تاریخ درج خبر : 1395/05/15
کد خبر : ۵۴۸۹۳۱
+ تغییر اندازه نوشته -
همه‌چی از یاد آدم می‌ره، مگه یادش که همیشه یادشه

برای دوازدهمین سالروز درگذشت «حسین پناهی»

آغازش شهریور 1335 بود و انجامش مردادماه 1383؛ روستازاده‌ای که آمد و با سادگی و صفایش در دل‌ها ماندگار شد. حالا هشت سال از درگذشت سهرابِ «دزدان مادربزرگ» که ملتی را شیفته سادگی‌اش کرده بود می‌گذرد اما در تمام این سال‌ها یاد و نامش زنده مانده است.

Photo-by-Hossein-Panahi9

به گزارش سایت استان، این روزها اشعار و خاطره‌ی بازی‌های حسین پناهی همه‌جا هستند و یادآور پاکی و بی‌آلایشی شاعر، بازیگر و نویسنده‌ای‌اند که این ویژگی‌ را در چهره معصومش در نقش‌های تلویزیونی و قلم بی غل و غشش در شعرها و نوشته‌هایش متبلور می‌کرد.

پناهی به دلیل فیزیک کودکانه و شکننده، نحوه خاص سخن گفتن، سادگی و خلوصی که از رفتارش می‌بارید و طنز تلخش، بازیگر نقش‌های خاصی بود؛ اما او بیشتر شاعر بود و این شاعرانگی در ذره‌ذره جانش نفوذ داشت.

حسین پناهی، بازیگر، کارگردان، نویسنده و شاعری بود که کودک درونش همواره زنده بود و این ویژگی‌اش باعث شده بود بازی و لحن کلامش به دل هر مخاطبی بنشیند و او را به چهره‌ ماندگاری تبدیل کند.

بر اساس این گزارش، حسین پناهی در ششم شهریور ۱۳۳۵ در روستای دژکوه در استان کهگیلویه و بویراحمد زاده شد. پس از اتمام تحصیل در بهبهان به توصیه و خواست پدر برای تحصیل به مدرسه آیت‌الله گلپایگانی رفت و بعد از پایان تحصیلات برای ارشاد و راهنمایی مردم به محل زندگی‌اش بازگشت، بعد از چند ماه فعالیت در کسوت روحانی، به تهران مهاجرت کرد و در چهار سال مدرسه هنری آناهیتا درس خواند و دوره بازیگری و نمایشنامه‌نویسی را گذراند.

وی بازیگری را نخست از مجموعه تلویزیونی «محله بهداشت» آغاز کرد. سپس چند نمایش تلویزیونی با استفاده از نمایشنامه‌های خودش ساخت که مدت‌ها در محاق ماند. با پخش نمایش «دو مرغابی در مه» از تلویزیون که علاوه بر نوشتن و کارگردانی خودش نیز در آن بازی می‌کرد، خوش درخشید و با پخش نمایش‌های تلویزیونی دیگرش، طرف توجه مخاطبان خاص قرار گرفت. نمایش‌های «دو مرغابی در مه» و «یک گل و بهار»، بنا به درخواست مردم به‌دفعات از تلویزیون پخش شد و حسین پناهی در دهه‌ی شصت و اوایل دهه‌ی هفتاد، یکی از پرکارترین و نوآورترین نویسندگان و کارگردانان تلویزیون بود.

9633

آنا پناهی، دختر مرحوم حسین پناهی گفت: امیدوارم که مسئولان قدر دیگر هنرمندان را تا زنده هستند، بدانند.

وی ما به‌عنوان فرزندان حسین پناهی از مسئولان هیچ انتظاری نداشته و نداریم، افزود: به‌هرحال هنرمندان به میزان فعالیت‌ها و آثار هنریشان در جامعه و در بین مردم جایگاه دارند شاید که هیچ‌وقت این توقعات از سوی خودشان عنوان نشود اما فکر می‌کنم چندان در زمان حیاتشان به آن‌ها رسیدگی نمی‌شود و یا حمایتی از آن‌ها صورت نمی‌گیرد.

پناهی بیان کرد: بعد از مرگشان هم هرچند ظاهراً دیگر مهم نیست توجهی آن‌طور که شایسته است نمی‌شود و صدالبته آنچه جایگاه و عیار آثار هنری را معین می‌کند مردم و جامعه هستند و آن‌ها برای هنر یک هنرمند و اثرش ارزش و اعتبار به وجود می‌آورند.

