمومی)

، فرار نخبگان (مهاجرت به بهشت-خانه کدخدا-با هر هزینه‌ای) و موارد بسیار دیگر دید.

با این توضیح به‌خوبی قابل‌درک است که دلایل دولت در خصوص موفقیت برجام ریشه در چه نگاهی دارد، درواقع در این نگاه، همین‌که کدخدا به ما دست بدهد، ما را تحویل بگیرد و قصد نابودی ما را به‌عنوان یکی از رعیت‌های نظم نوین جهانی نداشته باشد ما برنده ‌شده‌ایم.

از این زاویه، بهتر می‌توان نگاهی که حتی آبِ خوردن ما را به توافق با غرب (کدخدا) وصل می‌نمود، درک کرد.

درواقع، برجام جایزه ما در یک جشنواره‌ی غربی همچون کن و اسکار است که اصل مهم و اساسی (رعیت -کدخدا) بر آن حاکم بوده است (اصلی که غربی‌ها به آن روحِ حاکم بر برجام می‌گویند و ظاهراً هیچ‌کس، به‌جز مذاکره‌کنندگان منظورشان را نفهمید).

لذا، از این زاویه‌ی دید، همچون کیارستمی و دیگران، باید به دکتر ظریف هم تبریک گفت.

او، در زمین بازی سیاست، اصول دیپلماسی حاکم بر نظم کدخدا-رعیت را رعایت کرد و برنده‌ی جایزه‌ای به نامِ برجام شد.

منتقدین برجام باید به این مسئله توجه کنند که اساساً دوگانه‌ی رعیت-کدخدا خروجی‌ای به نام بُرد-بُرد به آن شکلی که مدنظر آنان است ندارد.

درواقع دو طرف ماجرا از دو زاویه ٌ کاملاً متفاوت به یک واقعه نگاه می‌کنند و به همین دلیل وارد یک جنگ بی‌پایان شده‌اند.

برجامیان همچون کیارستمی هیچ‌گاه دلیل اصلی بردنِ جایزه‌شان را نخواهند گفت و منتقدین برجام هم با تأکید بیش‌ازاندازه روی جزییات و با نادیده گرفتنِ روح حاکم بر برجام (اصل کدخدا -رعیت) نخواهند توانست آن‌گونه که باید، جامعه را به درک درستی از اتفاق رخ‌داده برسانند، بدین ترتیب از استفاده از مهم‌ترین خصوصیاتِ ذاتی مردم ایران (خصلت‌هایی چون مبارزه با ظلم، آزادگی، عزت طلبی و …) در مقابله با روحِ حاکم بر برجام محروم می‌شوند.

مردمی که هنوز هم منتظرِ نتایجِ برجام اند، غافل از اینکه همان‌گونه که بارهای بار دولت گفته است، برجام واقعاً نتیجه داده و نتیجه‌اش همان لبخندی بود که کدخدا زد و رفت…

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

200x208
200x208