تاریخ درج خبر : 1395/06/11
کد خبر : ۵۵۲۱۱۶
+ تغییر اندازه نوشته -
فرهاد صبورزاده

شگرد مدیران استان دی‌بلال در برخورد با انتقادات رسانه‌ای

مردم و رسانه‌ها به فراخور با دیدن اشکالات، سهل‌انگاری‌ها و نابهنجاری‌های قانونی برخی ادارات و مدیران ناکارآمد و هنجارشکن، به جهت بهبود و اصلاح امور سعی در انعکاس مسائل و انتقاد از عملکردهای سوء دارند. از طرفی چنین حرکتی از سوی مردم و رسانه‌ها قطعاً خوشایند چنین مدیرانی نخواهد بود و بنابراین به‌جای پاسخگویی، مواجهه و گفتگو رسانه‌ای درصدد خفه کردن صدای منتقد و منعکس دهنده به طرق گوناگون هستند. البته برخی از مدیران نیز با احترام به انتقادها تا حدودی در پاسخ به مطالب انتقادی درصدد رفع ابهام و پاسخگویی هستند؛ اما برخورد آن دسته از ادارات و مدیرانی که درصدد ساکت کردن صدای رسانه‌های منتقد هستند، غالباً به دو صورت است.

اصولاً این مدیران باسیاست هویج و چماق به مواجه با رسانه‌های روشنگر می‌روند. بدین‌صورت که گاهی پیشنهادهای تشویقی به رسانه‌ها ارائه می‌دهند و همزمان آن‌ها را با مجازات قضایی می‌ترسانند. عهده‌دار این سیاست دو واحد اداری در هر اداره است.

1- واحدهای حقوقی و حراست: در برخی ادارات این دو واحد به‌جای کنترل اداره از نابهنجاری قانونی و سوءاستفاده‌ها به امر حراست و حمایت قضایی از مدیر سهل‌انگار و موردانتقاد می‌پردازند. این واحدها می‌بایست درصدد ممانعت از بی‌قانونی‌های مدیر و عوامل اداری باشند و تصمیمات اداره را با مقررات مطابقت دهند و از اقدامات و تصمیمات بی‌ضابطه در اداره جلوگیری کنند، اما گویی این رسالت اصلی خود را فراموش کرده‌اند. در اولین حرکت، این واحدها درصدد تهدید قضایی برمی‌آیند و گاهی فوراً این امر را عملی می‌کنند و با شکایت از رسانه‌ها و سایت‌ها درصدد تثبیت موقعیت مدیر برآمده و با این کار سعی در تنبیه آن رسانه دارند. در بسیاری از موارد این شکایت به نتیجه نهایی قضایی نرسیده و از آن صرف‌نظر می‌کنند. بدین‌صورت که در این مدت سعی می‌کنند رسانه را به پوزش و عذرخواهی و دست‌بوسی وادار کنند. یکی از این وکلای اداری نقل می‌کرد که اصطلاحاً: تا «توبه نصوح» را ازشون نگیریم ولشون نمی‌کنیم و سعی می‌کنیم که به عذرخواهی (با عرض پوزش بخوانید …) وادارشون کنیم که دیگه از این کارا نکنند. رسانه‌ها هم که توان مالی اختیار وکیل ندارند تا از خود دفاع کنند و در برابر قدرت قاهره اداره بی‌پناه می‌شوند، چاره دیگری ندارند. چون حتی اگر 1 درصد ممکن باشد که رای قضایی به ضررشان صادر شود، باید جانب احتیاط را رعایت کنند. درحالی‌که اگر در دعوا علیه رسانه، مدیر موفق نشود باز چیزی را از دست نداده و ضرری نکرده است.

2- واحد روابط عمومی: این واحد که عهده‌دار برقراری ارتباط میان جامعه و اداره است و می‌بایست اعمال اداره و مدیران را به مردم صادقانه گزارش بدهد، چند صباحی است که در برخی ادارات کارکردش نیز تغییر کرده است. این واحد عهده‌دار نقش تطمیع منتقدین است و اصطلاحاً سعی می­کند که دهانشان را پر کند تا دیگر مطلبی انعکاس ندهند و بدین گونه جامعه را از حوادث اداره و مدیریتِ جناب رئیس بی‌خبر بگذارند. برخی از روابط عمومی‌ها به‌محض انعکاس خبری انتقادگونه و انعکاس‌دهنده اشکالات، به سراغ رسانه‌ها می‌روند که با ساپورت مالی (کارت هدیه و …) هم از درج اخبار ناخوشایند اداره جلوگیری کنند و هم اخبار و آمار اداره خود را در آن سایت انعکاس دهند و تا حد ممکن از مدیریت آن اداره تعریف و تمجید نمایند. به‌عنوان مثال شخصی که چند ماه پیش درباره یکی از مدیران اقتصادی حوالی استانداری (که ازقضا این اداره از درآمد مالی سرشاری برخوردار است) مطلبی در یکی از سایت‌ها قلم زده بود، تعریف می‌کرد که بعد از چند روزی یکی از عوامل سایت گفتند که دیگه درباره فلان… مطلب نمی‌زنیم، به عوضش باید برای آن‌ها اخبار و آمار انعکاس بدهیم، چون‌که دیگر خوب هوایمان را دارند و …. . در مثالی دیگر؛ مدیرمسئول یکی از هفته‌نامه‌های استانی تعریف می‌کرد که برای درج مطالب تعریفی و تمجیدی از عملکرد مدیر یکی از دستگاه‌های استانی (از قضا این دستگاه از دستگاه‌هایی است که از کمبود اعتبار رنج می‌برد)، برای یک فرجه یک‌ساله حدود 8 میلیون تومان از آن اداره طلبکارم!!! این رقم صرفاً هزینه تبلیغ آن مدیر در یک نشریه بود و همزمان در سایر رسانه‌ها و نشریات نیز در این مدت، این اداره و مدیریتش به‌صورت گسترده پوشش خبری داده می‌شد. نگارنده با یک حساب سرانگشتی با توجه به تعدد رسانه‌ها و نشریاتی که عهده‌دار این امر برای اداره مذکور هستند، رقمی بالغ‌بر چند ده میلیون تومان را تخمین می‌زند که صرف تبلیغات تمجیدی از یک سال یک مدیر می‌شود. (از اعلان رقم واقعی تخمینی واهمه داریم)

خلاصه این است شیوه برخورد تهدیدی و تطمیعی برخی ادارات و مدیران خدوم ما در برخورد با روشنگری رسانه‌ها، که در هر دو شیوه، از بیت‌المال هزینه‌ها پرداخت می‌شود. …. و این یکی دیگر از حکمت‌های نام‌گذاری استان دی بلال است!

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • یوسف ایرانی می‌گه:

    مطلب جناب صبورزاده شاید خیلی بزرگنمایی باشد انتقاد سازنده همراه با راهکار همه ادارات استقبال می کنند شما سری به سایت ها بزن چند هفته قبل درسایت های حقوق مردم رحمان سیلی خورد و ترازویش شکست واقعا ازواقعیت به دور بود تا شکایت پیش رفت با آبروی مردم بازی کردن اما پادرمیانی شد و مدیرهمان سایت حاضرنشد جوابیه رو منتشرکنه

200x208
200x208