دختر مرحوم حسین پناهی خاطرنشان کرد: حسین پناهی چه در زمان حیاتش و چه بعد از رفتنش همیشه موردتوجه و حمایت مردم و هم استانی‌هایش بوده و هست و همیشه از آن به‌عنوان یکی از باارزش‌ترین داشته‌هایش یاد می‌کرد چراکه دردها و رنج‌ها و دغدغه‌هایش را با آن‌ها یکی می‌دانست و همیشه سعی می‌کرد تا در انتقال از درک و دریافتش از دردها و سختی‌ها و کمبودها با آن‌ها صادق باشد.

وی تصریح کرد: امیدوارم که مسئولان قدر دیگر هنرمندان را تا زنده هستند، بدانند و هنرمند و هنر را شخصی ندانند بلکه هنر و اندیشه او را به‌عنوان امری در راستای اعتلای جایگاه هنر و هنرمند بدانند.

پناهی ادامه داد: از دوستداران حسین پناهی می‌خواهم تا او را به استناد به نوشته و آلبوم‌هایش بخوانند و بشنوند.

دختر مرحوم حسین پناهی تأکید کرد: آثاری همچون شعر، نمایشنامه، فیلم‌نامه و سایر موارد از پدرم وجود دارد که هنوز چاپ نشده است.

وی با بیان اینکه حفظ و نگهداری از آثار مرحوم حسین پناهی کاری است که به‌تنهایی نمی‌شود آن را انجام داد یعنی تنها خانواده باشد، عنوان کرد: بلکه کمک و همت همه دوستداران حسین پناهی را می‌طلبد به این صورت که ما آثار ایشان را بدون دخل و تصرف و کم‌وزیاد بتوانیم اشاعه بدهیم و از نشر جعلیات به نام ایشان که این روزها کم هم نیست جلوگیری کنیم.

پناهی اضافه کرد: بارها در تهران، دیگر استان‌های کشور و در استان کهگیلویه و بویراحمد مراسم گرامیداشت برای پدرم برگزار شد که از همه بابت این مراسم‌ها ممنون هستیم.

بر اساس این گزارش، حسین پناهی روز چهاردهم مردادماه سال 83 در منزل مسکونی‌اش به دلیل سکته قلبی درگذشت و او در هنگام مرگ، 49 ساله بود.

«گذرگاه»، «گال»، «تیرباران»، «هی جو»، «نار و نی»، «در مسیر تندباد»، «ارثیه»، «راز کوکب»، «مهاجران»، «چاووش»، «سایه خیال»، «اوینار»، «هنرپیشه»، «مرد ناتمام»، «روز واقعه»، «آرزوی بزرگ»، «قصه‌های کیش»، «بلوغ»، «مریم مقدس» و «بابا عزیز» از جمله فیلم‌های سینمایی حسین پناهی است. «گرگ‌ها»، «آواز مه»، «محله بهداشت»، «بی‌بی یون»، «روزی روزگاری»، «مثل یک لبخند»، «ایوان مدائن»، «خوابگردها»، «هشت‌بهشت»، «قهرمان کیه»، «امام علی»، «همسایه‌ها»، «آژانس دوستی»، «دزدان مادربزرگ»، «آئینه خیال»، «کوچک جنگلی»، «آشپزباشی»، «روزگار قریب»، «آقا فرمان»، «یحیی و گلابتون»، «شلیک نهایی»، «رعنا» مجموعه‌های تلویزیونی است که حسین پناهی در آن‌ها ایفای نقش کرد.

کتاب‌های حسین پناهی شامل «من و نازی»، «ستاره‌ها»، «چیزی شبیه زندگی»، «بی‌بی یون»، «سلام خداحافظ»، «سال‌هاست که مرده‌ام»، «افلاطون کنار بخاری»، «نامه‌هایی به آنا»، «من و نازی»، «دو مرغابی در مه»، «کابوس‌های روسی»، «به وقت گرینویچ» و «نمی‌دانم ها» می‌شود که علاوه بر این‌ها سه اثر «سلام خداحافظ» و «ستارها»؛ و «راه با رفیق» با شعر و صدای حسین پناهی نیز منتشر شده است.

تله‌تئاترهای حسین پناهی شامل «چیزی شبیه زندگی» و «دو مرغابی در مه» ‌است.

نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (در مسیر تندباد) در سال ۱۳۶۷، برنده دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد (سایه خیال) در سال ۱۳۶۹ و نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (مهاجران) در سال ۱۳۷۱ برخی از جوایز مرحوم حسین پناهی است.

روحش شاد و یادش گرامی

منبع: ایسنا

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

200x208
200x208